Δευτέρα, 05 Μαρτίου 2012 02:39

    Ριντ, Χέρμπερτ

    Written by
    Rate this item
    (0 votes)
    Ριντ, Χέρμπερτ (Sir Herbert Read, Κερμπιμορσάιντ, Γιορκσάιρ 1893 – Μάλτον, Γιορκσάιρ 1968). Άγγλος ποιητής και κριτικός τέχνης και λογοτεχνίας. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Λιντς και το 1915 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τον τίτλο Τα τραγούδια του χάους. Καθοριστική, όμως, για τη μετέπειτα πορεία του υπήρξε η στρατιωτική του θητεία κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου πολέμου, όταν και υπηρέτησε στη Γαλλία και στο Βέλγιο. Οι πολεμικές του εμπειρίες τον μετέτρεψαν σε υπέρμαχο της ειρήνης και άσκησαν σημαντική επιρροή και στα έργα του, όπως φαίνεται χαρακτηριστικά στην ποιητική συλλογή Γυμνοί πολεμιστές (1919). Κατά τη διάρκεια του πολέμου ίδρυσε μαζί με τον Φρανκ Ράτερ τη λογοτεχνική εφημερίδα Τέχνες και γράμματα, μέσω της οποίας αντιμαχόταν συντηρητικές αξίες και πρακτικές.
Μετά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο εργάστηκε αρχικά στο θησαυροφυλάκιο του Λονδίνου (1919-22) και στη συνέχεια διορίστηκε έφορος στο Μουσείο Βικτορίας και Αλβέρτου στη βρετανική πρωτεύουσα (1922-31), ενώ παράλληλα έγραφε κριτικές τέχνης για τον Ακροατή και δημοσίευε ποιήματά του στο Κριτήριο. Από το 1931 έως το 1933 δίδαξε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Εδιμβούργου και στη συνέχεια έγινε συντάκτης του περιοδικού Burlington Magazine (1933-38). Δίδαξε επίσης στα πανεπιστήμια του Λίβερπουλ (1935-36), του Λονδίνου (1940-42) και του Χάρβαρντ στη Μασαχουσέτη (1953-54). Το 1947 ίδρυσε με τον Ρόλαντ Πενρόουζ το Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης του Λονδίνου.
Ως ποιητής θεωρείται άριστος τεχνίτης του ελεύθερου στίχου, έγινε όμως διάσημος περισσότερο για τις κριτικές εργασίες και τα δοκίμιά του επάνω στην τέχνη, στη λογοτεχνία και στην πολιτική. Τόνισε τη σημασία των έργων των Βρετανών ρομαντικών λογοτεχνών του 19ου αι. και βοήθησε αρκετούς νέους καλλιτέχνες της εποχής του, μεταξύ των οποίων ο γλύπτης και χαράκτης Χένρι Μουρ και ο ζωγράφος Μπεν Νίκολσον. Στις πολιτικές του πεποιθήσεις θεωρούσε τον εαυτό του αναρχικό και συνδύασε αρκετές φορές την πολιτική με την τέχνη και τη λογοτεχνία. Μεταξύ άλλων έγραψε τα δοκίμια: Λογική και ρομαντισμός (1926), Η σημασία της τέχνης (1931), Η μορφή στη μοντέρνα ποίηση (1932), Το αθώο μάτι (1933), Τέχνη και βιομηχανία (1934), Τέχνη και κοινωνία (1936), Ποίηση και αναρχία (1938), Η φιλοσοφία της αναρχίας (1940), Εκπαίδευση μέσω της τέχνης (1943), Τέχνη τώρα (1948), Φάσεις της αγγλικής ποίησης (1950), Η αληθινή φωνή του συναισθήματος – Μελέτες στην αγγλική ρομαντική ποίηση (1953), Επανάσταση και λογική (1953), Ο αναρχισμός μου (1966), Τέχνη και αλλοτρίωση – Ο ρόλος του καλλιτέχνη στην κοινωνία (1967). Το 1966 κυκλοφόρησε τα άπαντα των ποιημάτων του με τον τίτλο Συλλογή ποιημάτων.
    Read 532 times

    More in this category: « Ριντ, Τζον Ρίνθων »

    Leave a comment

    Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.