altΗ ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία αυτοάνοση ασθένεια, η οποία προκαλεί χρόνια φλεγμονή των αρθρώσεων. Εκτός όμως από τις αρθρώσεις, η φλεγμονή μπορεί να προσβάλει και άλλα όργανα του σώματος. Οι αυτοάνοσες ασθένειες, είναι νόσοι που εμφανίζονται όταν οι ιστοί του σώματος, λανθασμένα, γίνονται αντικείμενο επίθεσης από το ανοσοποιητικό σύστημα του ιδίου του οργανισμού.

Το ανοσοποιητικό σύστημα περιέχει μία περίπλοκη οργάνωση κυττάρων και αντισωμάτων, τα οποία, υπό φυσιολογικές συνθήκες, είναι σχεδιασμένα να αναζητούν και να καταστρέφουν εισβολείς του οργανισμού. Οι ασθενείς με αυτοάνοσες ασθένειες, έχουν στο αίμα τους αντισώματα, τα οποία έχουν σαν στόχο τους ιστούς του ιδίου του σώματος, όπου και προκαλούν φλεγμονή.

Επειδή αυτή η φλεγμονή μπορεί να αφορά πολλά όργανα του σώματος, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, χαρακτηρίζεται σαν συστηματική νόσος και γι αυτό, μερικές φορές ονομάζεται ρευματοειδής ασθένεια. Ενώ η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια νόσος, που σημαίνει ότι μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια, οι ασθενείς μπορεί να παραμένουν χωρίς συμπτώματα επί μεγάλα χρονικά διαστήματα. Όμως, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, τυπικά, είναι μία εξελικτική νόσος, η οποία έχει την δυνατότητα να προκαλέσει καταστροφή των αρθρώσεων και λειτουργική αναπηρία. Σε μερικούς ασθενείς, αυτή η χρόνια φλεγμονή, μπορεί να προκαλέσει καταστροφή των χόνδρων, των οστών και των συνδέσμων, προκαλώντας παραμόρφωση των αρθρώσεων.

Πού και πότε εμφανίζεται η ρευματοειδής αρθρίτιδα;

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα, είναι μία συχνή ρευματική νόσος. Η ασθένεια αυτή, είναι τρείς φορές συχνότερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες και προσβάλλει άτομα όλων των φυλών. Η νόσος μπορεί να εμφανισθεί σε κάθε ηλικία, ακόμη και παιδιά (εφηβική ρευματοειδής αρθρίτιδα),συχνότερα όμως αρχίζει μετά την ηλικία των 40 ετών και πριν την ηλικία των 60 ετών. Σε μερικές περιπτώσεις, εμφανίζεται κατά οικογένειες, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπάρχει μία γενετική βάση γι αυτή την ασθένεια. alt
Ποιά είναι η αιτία και ποιοί οι παράγοντες κινδύνου για την ρευματοειδής αρθρίτιδα;

Η αιτία της ρευματοειδής αρθρίτιδας, παραμένει άγνωστη. Πολλοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί κατά καιρούς, όμως τίποτε δεν έχει αποδειχθεί. Έχει διαπιστωθεί μόνον, ότι μερικά γονίδια αυξάνουν τον κίνδυνο για την ρευματοειδής αρθρίτιδα. Επίσης, διάφοροι παράγοντες του περιβάλλοντος, φαίνεται ότι διαδραματίζουν κάποιο ρόλο για την πρόκληση της ρευματοειδής αρθρίτιδας. Για παράδειγμα, έχει αναφερθεί ότι το κάπνισμα, η έκθεση σε πυριτικά άλατα καθώς και η χρόνια περιοδοντική νόσος, όλα αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο για την ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Ποια είναι τα σημεία και τα συμπτώματα της ρευματοειδής αρθρίτιδας;

Όπως ανεφέρθη προηγουμένως, η ρευματοειδής αρθρίτιδα παρουσιάζει συνήθως, μακρές περιόδους εξάρσεων και υφέσεων. Όταν η νόσος είναι ενεργός, στα συμπτώματα περιλαμβάνονται η γενικευμένη κόπωση, η έλλειψη όρεξης, χαμηλός πυρετός, πόνοι στους μύες και στις αρθρώσεις καθώς και δυσκαμψία. Οι αρθρώσεις εμφανίζονται διογκωμένες, επώδυνες και ευαίσθητες. Αυτά τα συμπτώματα οφείλονται στο ότι ο ιστός που καλύπτει εκ των έσω την κοιλότητα της άρθρωσης, λόγω της φλεγμονής, παράγει πολύ υγρό. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα, μπορεί να προσβάλλει πολλαπλές αρθρώσεις, σε αμφότερες τις πλευρές του σώματος. Αρχίζει συνήθως από τις αρθρώσεις των δακτύλων, όπου μπορεί να εμφανισθεί δυσκαμψία, ιδιαίτερα τις πρωινές ώρες και βαθμιαία, μέσα σε διάστημα μερικών ετών, επεκτείνεται και στις άλλες αρθρώσεις. Η επέκταση αυτή, μπορεί να φθάσει μέχρι την προσβολή των αρθρώσεων που συμμετέχουν στην παραγωγή της φωνής (κρικαρυταινοειδής άρθρωση), με αποτέλεσμα την αλλαγή της χροιάς της φωνής (βραχνάδα). Στα παιδιά, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ευερεθιστότητα, συχνό κλάμα, απώλεια της όρεξης και χωλότητα (κουτσαίνουν). alt
Ποιες είναι οι επιπλοκές της ρευματοειδής αρθρίτιδας;

Επειδή η ρευματοειδής αρθρίτιδα προσβάλλει σχεδόν όλα τα όργανα και τα συστήματα του οργανισμού, οι επιπλοκές αφορούν όλα σχεδόν τα όργανα του σώματος. Έτσι, η φλεγμονή του στόματος και των οφθαλμών, προκαλεί ξηροστομία και το σύνδρομο Sjοgren. Η ξηροφθαλμία προκαλεί βλάβες στον κερατοειδή, καθώς και φλεγμονή του σκληρού χιτώνα. Στους πνεύμονες προκαλεί πλευρίτιδα, δύσπνοια και πόνους στο στήθος. Προσβάλει επίσης το περικάρδιο (περικαρδίτιδα), αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακών προσβολών, δημιουργεί αναιμία και μειώνει τα λευκά αιμοσφαίρια, με σύγχρονη διόγκωση του σπλήνα (σύνδρομο Felty’s). Επίσης, δημιουργεί κίνδυνο λεμφώματος καθώς και φλεγμονή στα αιμοφόρα αγγεία (αγγειίτιδα), με αποτέλεσμα νεκρώσεις ιστών και δημιουργία ελκών στα κάτω άκρα.

Πώς γίνεται η διάγνωση της ρευματοειδής αρθρίτιδας;

Υπάρχουν πολλά ειδικά τεστ, τα οποία σε συνδυασμό πάντα με το ιστορικό και την κλινική εικόνα, μπορούν να οδηγήσουν στην ορθή διάγνωση. Έτσι, οι γενικές εξετάσεις αίματος, ο ρευματοειδής παράγων, το αντίσωμα κιτρουλλίνης, τα ρευματοειδή οζίδια στις αρθρώσεις και ο ακτινολογικός έλεγχος, μπορούν να οδηγήσουν στην διάγνωση.

Πηγή: Υγείαonline.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline