Η Ιφιγένεια Λαμπροπούλου, Σύμβουλος Μελέτης και Ειδικής Μάθησης Παιδιών, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, εξηγεί στο Υγείαonline.gr, ποιο σχολείο να επιλέξουν οι γονείς, στο μεταβατικό στάδιο από παιδικό σταθμό στο νηπιαγωγείο.


Πριν παραθέσω τα υπέρ και τα κατά των ιδιωτικών και δημόσιων σχολείων κατά την προσωπική μου άποψη, θα πω πρώτα από όλα ότι όταν επισκέπτεστε τα σχολεία για να τα δείτε και να μιλήσετε με τη διεύθυνση, το παιδί σας πρέπει να είναι μαζί και να έχει λόγο! Και το υπογραμμίζω αυτό, καθώς μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι οι περισσότεροι γονείς επιλέγουν σχολείο βάσει των δικών τους ψυχολογικών αναγκών και όχι του παιδιού τους. Το ερώτημά μου προς εσάς τους γονείς είναι το εξής: •    Τί είναι πιο σημαντικό; •    Η εκπαίδευση του μαθητή; •    Το εκπαιδευτικό υλικό και πώς υποστηρίζεται αυτό με έξτρα φωτοτυπίες; •    Ο καθηγητής ως προς την ποιότητά του, τις γνώσεις του, τη συμπεριφορά του, το παρουσιαστικό του; •    Η παροχή ηλεκτρονικού υπολογιστή και η βιβλιοθήκη; •    Το ωραίο κτίριο με την πισίνα και το γήπεδο, η ευρυχωρία των αιθουσών; Ή το ποιά παιδιά μεγαλογιατρών, μεγαλοδικηγόρων κτλ πηγαίνουν σε αυτό το σχολείο; •    Είναι σημαντική η εκπαιδευτική ανάπτυξη και άρτια δομή της προσωπικότητας του παιδιού σας ή απλά να κάνει γνωριμίες "υψηλού επιπέδου"; Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν καλά ιδιωτικά και κακά ιδιωτικά σχολεία ....καλά δημόσια και κακά δημόσια σχολεία. Οι μόνες τρανταχτές διαφορές είναι δύο:   1. Τα ιδιωτικά σχολεία μπορούν να επιλέξουν τους καθηγητές και δασκάλους που προσλαμβάνουν τόσο στο επίπεδο των γνώσεών τους, της προσωπικότητας όσο και της ψυχολογικής τους κατάστασης, ενώ στα δημόσια η επιλογή μέσω ΑΣΕΠ δεν διασφαλίζει ούτε την ποιότητα ούτε τις γνώσεις ενός δασκάλου. Ο κ. Θεόδωρος Π. Λιανός που είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών σε άρθρο του που παρέθεσε στο ΒΗΜΑ στις 21/4/2002 αναφέρει "οι εξετάσεις του ΑΣΕΠ απλούστατα αποκλείουν του χειρότερους" και συνεχίζει "..το παρόν σύστημα με το οποίο λειτουργεί το δημόσιο σχολείο δεν παρέχει ούτε τρόπους επιλογής των καθηγητών, ούτε τρόπους ελέγχου του έργου τους και αυτό είναι σοβαρό μειονέκτημα" 2. Τα ιδιωτικά, λόγο των διδάκτρων και των χορηγιών που λαμβάνουν, μπορούν να διατηρούν και να διαθέτουν χώρους καθαρούς, οργανωμένους, με ανανεώσιμο επιπρόσθετο υλικό μάθησης. Τα δημόσια...πάντα στη μιζέρια ... δεν σχολιάζω παραπέρα! Αν και φαινομενικά τα ιδιωτικά σχολεία υπερτερούν έναντι των δημοσίων -που τελικά μόνο δωρεάν εκπαίδευση δεν προσφέρουν όταν ο γονιός είναι αναγκασμένος να πληρώνει φροντιστήριο για να μάθει το παιδί του αυτό που κανονικά έπρεπε να είχε διδαχτεί στο σχολείο - προτιμώ τα δημόσια. Ναι! Γιατί; Έχω βαρεθεί να βλέπω κάθε πρωί στις 7 και κάτι παιδάκια στις γωνίες κεντρικών δρόμων που κοιμούνται κυριολεκτικά όρθια...με βροχή, με ζέστη, με κρύο...με μια τσάντα-βαλίτσα να περιμένουν να περάσει το σχολικό! Έχω βαρεθεί να βλέπω παιδιά στην πιο τρυφερή ηλικία τους να φεύγουν 7 το πρωί από το σπίτι -που σημαίνει 6 ώρα το πρωί ξύπνημα...στις 5 πάει ο φούρναρης αν δεν κάνω λάθος- και να γυρίζουν στις 4-4.30 το μεσημέρι στο σπίτι και μετά....βουρ για μπαλέτο...ποδόσφαιρο, αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά, πιάνο, βιολί....και πάει λέγοντας. Και μετά; Διάβασμα για την επόμενη μέρα...και όταν λέμε διάβασμα εννοώ ένα σωρό ασκήσεις, ένα σωρό εργασίες, ένα σωρό κεφάλαια, plus βρες έξτρα υλικό! Δεν είναι εξωφρενικό; Πώς μπορεί ένα παιδί να πάρει την μάθηση με θετικό συναίσθημα όταν δεν έχει ούτε μισή ώρα για να ξεκουράσει το μυαλουδάκι του; Και φυσικά, δεν είναι μόνο το φορτωμένο πρόγραμμα, αλλά και το γεγονός ότι όταν ο γονιός δουλεύει για να πληρώνει το σχολείο, απαιτεί να έχει και καλούς βαθμούς το παιδί του!!! Από την άλλη...δημόσιο....ωράριο 8.30πμ-1.30μμ το πολύ....όλες τις αργίες off... Το παιδί θα επιστρέψει στο σπίτι, θα φάει το ζεστό του φαγητό, θα κοιμηθεί, θα ξεκουραστεί, θα παίξει, θα διαβάσει, θα πάει στις εξωσχολικές δραστηριότητες. Θα μου πείτε....μα δεν θα μάθει όσα τους μαθαίνουν στο ιδιωτικό. Κάνετε λάθος! Όταν ένα παιδί έχει γονείς που τους αρέσει η μάθηση, που το βιβλίο είναι must στην καθημερινότητά τους...το παιδί θα μάθει....και κάθε παιδί που έχει καλό feedback μέσα από το σπίτι του για την εκπαίδευση, την γνώση μαθαίνει χωρίς πιέσεις! Το παιδί, δεν μπορεί να είναι αποστειρωμένο και προστατευμένο από τους κοινωνικούς χαρακτήρες και προσωπικότητες που υπάρχουν έξω στην κοινωνία που θα βγει το ίδιο κάποια χρόνια μετά. Τι σημαίνει αυτό; Στο δημόσιο, κάποιοι δάσκαλοι...-και ανήκουν στη μειοψηφία αυτοί ευτυχώς-, βρίσκονται στο σχολείο για να κάνουν το ωράριό τους και γεια σας. Το παρουσιαστικό τους είναι τραγικό, ο ψυχολόγος που έχει υποχρέωση ηθική κάθε εκπαιδευτικός να επισκέπτεται είτε του παρέχεται από το σχολείο είτε και ιδιωτικά, είναι απλά μία ειδικότητα που την γνωρίζει εξ ορισμού και μόνο! Δεν παύουν όμως να είναι συνήθεις προσωπικότητες αυτής της κοινωνίας. Δεν είναι όλοι καλοντυμένοι, καλοστολισμένοι, καλοδιάθετοι! Όμως, το λέω ξανά και το τονίζω... Δεν είναι όλοι οι δάσκαλοι έτσι! Υπάρχουν πραγματικά πολύ αξιόλογοι και διαβασμένοι καθηγητές στα δημόσια σχολεία, πολύ ευσυνείδητοι εκπαιδευτικοί που δίνουν χρήματα ακόμα και από τον μισθό τους για να δώσουν αυτό το κάτι παραπάνω που το λέει η ψυχούλα τους. Και απορρίπτοντας το δημόσιο απορρίπτετε και αυτούς που αξίζουν. Δεν είναι άδικο; Μην ξεχνάτε επίσης, ότι το σχολείο θα είναι ο μικρόκοσμος του παιδιού σας και όχι δικός σας για 12 χρόνια ...Αφήστε το ίδιο λοιπόν να επιλέξει την μικρή κοινωνία που του ταιριάζει. Μην υποτιμάτε την κρίση και τις επιλογές του! Ιφιγένεια Η. Λαμπροπούλου
Εκπαιδευτική Σύμβουλος
Σύμβουλος Μελέτης Παιδιών Προσχολικής και Δημοτικής Ηλικίας
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

childstudyconsultant.blogspot.com
Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline