Παρασκευή, 02 Μαρτίου 2012 20:01

    Πολυειδής, Θεόκλητος

    Written by
    Rate this item
    (0 votes)
    Πολυειδής, Θεόκλητος (18ος αι.). Κληρικός, λόγιος και εκπαιδευτικός. Το κοσμικό του όνομα ήταν Θεόδωρος και γεννήθηκε στην Αδριανούπολη. Σε νεαρή ηλικία έγινε μοναχός στη μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους, όπου αργότερα χρημάτισε και ηγούμενος. Το 1713 χειροτονήθηκε διάκονος και έξι χρόνια αργότερα ιερέας· υπηρέτησε ως εφημέριος στην ελληνική κοινότητα της Τοκάια στην Ουγγαρία (1719-24). Στη συνέχεια το Οικουμενικό Πατριαρχείο τού απένειμε τους τίτλους του μέγα αρχιμανδρίτη (1725), του μέγα εκκλησιάρχη του Αγίου Όρους και του χωροεπισκόπου Πολυανής και Βαρδάρων (Κεντρική Μακεδονία). Το 1731 το Πατριαρχείο έστειλε τον Π. στις γερμανικές χώρες και από εκεί στη Ρωσία για ζητεία (αναζήτηση χορηγίας). Τα ταξίδια αυτά είχαν καθοριστική σημασία για τον Π., καθώς γνώρισε από κοντά τα ευρωπαϊκά πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα, παρακολούθησε με ενδιαφέρον την εξέλιξη της ευρωπαϊκής διπλωματίας και τις κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις της θρησκευτικής Μεταρρύθμισης, μελέτησε τα προβλήματα του απόδημου ελληνισμού (στη Μινόρκα, όπου χρημάτισε εφημέριος και διδάσκαλος, στη Γερμανία και στη Ρωσία) και αναζήτησε τρόπους για να τονώσει τον πόθο των συμπατριωτών του για ελευθερία. Ταυτόχρονα συμπλήρωσε τις σπουδές του, μαθαίνοντας τη λατινική, τη γερμανική και άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Ύστερα από μακρόχρονες περιοδείες στην κεντρική Ευρώπη, επέστρεψε στη Μακεδονία, την οποία όμως εγκατέλειψε ξανά το 1741 για να πάει στη Δρέσδη και στη συνέχεια στη Λειψία, ύστερα από πρόσκληση των Ελλήνων κατοίκων της. Εκεί ίδρυσε, το 1743, την πρώτη ελληνική εκκλησία της πόλης (τότε της Αγίας Τριάδας, σήμερα του Αγίου Γεωργίου), της οποίας μάλιστα έγινε ο πρώτος εφημέριος.
Από τις εργασίες του Π. οι πιο γνωστές είναι μια έκθεση της ορθόδοξης πίστης και έλεγχος των τρωτών της Δυτικής Εκκλησίας, η οποία εκδόθηκε το 1736 με τον τίτλο Sacra Tuba Fide I Apostolicae, Sanctae, Oecumenicae ac Orthodoxae Graecanae Orientalis Ecclesiae Christi, και κυρίως ο περίφημος Αγαθάγγελος (βλ. λ.), το κείμενο του οποίου κυκλοφόρησε (με ορισμένες παραλλαγές ή ατέλειες) ευρέως στον ελληνικό λαό, είτε ως χειρόγραφο, είτε ως φυλλάδιο (στα τέλη του 18ου αι. από τον Ρήγα Φεραίο και το 1824 μέσα στο πολιορκημένο Μεσολόγγι), είτε ως μικρό βιβλίο (στην Αθήνα το 1837, στην Ερμούπολη Σύρου το 1838 κ.α.). Ο Π. αναφέρεται επίσης ως συγγραφέας και άλλων έργων (άγνωστων στις ελληνικές βιβλιοθήκες), όπως τα Διάλογος για τον κόσμο και τη ζωή, Ιστορία της μονής Ιβήρων (στα λατινικά) και μια εκτενής ιστορία της Ελληνικής Εκκλησίας.
    Read 1234 times

    Leave a comment

    Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.