Καλέστε μας! 2182180284
Σύνθετη
Αναζήτηση
  1. Αρχική
  2. Οπτομετρία και έλεγχος του οπτικού πεδίου
Οπτομετρία και έλεγχος του οπτικού πεδίου

Οπτομετρία και έλεγχος του οπτικού πεδίου

  • July 8, 2014
  • 0 Likes
  • 21 Views
  • 0 Comments

altΜία από τις συχνότερες αλλά και σπουδαιότερες εξετάσεις της οπτομετρίας, είναι και ο έλεγχος του οπτικού πεδίου. Με την εξέταση αυτή, μπορεί να δοθεί η απάντηση για πολυάριθμα οφθαλμολογικά αλλά και νευρολογικά προβλήματα που πιθανόν να εμφανίζει ο εξεταζόμενος.

Η εξέταση αυτή, σήμερα πλέον έχει καταστεί πολύ πιο αξιόπιστη, αφού, η χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, την καθιστά πιο αντικειμενική.

Πως γίνεται ο έλεγχος του οπτικού πεδίου;

Ο έλεγχος του οπτικού πεδίου, έχει ιδιαίτερη σημασία για την διάγνωση, αλλά και την παρακολούθηση της εξέλιξης του γλαυκώματος. Κατά την εξέταση, ο εξεταζόμενος, πατώντας ένα κουμπί που τον συνδέει με τον υπολογιστή, απαντά στο αν βλέπει μια φωτεινή κουκίδα που προβάλλεται σε ένα φωτεινό δίσκο-ημισφαίριο. Καθώς η φωτεινή κουκίδα μετακινείται σε διαφορετικά σημεία, ο εξετάζων μπορεί από τις απαντήσεις του εξεταζόμενου, να αντιληφθεί σε ποιό σημείο και σε ποιά έκταση εντοπίζεται η βλάβη.

alt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αντίληψη των χρωμάτων

Η αντίληψη των χρωμάτων, όπως γνωρίζουμε, γίνεται από ειδικές ομάδες κυττάρων του αμφιβληστροειδούς, που ονομάζονται κωνία. Τα κύτταρα αυτά, έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τις διαφορές χρωμάτων των διαφόρων αντικειμένων. Υπάρχουν τρία είδη κωνίων, κάθε ένα εκ των οποίων είναι ευαίσθητο σε ένα από τα τρία βασικά χρώματα: το κόκκινο, το πράσινο και το μπλε. Αχρωματοψία είναι η αδυναμία αναγνώρισης των χρωμάτων, ακόμα κι αν οι οφθαλμοί μπορούν να δέχονται τα χρωματικά ερεθίσματα. Οφείλεται σε βλάβη του της περιοχής του φλοιού του εγκεφάλου, που επεξεργάζεται τα οπτικά ερεθίσματα (οπτικός φλοιός).

Ποια μπορεί να είναι τα συμπτώματα της αχρωματοψίας;
 
1. Τα συνηθέστερο σύμπτωμα, είναι η αδυναμία ή δυσκολία διάκρισης μεταξύ κόκκινου και πράσινου
2. Λιγότερο συνηθισμένο, δυσκολία στη διάκριση μεταξύ πράσινου και μπλε
3. Αναγνώριση μόνον μερικών χρωματικών αποχρώσεων
4. Σπανίως αναγνώριση μόνο του άσπρου, του μαύρου και του γκρίζου
5. Πολύ σπάνια, αναγνώριση μόνον αποχρώσεων του γκρίζου

Πως γίνεται η διάγνωση της αχρωματοψίας;
 
Έχει τεράστια σημασία, ο έγκαιρος εντοπισμός της αχρωματοψίας. Οι διάφορες ειδικές εξετάσεις, θα πρέπει να γίνονται σε πολύ μικρή ηλικία (3 – 4 ετών), έτσι ώστε να προσαρμόζεται αναλόγως και η μετέπειτα εκπαίδευση του παιδιού. Η αχρωματοψία εντοπίζεται με την χρήση των ειδικών χρωματικών πινάκων (Τεστ Ισιχάρα/Ishihara). Ο κάθε πίνακας, έχει έναν αριθμό, ο οποίος αποτελείται από κηλίδες με κάποιο χρώμα και ο ασθενής πρέπει να αναγνωρίσει τον αριθμό. Ο κάθε αριθμός, έχει κηλίδες με διαφορετικά χρώματα και αποχρώσεις. Έτσι, ο εξετάζων μπορεί να διαγνώσει με ακρίβεια το είδος της αχρωματοψίας. Όμως, για να εξακριβωθεί ο βαθμός ή η σοβαρότητα της αχρωματοψίας, μπορεί να χρησιμοποιηθούν άλλα τεστ, όπως είναι το Farnworth D15, κατά το οποίο ζητείται από τον εξεταζόμενο να τοποθετήσει με τη σειρά 15 χρωματιστά καπάκια, το ένα δίπλα στο άλλο, με τρόπο που, τα πιο όμοια χρώματα, να είναι το ένα δίπλα στο άλλο. Στα μικρά παιδιά, αντί αριθμών, χρησιμοποιούνται άλλοι ειδικοί πίνακες με αντικείμενα που μπορεί να αναγνωρίσουν τα νήπια.

alt

Ποια είναι η επιδημιολογία και η θεραπεία της αχρωματοψίας;

Η αχρωματοψία αποτελεί πολύ συχνό πρόβλημα. Υπολογίζεται ότι ποσοστό γύρω στο 5% του ανδρικού πληθυσμού και 0,3 – 05% του γυναικείου, εμφανίζει τις συχνότερες μορφές αχρωματοψίας (το 95%, αφορά τις διαφορές στην αντίληψη κόκκινου και πράσινου). Όσον αφορά την θεραπεία, δεν υπάρχει αυτή την στιγμή θεραπεία για την αχρωματοψία. Όμως, υπάρχουν πολλές θεραπευτικές τεχνικές και μέθοδοι, με τις οποίες μπορεί να βοηθηθούν τα άτομα που πάσχουν από αχρωματοψία (διάφορα είδη γυαλιών, για διαφοροποίηση των αποχρώσεων, κλπ).

Τι γίνεται στον τομέα της έρευνας της αχρωματοψίας;

Πολύ πρόσφατα, από Αμερικανούς ερευνητές ανακοινώθηκε η επιτυχής θεραπεία της αχρωματοψίας σε πειραματόζωα (πιθήκους). Αυτό επιτεύχθηκε με τη εισαγωγή γονιδίων που μετέφεραν τον μηχανισμό παραγωγής της ουσίας που είναι απαραίτητη για την αντίληψη των χρωμάτων (L-opsin), στον αμφιβληστροειδή των πιθήκων. Μετά από 20 εβδομάδες, οι πίθηκοι ήσαν σε θέση να βλέπουν όλα τα χρώματα. Η μέθοδος αυτή, πιστεύεται ότι μελλοντικά θα μπορέσει να εφαρμοσθεί και σε ανθρώπους.

Πηγή: Υγείαonline.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline