ΛΕΜΦΩΜΑΤΑ
    Είναι καρκίνοι του λεμφικού ιστού. Ταξινομούνται ανάλογα με την εμφάνιση τους, όταν τους βλέπουμε με μικροσκόπιο. Ο πιο συνηθισμένος τύπος λεμφώματος σε νέους ανθρώπους είναι η νόσος του Hodgkin. Όλοι οι άλλοι κακοήθεις όγκοι του λεμφικού ιστού είναι γνωστοί σαν λεμφώματα μη Hodgkin και διαφέρουν σημαντικά από τη νόσο του Hodgkin. Επιπλέον, διαφέρουν πολύ από τον έναν τύπο στον άλλο, ως προς τον τρόπο ανάπτυξης τους και την αντίδραση τους στη θεραπεία.

     

    ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ HODGKIN
    Η νόσος του Hodgkin, (ή λέμφωμα του Hodgkin) -πιο συχνή στους άντρες παρά στις γυναίκες- είναι καρκίνος των λεμφαδένων που πιο πολύ προσβάλλει ανθρώπους στα πρώτα χρόνια της τρίτης δεκαετίας της ζωής τους.
    Παρουσιάζεται επίσης συχνά στους ηλικιωμένους. Ελάχιστες περιπτώσεις νόσου του Hodgkin παρουσιάζονται στις ενδιάμεσες ομάδες ηλικιών.

    Αιτίες, παράγοντες κινδύνου
    Οι ασυνήθιστες περίοδοι ηλικίας στην κατανομή της νόσου έχουν προκαλέσει πολλές θεωρίες, αλλά οι αιτίες που την προκαλούν και οι παράγοντες κινδύνου παραμένουν άγνωστοι.
    Τύποι και εξέλιξη
    Η νόσος του Hodgkin συχνά φαίνεται ότι αρχίζει στους λεμφαδένες του λαιμού και του θώρακα. Μετά, η ασθένεια μπορεί να προχωρήσει και να προσβάλλει τους λεμφαδένες ή τα όργανα κάτω από το θώρακα· για τη διάγνωση μιας τέτοιας εξάπλωσης, μπορεί να απαιτηθεί διερευνητική εγχείρηση στην κοιλιά.

    Συμπτώματα και σημάδια
    Η νόσος του Hodgkin προκαλεί ανώδυνο οίδημα των λεμφαδένων, συχνά στο λαιμό, το θώρακα ή την κοιλιά και -σε πιο προχωρημένο στάδιο- πυρετό, εφίδρωση ή απώλεια σωματικού βάρους μεγαλύτερη από 10%.

    Διάγνωση
    θετική διάγνωση γίνεται με βιοψία των λεμφαδένων και εξέταση του δείγματος στο μικροσκόπιο.

    Θεραπεία
    Η ακτινοθεραπεία από μόνη της μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενών, στους οποίους η νόσος έχει περιοριστεί μόνο στο θώρακα και το λαιμό. Αν η νόσος είναι ευρέως εξαπλωμένη, η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιείται μαζί μ' ένα συνδυασμό αντικαρκινικών φαρμάκων.

    Προοπτική
    Η θεραπεία της νόσου του Hodgkin είναι μια από τις μεγαλύτερες ιστορίες επιτυχίας στη σύγχρονη θεραπεία του καρκίνου.
    Σήμερα, λίγοι ασθενείς, που η κατάσταση τους διαγιγνώσκεται σε λογικά πρώιμο στάδιο και υφίστανται την κατάλληλη θεραπεία, πεθαίνουν από την αρρώστια.
    Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης είναι γενικά μεγαλύτερο από 70% και πάνω από 90%, αν η διάγνωση της νόσου γίνει, ενόσω είναι εντοπισμένη σε μια μόνο θέση.

    ΜH - ΗΟDGKIN ΛΕΜΦΩΜΑΤΑ
    Αυτοί οι καρκίνοι είναι η έκτη πιο συνηθισμένη αιτία θανάτων από καρκίνο στις Η.Π.Α. και η συχνότητά τους αυξάνεται. Η μέση ηλικία  διάγνωσης είναι μεγαλύτερη από τα 50 χρόνια. Προσβάλλουν λίγο πιο συχνά τους άντρες απ' ό,τι τις γυναίκες και τους λευκούς από τους μαύρους.

    Αιτίες, παράγοντες κινδύνου
    Οι αιτίες είναι άγνωστες, αλλά σε μερικές μορφές, όπως το λέμφωμα του Βurkitt , σχετίζονται με μόλυνση από τον ιό Epstein Barr. Λεμφώματα είναι πολύ πιο συνηθισμένα σε ανθρώπους που έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως, για παράδειγμα, όσοι έχουν προσβληθεί από τον ιό του AIDS.

    Τύποι και εξέλιξη
    Τα λεμφώματα μη- Hodgkin εμπίπτουν σε πολλές διαφορετικές κατηγορίες , ανάλογα με τον τύπο και το σχήμα των κυττάρων του λεμφικού συστήματος που έχουν μεταμορφωθεί σε καρκινικά κύτταρα. Τα λεμφώματα αυτά ποικίλλουν ευρέως κατά το ρυθμό με τον οποίο αναπτύσσονται και εξαπλώνονται και τα αποτελέσματα που επιφέρουν. Μερικά αναπτύσσονται και εξαπλώνονται γρήγορα και μπορεί να απαιτούν επιθετική θεραπεία. Άλλα αυξάνονται και φθίνουν για μήνες και χρόνια, χωρίς να απαιτούν καμιά θεραπεία.
    Συμπτώματα και σημάδια
    Ένα λέμφωμα μη- Hodgkin μπορεί ν' αρχίσει σαν ανώδυνη διόγκωση λεμφαδένων. Η ασθένεια μπορεί να προσβάλλει μια μεγάλη ποικιλία οργάνων, από τον εγκέφαλο μέχρι το γαστρεντερικό σωλήνα. Μπορεί να υπάρχει απώλεια βάρους, πυρετός και εφίδρωση. Σε μερικούς ανθρώπους, η νόσος προκαλεί μεγαλύτερη από το φυσιολογικό ευπάθεια σε πολλές λοιμώξεις.

    Διάγνωση
    Μια θετική διάγνωση γίνεται με αφαίρεση ενός από τους διογκωμένους αδένες για εξέταση. Χρειάζονται πολύ σύγχρονες εργαστηριακές μέθοδοι, για ν' αναγνωριστεί επακριβώς ο τύπος των κυττάρων που έγιναν κακοήθη. Μερικές φορές, ο γιατρός πρέπει ν' ανοίξει το θώρακα ή την κοιλιά, για να αφαιρέσει έναν προσβληθέντα αδένα ή όργανο.

    Θεραπεία
    Η θεραπεία ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο και την έκταση του λεμφώματος. Μερικά αργά αναπτυσσόμενα λεμφώματα μπορεί να μην απαιτήσουν θεραπεία για μήνες ή και χρόνια. Άλλα, που αναπτύσσονται και εξαπλώνονται γρήγορα, μπορεί να χρειαστούν χημειοθεραπεία με συνδυασμό ισχυρών αντικαρκινικών φαρμάκων. Η ακτινοθεραπεία -μόνη της ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία- ανταποκρίνεται θετικά σε κάποιες άλλες περιπτώσεις.

    Προοπτική
    Η προοπτική ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο του λεμφώματος, αλλά το συνολικό ποσοστό πενταετούς επιβίωσης είναι τουλάχιστον 50%.