Εκτύπωση
Κατηγορία: Καρδιά και Αγγεία
Εμφανίσεις: 3642

Μια συχνή παραλλαγή ενός γονιδίου φαίνεται ότι αλλάζει την απάντηση της καρδιάς στο άγχος και προδιαθέτει αρνητικά για εμφράγματα. Το γεγονός αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί κάποιοι εμφανίζουν καρδιοπάθειες λόγω του αυξημένου άγχους, ενώ άλλοι όχι.

 

 

 

Όπως υπολογίζεται , περίπου το 10% όσων πάσχουν από στεφανιαία νόσο, παρουσιάζουν ανιχνεύσιμες μεταβολές της ροής αίματος προς την καρδιά, στα πλαίσια στρες. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να παίζει σημαντικό ρόλο τόσο στην αρχική εμφάνιση της νόσου όσο και στη μετέπειτα πρόγνωσή της και αξίζει ιδιαίτερης προσοχής από τους γιατρούς. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κάποιος τρόπος προσδιορισμού των ασθενών που βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο, καθώς το στρες γενικά μας αφορά όλους, όποτε τα μέτρα εξαντλούνται στους γενικούς αφορισμούς του τύπου «διώξτε το άγχος».

Ερευνητές από τη Φλόριδα προσδιόρισαν τη παραλλαγή ενός γονιδίου, που μπορεί να ευθύνεται για την προδιάθεση στη νόσο εξαιτίας της ύπαρξης ψυχικού στρες που προκαλεί μείωση στην παροχή αίματος προς το μυοκάρδιο. Υπέβαλλαν 148 ασθενείς με στεφανιαία νόσο σε μια δοκιμασία που αυξάνει τα επίπεδα του στρες (συγκεκριμένα, στο να απευθύνουν μια δημόσια διάλεξη). Παράλληλα, μέσω ειδικής εξέτασης, η ροή αίματος προς την καρδιά, κατά τη διάρκεια της ομιλίας, παρακολουθείτο. Περίπου ο ένας στους τέσσερεις από τους ασθενείς εμφάνισε διαταραχή της αιμάτωσης του μυοκαρδίου λόγω τους στρες, όπως ήταν γνωστό. Όμως, από το παραπάνω  ποσοστό, περίπου τα 2/3 έφεραν μια μοναδική συγκεκριμένη παραλλαγή ενός γονιδίου, υπεύθυνου για την κατασκευή των πρωτεϊνών - υποδοχέων  της γνωστής ορμόνης αδρεναλίνης. Ο κίνδυνος εμφάνισης διαταραχών της αιμάτωσης ως απάντηση στο στρες, για κάποιον που φέρει το συγκεκριμένο γονίδιο, ανιχνεύθηκε ότι ήταν τριπλάσιος.
Οι υποδοχείς αδρεναλίνης γενικά βοηθούν τον οργανισμό να απαντά στο στρες, ρυθμίζοντας την αρτηριακή πίεση και την καρδιακή συχνότητα. Τέτοιου είδους υποδοχείς ενδέχεται να υπάρχουν και σε άλλα όργανα, εκτός της καρδιάς, προδιαθέτοντάς τα σε μια αποδιοργάνωση της λειτουργίας τους και στην εμφάνιση παθήσεων, μέσω παρόμοιων, «ψυχοσωματικών» μηχανισμών. Η έρευνα σε αυτό το πεδίο μπορεί να οδηγήσει σε έναν καλύτερο τρόπο προσδιορισμού των ατόμων για τα οποία απαιτείται επιθετική αντιμετώπιση του στρες ή οι ανάλογες ρυθμίσεις της καθημερινότητάς τους (που θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν ακόμη και αλλαγή επαγγέλματος), προκειμένου να αποφευχθεί η πρόωρη εμφάνιση συχνών και θανατηφόρων νοσημάτων.

 

Πηγή: Περιοδικό Archives of Internal Medicine