Η ευτυχία δεν είναι απλώς μια εξατομικευμένη εμπειρία ή επιλογή, αλλά εξαρτάται από την ευτυχία άλλων, με τους οποίους ο κάθε άνθρωπος συνδέεται άμεσα και έμμεσα και απαιτεί εγγύτητα για να εξαπλωθεί. Για παράδειγμα, ένας φίλος που γίνεται ευτυχισμένος και ζει μόνο ένα χιλιόμετρο πιο κάτω από εσάς αυξάνει την πιθανότητα να ευτυχήσετε και εσείς, κατά 25%.

Ο καθηγητής Νίκολας Χρηστάκης από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και ο καθηγητής Τζέιμς Φόουλερ από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Σαν Ντιέγκο, ανέλυσαν δεδομένα ώστε να διαπιστώσουν εάν η ευτυχία μπορεί να εξαπλωθεί από άτομο σε  άτομο και αν  η ευτυχία «σχηματίζεται» μέσα σε κοινωνικά δίκτυα.
Στη μελέτη αυτή, 5.124 ενήλικες ηλικίας 21-70 ετών επιλέχθηκαν και τέθηκαν υπό παρακολούθηση από το 1971 ως το 2003, προκειμένου να ερευνηθούν διάφορες πτυχές της ζωής και της υγείας τους. Ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να αναφέρουν τους συγγενείς τους, τους «στενούς φίλους» τους, τον τόπο κατοικίας τους και το χώρο εργασίας τους, ώστε να διασφαλιστεί ότι θα μπορούσαν να έρθουν σε επαφή μαζί τους κάθε 2- 4 έτη για παρακολούθηση. Οι συγγραφείς εντόπισαν 53.228 διαφορετικού είδους κοινωνικούς δεσμούς μεταξύ των συμμετεχόντων. Επικεντρώθηκαν σε 4739 άτομα τα οποία παρακολούθησαν από το 1983 ως το 2003. Χρησιμοποιώντας στατιστικές αναλύσεις, οι ερευνητές εξέτασαν πώς αυτοί οι δεσμοί, που συνιστούσαν κοινωνικά δίκτυα, συσχετίζονταν με το αναφερόμενο από τα άτομα αίσθημα ευτυχίας τους. Διαπίστωσαν ότι σε ένα ζευγάρι, εάν κάποιος από τους δύο συντρόφους γινόταν ευτυχισμένος αυξανόταν η πιθανότητα να ευτυχήσει και ο άλλος σύντροφος (8%), ενώ παρόμοια ήταν τα πορίσματα και για τα αδέλφια που ζουν κοντά (14%), αλλά και για τους γείτονες (34%)! Οι συνάδελφοι στον επαγγελματικό τομέα δεν επηρέαζαν όμως τα επίπεδα ευτυχίας.
Αυτό που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι η στενή φυσική εγγύτητα είναι απαραίτητη για τη διάδοση της ευτυχίας. Ένα άτομο είναι κατά 42% πιθανότερο να είναι χαρούμενο εάν  ευτυχήσει ένας φίλος του που ζει λιγότερο από ένα χιλιόμετρο μακριά, ενώ η επίδραση αυτή μειώνεται και καθίσταται στατιστικά μη σημαντική σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι μια «ευτυχισμένη παρέα» θα είναι αποτέλεσμα της ίδιας διάδοσης της ευτυχίας και όχι απλώς μιας τάσης που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι να συγχρωτίζονται με παρεμφερή άτομα (ευτυχισμένοι με ευτυχισμένους και δυστυχισμένοι με δυστυχισμένους). Πιο σημαντική, από τη δική μας οπτική γωνία, είναι η αναγνώριση ότι η υγεία και η ευημερία ενός ατόμου επηρεάζει την υγεία και την ευημερία των άλλων. Αυτό το θεμελιώδες γεγονός, που χαρακτηρίζει την ύπαρξή μας παρέχει και ένα θεμελιώδες νόημα στην έννοια της δημόσιας υγείας.

 

Πηγή: Περιοδικό BMJ Online