Στις περισσότερες των περιπτώσεων η γυμναστική είναι ένα σημαντικό φάρμακο ή έστω αναλγητικό. Εννοείται συγκεκριμένο πρόγραμμα για κάθε περίσταση προβλήματος στο σώμα και τον οργανισμό και ύστερα από κατάρτιση του από ειδικούς.
    
Στην περίπτωση όμως του συνδρόμου χρόνιας κόπωσης η γυμναστική δεν είναι πανάκεια. Βοηθάει μόνο υπό προϋποθέσεις και χωρίς μεγάλες απαιτήσεις καταπόνησης.
    
Το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών έκανε μια μεταβολή στις κατευθύνσεις που έδινε σε ασθενείς, μιας και πλέον είναι γνωστό πως δεν μιλάμε για μια ψυχολογική διαταραχή, αλλά για μια κανονική ασθένεια.
    
Έτσι, η γυμναστική δεν συνίσταται με κλειστά μάτια πλέον. Για πολλά χρόνια υπήρχε μια αντίληψη και παρερμηνεία ότι η γυμναστική θα μπορούσε να οδηγήσει σε βελτίωση την ασθένεια και να κρατήσει χαμηλά τα συμπτώματα της. Όμως πολλοί γιατροί εξηγούν ότι η παραμικρή άσκηση μπορεί να χειροτερέψει τα πράγματα αντί να τα κάνει καλύτερα.
    
Κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται διαφορετικά και σίγουρα υπάρχουν ασθενείς που μπορούν να κάνουν κάποιες ασκήσεις. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα θεραπευτούν ή θα αλλάξει κάτι. Δεν σχετίζεται θετικά δηλαδή η εκγύμναση με την ασθένεια.
    
Πηγή: Npr.org
        
Επιμέλεια θέματος: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline