Εκτύπωση
Κατηγορία: Ορθοπεδική και Ρευματολογία
Εμφανίσεις: 6336

Τα περισσότερα επεισόδια οξέος πόνου στη μέση υποχωρούν από μόνα τους και η επίσημα προτεινόμενη θεραπεία συνίσταται κυρίως στην καθησύχαση των ασθενών και στη χορήγηση ελαφρών παυσιπόνων. Πολλοί γιατροί και ασθενείς, ωστόσο, στρέφονται στα μη «κορτικοστεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα», στις φυσικοθεραπείες ή σε αμφότερα. Πόσο μπορούν όμως να βοηθήσουν αυτές οι επιπρόσθετες παρεμβάσεις;
Ο Αυστραλιανός ερευνητής Hancock MJ και οι συνεργάτες του επέλεξαν για αυτή τη μελέτη 240 ενήλικες, που παραπονούνταν για οσφυαλγία διάρκειας μικρότερης των 6 εβδομάδων, με ή χωρίς πόνο και στο πόδι (ισχιαλγία).
Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συμβουλές και παρακεταμόλη, ενώ το ένα τέταρτο από αυτούς έλαβαν επιπροσθέτως ένα αντιφλεγμονώδες, ένα άλλο τέταρτο φυσικοθεραπεία, ένα άλλο τέταρτο αμφότερες τις θεραπείες και το τελευταίο τέταρτο καμία εκ των δύο.

Η φυσικοθεραπεία αποτελείτο από δύο ή τρεις εβδομαδιαίες ατομικές συνεδρίες, που στόχο είχαν τη χαλάρωση των σπονδυλικών αρθρώσεων της μέσης.
Όμως, ούτε το αντιφλεγμονώδες,  ούτε η φυσικοθεραπεία επιτάχυναν περισσότερο την ανάρρωση, ακόμη και στους ασθενείς όπου συνδυασθηκαν. Έτσι, η μελέτη αυτή υποστηρίζει σθεναρά μια ελάχιστα παρεμβατικη απάντηση για την οσφυαλγία που δε συνοδεύεται από επιπλοκές και ουσιαστικά προτείνει, «περιμένετε να περάσει μόνη της».

 

Πηγή: Περιοδικό Lancet