Ένας από τους μεγαλύτερους επιστημονικούς οργανισμούς προληπτικής ιατρικής των ΗΠΑ, η USPSTF [Ομάδα Εργασίας Υπηρεσιών Πρόληψης], αναθεωρεί τις οδηγίες του προς τους γιατρούς του 2003, ζητώντας τον καθολικό προσυμπτωματικό έλεγχο για διαβήτη όλων των ενηλίκων που παρουσιάζουν επίπεδα αρτηριακής πίεσης εντός των ανώτερων φυσιολογικών ορίων.

 

 

Σύμφωνα με τις νέες κατευθυντήριες οδηγίες, όσοι παρουσιάζουν αρτηριακή πίεση πάνω από τα 135/80 mm Hg (δηλαδή, επίπεδα αρτηριακής πίεσης που δεν βαζουν επίσημα το άτομο στην κατηγορία των υπερτασικών) θα πρέπει να υποβάλλονται σε πρόσθετο έλεγχο για διαβήτη τύπου ΙΙ. Ο λόγος είναι ότι αυτοί που παρουσιάζουν πίεση σε αυτά τα μέχρι πρότινος αποδεκτά ως φυσιολογικά επίπεδα και παράλληλα εμφανίζουν και διαβήτη, εάν μεν βρίσκονται ήδη σε θεραπεία κατά της αρτηριακής υπέρτασης  θα πρέπει να αντιμετωπίζονται είτε ως «αρρύθμιστοι υπερτασικοί», ενώ εάν δεν έχουν διάγνωση υπέρτασης, θα πρέπει στην πράξη να αντιμετωπισθούν ως υπερτασικοί.
Στους παραπάνω, η μείωση της αρτηριακής πίεσης κάτω από το «συμβατικό στόχο» (που είναι τα 140 mm Hg για άτομα ηλικίας μικρότερης των 65 ετών και τα 160 mm Hg για άτομα άνω των 65) αναμένεται να μειώσει τον κίνδυνο για την καρδιά τους σε σημαντικό βαθμό. Συγκεκριμένα, ένας αριθμός μελετών δείχνει ότι η "επιθετική" αντιμετώπιση της αρτηριακής υπέρτασης σε όσους παράλληλα πάσχουν και από διαβήτη τύπου ΙΙ μειώνει τα καρδιαγγειακά συμβάματα έως και κατά 50%.
Η σημασία της πρόληψης του διαβήτη τύπου ΙΙ έχει να κάνει τόσο με τη συχνότητα αυτής της πάθησης (που τείνει να προσβάλει περίπου τον 1 στους 10 ενήλικες) όσο και με τη σοβαρότητά της, καθώς αποτελεί το κύριο αίτιο τύφλωσης, νεφροπάθειας και ακρωτηριασμού των άκρων, οδηγώντας σε αυξημένη θνησιμότητα κυρίως λόγω καρδιολογικών επιπλοκών. Η πρώιμη ανίχνευση της επιτρέπει την άμεση χορήγηση θεραπείας και τη μείωση των παραπάνω συνεπειών.
Ο διαβήτης μπορεί να διαδράμει για αρκετά χρόνια χωρίς να δώσει κανένα εξωτερικό κλινικό σημείο, καθώς η αύξηση του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) αναπτύσσεται βαθμιαία. Ωστόσο, ο κίνδυνος για επιπλοκές από τα αγγεία είναι αυξημένος από την αρχή!
Πρέπει να σημειωθεί ότι ως όριο για τη διάγνωση του διαβήτη, στα πλαίσια ενός προσυμπτωματικού ελέγχου, είναι τα 126 mg/dl για τη γλυκόζη αίματος μετά από 12ωρη νηστεία ή τα 200 mg μετά από φόρτιση γλυκόζης (καμπύλη ανοχής) 2 ώρες ή τα επίπεδα γλυκοσιελωμένης αιμοσφαιρίνης της τάξης 6,4% και άνω.

 

 

Πηγή: Περιοδικό Annals of Internal Medicine