Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012 13:50

    άσκαυλος

    Written by
    Rate this item
    (0 votes)
    άσκαυλος. Πνευστό παραδοσιακό μουσικό όργανο. Αποτελείται από δύο ή περισσότερους αυλούς που φέρουν γλωσσίδια και από έναν δερμάτινο ασκό (συνήθως από το δέρμα ενός μικρού αρνιού) που αποθηκεύει τον αέρα. Ο ένας αυλός χρησιμοποιείται για την εκτέλεση της μελωδίας και οι υπόλοιποι καταλήγουν συχνά σε χοάνες, το μήκος των οποίων αυξομειώνεται για να αποδώσουν συγκεκριμένους μουσικούς φθόγγους. Το φύσημα γίνεται συνήθως έμμεσα, με ένα φυσερό που ο εκτελεστής πιέζει με τον βραχίονα, αν και σε πολλές περιπτώσεις φουσκώνει από το στόμα του οργανοπαίκτη.
Ο ά. είναι πολύ συνηθισμένο όργανο στην Ευρώπη, καθώς επίσης σε μερικές περιοχές της Ασίας και της Αφρικής. Αν και θα πρέπει να ήταν γνωστός από την αρχαιότητα, όπως διαπιστώνεται από διάφορες ιστορικές και αρχαιολογικές πηγές, εμφανίστηκε με την τυπική του μορφή κατά τον Μεσαίωνα (13ος αι.) ως όργανο των μενεστρέλων, ενώ παράλληλα χρησιμοποιήθηκε στους χορούς και στις γιορτές των χωρικών. Παρά τον παραδοσιακό του χαρακτήρα, ήταν επίσης αρκετά αγαπητό στις Αυλές των ευγενών και των βασιλιάδων (όπως η γαλλική musette). Τον 16ο αι. διαδόθηκε σε μια παραλλαγμένη μορφή, γνωστή ως cabrette. Ο ά. χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη μουσική παράδοση στη δυτική Ευρώπη, κυρίως χάρη στις συνθέσεις δύο οικογενειών Γάλλων μουσικών που έζησαν μεταξύ 17ου και 18ου αι., των Οτετέρ και των Σεντβίλ. 
Πολύ συγγενική με τον ά. είναι η τσαμπούνα, γνωστή και στην Ελλάδα (Μακεδονία, Θράκη, Κυκλάδες), στην οποία το φύσημα γίνεται άμεσα από τον ίδιο τον εκτελεστή. Ίσως ο πιο γνωστός διεθνώς ά. είναι η σκοτσέζικη γκάιντα, η οποία και χαρακτηρίζεται από τη στρατιωτική της χρήση.
    Read 995 times

    More in this category: « ασκαρίς Ασκελόν »

    Leave a comment

    Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.