Καλέστε μας! 2182180284
Σύνθετη
Αναζήτηση
  1. Αρχική
  2. Τα μάτια μας και ο διαβήτης
Τα μάτια μας και ο διαβήτης

Τα μάτια μας και ο διαβήτης

  • August 4, 2014
  • 0 Likes
  • 38 Views
  • 0 Comments

altΟ διαβήτης αποτελεί έναν από τους σοβαρότερους κινδύνους για την υγεία των ματιών. Η υψηλή στάθμη της γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα, αυξάνει τον κίνδυνο πρόκλησης σημαντικών προβλημάτων στα μάτια. Στην ομάδα ηλικιών 20 έως 74, ο διαβήτης αποτελεί την κύρια αιτία τύφλωσης.

Εάν πάσχει κάποιος από διαβήτη και εμφανίσει κάποια απλή θόλωση στην όρασή του, δεν θα πρέπει να το αγνοήσει, αλλά θα πρέπει άμεσα να εξετασθεί από οφθαλμίατρο, αφού αυτό το απλό σύμπτωμα, μπορεί να είναι μία κατάσταση που εξελίσσεται πολύ γρήγορα και η οποία προκαλείται από την υπεργλυκαιμία.
 
Η υπεργλυκαιμία προκαλεί οίδημα στον φακό του ματιού, με αποτέλεσμα θολή όραση. Για να διορθωθεί αυτό το πρόβλημα, θα πρέπει να επανέλθει η στάθμη της γλυκόζης του αίματος στα φυσιολογικά επίπεδα (90-120 mg/dL, πριν από τα γεύματα και λιγότερο από 180 mg/dL, μία έως δύο ώρες μετά το γεύμα). Μπορεί να χρειασθούν μέχρι και τρείς μήνες, αφού αποκατασταθεί και ελέγχεται απόλυτα το φυσιολογικό επίπεδο σακχάρου του αίματος, για να επανέλθει η όραση σε φυσιολογικά επίπεδα.

Η θόλωση της όρασης, μπορεί επίσης να αποτελεί σύμπτωμα σοβαρότερων προβλημάτων από τον διαβήτη. Τα τρία σοβαρότερα προβλήματα από τα μάτια, που μπορεί να παρουσιάσουν τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη και για τα οποία θα πρέπει να είναι ενημερωμένα, είναι ο καταρράκτης, το γλαύκωμα και η αμφιβληστροειδοπάθεια.

Διαβήτης και καταρράκτης

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, σε προηγούμενα άρθρα, με τον όρο «καταρράκτης» στη οφθαλμολογία, εννοούμε την θόλωση του κρυσταλλοειδούς φακού του ματιού. Αν και οποιοσδήποτε μπορεί να εμφανίσει καταρράκτη, τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη, εμφανίζουν αυτά τα προβλήματα στα μάτια τους, σε μικρότερη ηλικία από τους περισσοτέρους και η κατάσταση εξελίσσεται πολύ ταχύτερα, απ’ ότι στα άτομα που δεν πάσχουν από διαβήτη. Η θεραπεία του καταρράκτη, είναι χειρουργική.

Διαβήτης και γλαύκωμα

Όταν δεν γίνεται φυσιολογική παροχέτευση των υγρών που κυκλοφορούν εντός του οφθαλμού (δεν αποτελούν μέρος των δακρύων), τότε αυξάνεται η πίεση εντός του, και δημιουργείται μία κατάσταση που ονομάζεται γλαύκωμα. Η αυξημένη πίεση, καταστρέφει νεύρα και αγγεία του ματιού, προκαλώντας σοβαρότατες βλάβες στον μηχανισμό της όρασης. Ο διαβήτης, τόσο ο τύπου 1, όσο και ο τύπου 2, αποτελούν προδιαθεσικούς παράγοντες για την εμφάνιση γλαυκώματος.

alt

Η συχνότερη μορφή γλαυκώματος, είναι το “γλαύκωμα της ανοικτής γωνίας”, το οποίο απαιτεί μείωση της πίεσης του ματιού, μέσω αυξημένης παροχέτευσης των κυκλοφορούντων υγρών ή μείωσης της παραγωγής τους. Αντίθετα, η σπανιότερη μορφή γλαυκώματος, το “γλαύκωμα της ανοικτής γωνίας”, είναι πολύ πιο ύπουλη μορφή, διότι μπορεί να εξελίσσεται επί χρόνια χωρίς κανένα σύμπτωμα, μέχρις ότου η νόσος εξελιχθεί πάρα πολύ, οπότε μπορεί να εμφανισθεί σημαντική απώλεια όρασης.

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, αποτελεί την κύρια αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης, στις βιομηχανικές χώρες. Η διάρκεια του διαβήτη, είναι ο μόνος πιο σημαντικός παράγοντας για την εμφάνιση της αμφιβληστροειδοπάθειας. Συνεπώς, όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πάσχει ένα άτομο από διαβήτη, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος για την εμφάνιση αυτής, της πολύ σοβαρής κατάστασης. Εάν η αμφιβληστροειδοπάθεια δεν εντοπισθεί εγκαίρως  ή δεν τεθεί εγκαίρως υπό θεραπεία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση.

Τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη τύπου 1 (νεανικό διαβήτη), σπάνια αναπτύσσουν αμφιβληστροειδοπάθεια πριν από την εφηβεία. Οι κίνδυνοι καταστροφής του αμφιβληστροειδούς, αυξάνονται παράλληλα με την εξελικτική διάρκεια της νόσου. Από μία μεγάλη κλινική μελέτη (DCCT), που πραγματοποιήθηκε επί ασθενών που έπασχαν από διαβήτη τύπου 1, απεδείχθη ότι, οι διαβητικοί που επέτυχαν αποτελεσματικό έλεγχο στο επίπεδο του σακχάρου τους, είτε με την βοήθεια αντλίας ινσουλίνης, είτε με καθημερινές ενέσεις ινσουλίνης, είχαν πιθανότητα ανάπτυξης αμφιβληστροειδοπάθειας (ή άλλης μικροαγγειοπάθειας, όπως νεφροπάθειας ή βλάβης των νεύρων),μικρότερη κατά 50-75%, έναντι εκείνων που δεν έλεγχαν σωστά το σάκχαρο του αίματός τους.

Πηγή: Υγείαonline.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

  • Μοιραστείτε: