Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012 17:51

    αλγκόνκιο

    Written by
    Rate this item
    (0 votes)
    αλγκόνκιο. Ανώτερη περίοδος του αρχαιοζωικού ή αρχαϊκού αιώνα. Η ονομασία προέρχεται από τους Αλγκονκίνους, μια ομάδα αυτοχθόνων φυλών της Βόρειας Αμερικής (βλ. λ. Αλγκονκίνοι). Η διάρκεια της περιόδου αυτής είναι δύσκολο να καθοριστεί, ωστόσο θεωρείται μεγάλη, όπως προκύπτει από τα 20.000 μ. μέσου πάχους των ιζημάτων της περιόδου αυτής. Κατά τη διάρκειά της συντελέστηκαν συνεχείς αλλαγές της όψης της επιφάνειας της Γης λόγω βίαιων φαινομένων: επαναλήφθηκαν γενέσεις και ισοπεδώσεις πολλών αλυσίδων από οροσειρές (χουρώνιος πτύχωση). Έντονη υπήρξε η ηφαιστειακή δραστηριότητα σε ορισμένες μεγάλες περιοχές, σε αντίθεση με την προηγούμενη περίοδο (αρχαϊκή). Η επιβλητικότητα των φαινομένων είναι καταφανής από την έκχυση της λάβας, πάχους μερικών χιλιάδων μέτρων.
Κατά την πρώτη αυτή φάση της ιστορίας της Γης, η θερμοκρασία δεν παρέμενε σταθερή. Η ανακάλυψη στρωμάτων από πετρώματα, πιθανότατα ερημικής προέλευσης, και παράλληλα κροκαλοπαγών από λαξευμένους ογκόλιθους, βυθισμένους μέσα σε αργιλικό συνδετικό υλικό (τιλίτες), που αντιπροσωπεύουν αρχαίες παγετώδεις αποθέσεις, αποτελεί απόδειξη εναλλαγών θερμού και ψυχρού κλίματος. Πιθανολογείται ότι οι φυσικές συνθήκες της Γης δεν παρουσίαζαν σημαντικές διαφορές από τις σημερινές.
Οι αλγκόνκιοι σχηματισμοί διακρίνονται από τους νεότερους της καμβρίου περιόδου (του παλαιοζωικού αιώνα) λόγω της παντελούς απουσίας απολιθωμάτων. Εντούτοις, είχε ήδη εμφανιστεί ζωή στις θάλασσες –ακόμα ελαφρώς υφάλμυρες– και στα γλυκά ύδατα. Τα λίγα, αποδεκτά με βεβαιότητα, λείψανα αναφέρονται σε βακτήρια, φύκη, ακτινόζωα, αρθρόποδα, βραγχιόποδα, σκώληκες, σπόγγους και καρκινοειδή.
Τα πετρώματα του α. είναι κυρίως ιζηματογενή και σχετικά απλής δομής. Αξιοσημείωτες είναι οι αποθέσεις των κροκαλοπαγών, των χαλαζιτών, των σχιστόλιθων, των ασβεστόλιθων και των δολομιτών. Ένας άλλος τύπος ιζηματογενών αποθέσεων, πλούσιος σε ενώσεις σιδήρου, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί από αυτές εξάγονται μεγάλες ποσότητες σιδήρου για βιομηχανική χρήση (Καναδάς, ΗΠΑ, Βραζιλία). Μεταξύ των εκρηξιγενών πετρωμάτων υπερισχύουν οι γρανίτες (χαρακτηριστικός είναι ο γρανίτης του Ραπακίβι της Φιλανδίας), οι διαβάσεις και οι γάββροι.
Τα στρώματα που αποδίδονται με βεβαιότητα στο α. είναι πολύ εκτεταμένα στην περιοχή των λιμνών του Καναδά (τα πετρώματα διείσδυσης που διασχίζουν τους υπερκείμενους ψαμμίτες συνοδεύονται από τα πιο εντυπωσιακά κοιτάσματα αυτοφυούς χαλκού που είναι γνωστά μέχρι σήμερα), στο Γκραν Κάνιον του Κολοράντο, γύρω από τη Βαλτική θάλασσα (μεταξύ των δολομιτικών ασβεστόλιθων παρατηρείται ένα στρώμα ανθρακίτη που μπορεί να θεωρηθεί το πιο παλαιό γνωστό κοίτασμα γαιανθράκων), στα νησιά Εβρίδες της Μεγάλης Βρετανίας, στην κεντρική κρυσταλλοπαγή μάζα της Γαλλίας και της Βοημίας, στην Ινδία, στην Κίνα, στη νότια Αφρική, στην Αυστραλία και στη Βραζιλία.
    Read 423 times

    Leave a comment

    Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.