Η προχωρημένη νόσος Parkinson δυσκολεέι σημαντικά ως προς τη θεραπευτική της αντιμετώπιση και οι διαθέσιμες θεραπείες συχνά δεν επαρκούν για ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση, μέσω της εμφυτευσης ηλεκτροδίων στα βασικά γάγγλια του εγκεφάλου, επιφέρει μεγαλύτερη βελτίωση από την ιατρική θεραπεία στους ασθενείς με νόσο Parkinson, αλλά με τον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων συμβαμάτων, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη.

Οι ερευνητές τυχαιοποίησαν 250 ασθενείς με μέτρια προς σοβαρή ασθένεια ώστε να λάβουν είτε την πιο σύγχρονη ιατρική θεραπεία, είτε εν τω βάθει διέγερση αμφότερων των ημισφαιρίων του εγκεφάλου με τη χρήση εμφυτευμένων ηλεκτροδίων. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ο χρόνος που οι ασθενείς βρίσκονταν, σύμφωνα με δική τους αναφορά, σε «καλή» κατάσταση (η οποία ορίσθηκε ως περίοδοι με ικανοποιητικό έλεγχο των συμπτωμάτων και ανεμπόδιστη κινητική λειτουργία). Στους 6 μήνες, οι ασθενείς που ακολούθησαν τη μέθοδο εν τω βάθει εγκεφαλικής διέγερσης ανάφεραν ημερήσια αύξηση της τάξεως των 4,6 ωρών, κατά μέσο όρο, της «καλής» κατάστασης, σε σύγκριση με τον αρχικό τους χρόνο, ενώ οι ασθενείς σε ομάδα που ακολούθησε ιατρική θεραπεία δεν σημείωσε αύξηση του χρόνου. (βαθμολογητές που δεν γνώριζαν την ομάδα όπου είχαν εντάξει τον κάθε ασθενή, επιβεβαίωσαν την ύπαρξη προόδου στη βαθμολογία κινητικών λειτουργιών. Κάποιος σχολιαστής της σύνταξης αναφέρει ότι η μελέτη «επιβεβαίωσε με τρόπο πειστικό» τη δραστικότητα της εν τω βάθει εγκεφαλικής διέγερσης, αλλά προειδοποιεί ότι η μέθοδος αυτή συνοδεύεται από κάποιες επιπλοκές - επί παραδείγματι, ένα ποσοστό προβλημάτων που σχετίζονται με την ίδια τη συσκευή 10% στους 6 μήνες.

Πηγή: Περιοδικό Journal of the American Medical Association