Βελτίωση της φυσικής τους ανάπτυξης, των επικοινωνιακών σχέσεων, της έκφρασης και της πρωτοβουλίας τους, παρουσίασαν παιδιά προσχολικής αγωγής, που εντάχθηκαν σε πειραματικό πρόγραμμα κινητικής αγωγής του Τμήματος Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του ΑΠΘ, για δύο τάξεις του Πειραματικού Νηπιαγωγείου. Η πειραματική εφαρμογή της έρευνας - που πραγματοποιήθηκε για περίπου δύο μήνες το 2007 - αφορούσε μεθόδους προσέγγισης, που ενθάρρυναν την ομαδική δημιουργία και όχι τον ανταγωνισμό, μέσα από πρόγραμμα που περιείχε έντονα κινητικά παιχνίδια, δημιουργικό χορό, αυτοσχεδιασμό, μιμήσεις και ρυθμικές ασκήσεις. «Από σύγκριση που έγινε με νήπια, τα οποία δεν παρακολούθησαν το πρόγραμμα, διαπιστώθηκε σημαντική διαφορά στην ανάπτυξη των κινητικών τους δεξιοτήτων, όπως είναι η ισορροπία, η αναπήδηση, το τρέξιμο, οι ρίψεις, οι πτώσεις και η ανασήκωση ή οι τούμπες», δήλωσε η υπεύθυνη του προγράμματος, λέκτορας κινητικής αγωγής του Τμήματος, Εύα Παυλίδου. Οι μαθητές παρουσίασαν, εξάλλου, βελτίωση στις επικοινωνιακές τους σχέσεις, στη συνεργασία και στις πρωτοβουλίες που ήθελαν να αναλάβουν. «Οι νηπιαγωγοί είναι σε θέση να συμπεριλάβουν τέτοιου είδους εκπαίδευση στο αναλυτικό τους πρόγραμμα, καθώς δεν απαιτείται ειδικός εξοπλισμός. Ωστόσο, πολλές φορές η συγκεκριμένη αγωγή περιθωριοποιείται εξαιτίας της έλλειψης χώρου και χρόνου», διαπίστωσε η κ.Παυλίδου. Σε άλλη έρευνα του Τμήματος, με υπεύθυνη τη λέκτορα Κωνσταντίνα Δογάνη, που αφορούσε την εμπλοκή των μελλοντικών νηπιαγωγών στην διαδικασία της μουσικής εμπειρίας, διαπιστώθηκε ότι η μουσική σύνθεση από τα παιδιά βοηθά σημαντικά στην έκφραση των συναισθημάτων και των σκέψεών τους και γενικότερα της συμπεριφοράς τους. «Είναι χρήσιμο να δίνεται η δυνατότητα στα νήπια να δημιουργούν τη δική τους μουσική σύνθεση με απλά όργανα, όπως μεταλλόφωνα, ξυλόφωνα και κρουστά, και όχι απλά να εκτελούν ένα τραγούδι ή να παίζουν ένα όργανο», δήλωσε η κ. Δογάνη και πρόσθεσε ότι ο αυτοσχεδιασμός και ο «μουσικός διάλογος» μέσα από παιχνίδι, δίνουν στα παιδιά το δικό τους χώρο ελευθερίας, όπου μπορούν να εκφραστούν με φαντασία και δημιουργικότητα. Στην περίπτωση αυτή, σημαντική κρίνεται η εμπειρία του εκπαιδευτικού, ώστε να χειρίζεται και να ενθαρρύνει τις δημιουργικές προσπάθειες των νηπίων. «Η μουσική δημιουργία είναι ευαίσθητη και συχνά αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό. Στόχος είναι, ωστόσο, να γίνει κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνει κανείς μέσα από τις τέχνες την έκφραση των συναισθημάτων του», τόνισε η κ. Δογάνη.     Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ