Εκτύπωση
Κατηγορία: Υγεία της Γυναίκας
Εμφανίσεις: 2635

altΗ Δρ. Χριστίνα Π. Βάντζου, Μαιευτήρας - Χειρουργός Γυναικολόγος, εξηγεί στο Υγείαonline.gr, τι είναι η πάθηση της ενδομητρίωσης, ποια είναι η επίδρασή της στη γονιμότητα των γυναικών και πως το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Η ενδομητρίωση είναι μια καλοήθης πάθηση που είναι συχνή στο γυναικείο πληθυσμό. Ανάλογα με το στάδιο που βρίσκεται και τα συμπτώματα που προκαλεί, μπορεί να επηρεάσει την καθημερινότητα της γυναίκας, την σεξουαλική της ζωή και πολλές φορές τη γονιμότητά της. Ας δούμε πρώτα τι ακριβώς είναι η ενδομητρίωση και, στη συνέχεια, πώς μπορεί να επηρεάσει τη γονιμότητα της γυναίκας.

Το ενδομήτριο είναι η εσωτερική επένδυση της μήτρας. Στο τοίχωμα του ενδομητρίου, το οποίο υπό την επίδραση των ορμονών σε κάθε εμμηνορυσιακό κύκλο παχαίνει και εμπλουτίζεται, εμφυτεύεται το γονιμοποιημένο ωάριο και αρχίζει να αναπτύσσεται το έμβρυο. Με τον όρο ενδομητρίωση εννοούμε την νόσο εκείνη, κατά την οποία ορισμένα ενδομητρικά κύτταρα αναπτύσσονται όχι μέσα στη μήτρα, όπως κανονικά θα συνέβαινε, αλλά έξω από τη μήτρα, στο χώρο της κοιλιακής κοιλότητας.

Αντί να αποβληθούν με την περίοδο από τον οργανισμό της γυναίκας, παλινδρομούν μέσω των σαλπίγγων, εισέρχονται στην κοιλιακή χώρα και εμφυτεύονται επάνω σε γεννητικά ή άλλα όργανα. Εκεί αναπτύσσονται εστίες ενδομητρίωσης, οι οποίες βαθμιαία επεκτείνονται. Τα κύτταρα αυτά συμπεριφέρονται όπως και τα αντίστοιχα που βρίσκονται μέσα στη μήτρα: κάθε μήνα παχαίνουν και στη συνέχεια διαρρηγνύονται και αιμορραγούν, χωρίς όμως το αίμα και ο ιστός που πέφτει να μπορεί να εγκαταλείψει το σώμα. Ως αποτέλεσμα δημιουργούνται ουλές, συμφύσεις, φλεγμονή και ερεθισμός και προκαλείται πόνος στην περιοχή της πυέλου (λεκάνης), πόνος κατά τη διάρκεια ή μετά τη σεξουαλική επαφή, ακανόνιστη αιμορραγία της μήτρας, γαστρεντερικά προβλήματα και άλλα.

Η ενδομητρίωση μπορεί να προκαλέσει υπογονιμότητα. Ένα ποσοστό 30% ως 50% των γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση μπορεί να εμφανίσουν υπογονιμότητα, ενώ περίπου 1 στις 3 γυναίκας με πρόβλημα υπογονιμότητας πάσχουν από ενδομητρίωση. Η ενδομητρίωση μπορεί να επηρεάσει τη γονιμότητα με διάφορους τρόπους: διαταραγμένη ανατομία της πυέλου, συμφύσεις, ουλώδεις σάλπιγγες, φλεγμονή στην περιοχή της πυέλου, διαταραγμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, αλλαγές στο ορμονικό περιβάλλον των ωαρίων, ανώμαλη εμφύτευση του κυήματος, μειωμένη ποιότητα των ωαρίων.

Ανάλογα με την έκταση, τη θέση και το βάθος της, η ενδομητρίωση κατατάσσεται σε 4 στάδια: Ελάχιστη (στάδιο Ι), ελαφρά (στάδιο ΙΙ), μέτρια (στάδιο ΙΙΙ) και βαριά (στάδιο IV) (σύμφωνα με την κοινώς αποδεκτή κατάταξη της American Society for Reproductive Medicine). Από το στάδιο της ενδομητρίωσης εξαρτάται η επίδρασή της στη γονιμότητα. Οι γυναίκες με ενδομητρίωση στο στάδιο IV, στο οποίο παρουσιάζονται ουλώδης ιστός, μπλοκαρισμένες σάλπιγγες και κατεστραμμένες ωοθήκες, αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη δυσκολία να μείνουν έγκυες και χρήζουν θεραπείας για υπογονιμότητα. alt
Η ενδομητρίωση δεν θεραπεύεται αλλά τα συμπτώματά της αντιμετωπίζονται φαρμακευτικά ή χειρουργικά ή με συνδυασμό και των δύο. Η φαρμακευτική θεραπεία συνίσταται στη λήψη σκευασμάτων που μειώνουν την παραγωγή οιστρογόνων, όπως αντισυλληπτικά δισκία, νταναζόλη, προγεσταγόνα και άλλα. Αυτό αναστέλλει την ανάπτυξη της ενδομητρίωσης, η οποία εξαρτάται από τις ορμόνες, και τελικά οι εστίες της ενδομητρίωσης ατροφούν. Για γυναίκες που επιθυμούν να μείνουν έγκυες και πάσχουν από ενδομητρίωση σταδίου Ι ή ΙΙ, η φαρμακευτική αγωγή πρέπει να εξετασθεί ως επιλογή, πριν αρχίσουν οι προσπάθειες για σύλληψη. Δυστυχώς, όμως, η θεραπεία αυτή δεν βελτιώνει τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης. Ανακουφίζει, όμως, από τα συμπτώματα και εμποδίζει την εξέλιξη της νόσου.

Στις περιπτώσεις μέτριας ή βαριάς ενδομητρίωσης, η χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να βελτιώσει τις πιθανότητες επίτευξης εγκυμοσύνης. Στο χειρουργείο, ο γιατρός καταστρέφει ή αφαιρεί τις εστίες ενδομητρίωσης και αφαιρεί τον ουλώδη ιστό. Η θεραπεία αυτή αποκαθιστά τη φυσιολογική ανατομία της περιοχής και επιτρέπει στα αναπαραγωγικά όργανα να λειτουργούν πιο φυσιολογικά. Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας γίνεται από τον θεράποντα ιατρό απολύτως εξατομικευμένα για κάθε ασθενή, βάσει του ιστορικού και των ευρημάτων των διαγνωστικών εξετάσεων. Δρ. Χριστίνα Π. Βάντζου
Μαιευτήρας - Χειρουργός Γυναικολόγος
facebook/Christina.Vantzou.Gynecologist
www.maieytiras-gynaikologos.blogspot.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline