Εκτύπωση
Κατηγορία: Καρδιά και Αγγεία
Εμφανίσεις: 3627

Η διάγνωση της επίμονης αρτηριακής υπέρτασης μπορεί να γίνεται υπερβολικά συχνά και αδικαιολόγητα, εάν γιατρός και ασθενής δεν συνεργαστούν ώστε να αποφευχθούν ορισμένες "διαγνωστικές παγίδες". 
 

 

 

 

H επίμονη υπέρταση, αποκαλούμενη και "ανθεκτική" υπέρταση, είναι η υπέρταση που δεν απαντά ικανοποιητικά στη φαρμακευτική και λοιπή αγωγή και η διάγνωσή της συνηθως σηματοδοτεί τη δοκιμή πολλαπλών φαρμακευτικών σχημάτων με κίνδυνο πρόκλησης δυνητικά σοβαρών παρενεργειών. Πολλές όμως από τις περιπτώσεις μιας υποτιθέμενης ανθεκτικής ή επίμονης υπέρτασης μπορεί να υποκρύπτουν παγίδες κατά την ιατρική αξιολόγηση που συνήθως γίνονται στα πλαίσια βιασύνης του γιατρού ή κακής συνεργασίας από την πλευρά του ασθενούς. Από την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρία εκδόθηκαν πριν λίγες ημέρες χρήσιμες συμβουλές για την αποφυγή του παραπάνω συνήθους σφάλματος.  Μερικές από τις συμβουλές αυτές είναι:

  • H αρτηριακή πίεση να μετριέται με τη σωστή τεχνική, μετά από ανάπαυση 10 λεπτών, σε καθιστή θέση και με το βραχίονα στο ύψος της καρδιάς με πιεσόμετρο ελεγχόμενο τακτικά ως προς την αξιοπιστία του.
  • Να αποκλείεται το «φαινόμενο της ιατρικής μπλόυζας», εν ανάγκη και με περιπατητικής 24ωρη μέτρηση της πίεσης.
  • Να αποκλείονται προσεκτικά τα αποκαλούμενα αίτια δευτερογενούς υπέρτασης, όπως η αποφρακτική υπνική άπνοια, η στένωση της νεφρικής αρτηρίας και η υπερπαραγωγή αλδοστερόνης.
  • Να εξαντληθούν τα διαιτητικά μέτρα περιορισμού οινοπνεύματος και άλατος και να μειωθεί το σωματικό βάρος.
     

 

 

Πηγή: Περιοδικό Hypertension