altΣε πολλές περιπτώσεις, η Θρομβοπενία ή Θεομβοκυτταροπενία μπορεί να μην παρουσιάζει κανένα σύμπτωμα, ιδιαίτερα εάν είναι ελαφράς μορφής και μπορεί να ανιχνευθεί μόνον τυχαία, σε μια συνήθη εξέταση αίματος, που γίνεται για άλλους λόγους.

Εάν η θρομβοπενία είναι σοβαρής μορφής, για παράδειγμα, αιμοπετάλια λιγότερα από 20.000 ανά microliter, τότε μπορεί να εκδηλωθεί με τη μορφή εκχυμώσεων ή αιμορραγιών, όταν ένα άτομο κοπεί ή τραυματισθεί, ή αυξημένης αιμορραγίας κατά την διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Εάν ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι ακόμη μικρότερος (μικρότερος από 10.000-20.000 ανά microliter), τότε μπορεί να εμφανισθούν αυτόματες αιμορραγίες κάτω από το δέρμα ή στους βλεννογόνους, όπως στο εσωτερικό του  στόματος, της μύτης ή εντός του γαστρεντερικού συστήματος.
 
Στα άτομα με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων, μπορεί να εμφανισθούν στο δέρμα μικρές, επίπεδες κηλίδες, οι οποίες ονομάζονται πετέχειαι. Δεν εμφανίζουν πόνο ούτε είναι ψηλαφητές. Εμφανίζονται κυρίως στα κάτω άκρα, λόγω της βαρύτητας. Άλλα εξανθήματα που μπορεί να εμφανιστούν στη θρομβοπενία, είναι η πορφύρα, η οποία αποτελείται από μικρές κηλίδες, κάτω από το δέρμα, χρώματος μωβ και είναι αποτέλεσμα μικροαιμορραγιών. Έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 3 χιλιοστά και μπορεί να αποτελούν συρροή πετεχειών.

Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της θρομβοπενίας;

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της θρομβοπενίας, εξαρτάται κυρίως από την αιτία που την προκάλεσε, καθώς και από την σοβαρότητα της κατάστασης. Σε περίπτωση αυτοάνοσης θρομβοπενίας (ΙΤΡ), μπορεί να χρησιμοποιηθούν στεροειδή, για να καταστείλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε να εμποδίσουν την καταστροφή των αιμοπεταλίων. Σε σοβαρότερες καταστάσεις, μπορεί να χορηγηθούν ενδοφλεβίως ανοσοσφαιρίνες ή μονοκλωνικά αντισώματα, για να τροποποιηθεί η ανοσολογική διαδικασία. Σε ανθεκτικές μορφές, μπορεί να καταστεί αναγκαία η σπληνεκτομή. alt Γενικά, μετάγγιση αιμοπεταλίων απαιτείται όταν ένα άτομο, με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων (λιγότερα από 50.000) εμφανίζει αιμορραγίες, ή χρειάζεται να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ή άλλη επεμβατική διαδικασία. Συχνά, μπορεί να χρειασθεί μετάγγιση αιμοπεταλίων, εάν ο αριθμός τους είναι λιγότερος από 10.000 ανά microliter, ακόμη κι αν δεν υπάρχει αιμορραγία.

Ποιες είναι οι επιπλοκές της θρομβοπενίας;

Οι επιπλοκές της θρομβοπενίας, μπορεί να είναι σοβαρές αιμορραγίες, μετά από ένα κόψιμο ή μικροτραυματισμό. Όμως, η αυτόματη αιμορραγία(δηλαδή, χωρίς να προηγηθεί κάκωση ή τραυματισμός), είναι ασυνήθιστη, εκτός εάν ο αριθμός των αιμοπεταλίων, είναι μικρότερος των 10.000 ανά microliter.

Άλλες επιπλοκές, μπορεί να έχουν σχέση με άλλους υποκείμενους παράγοντες ή καταστάσεις. Για παράδειγμα, η αυτοάνοση θρομβοπενία που οφείλεται σε ερυθηματώδη λύκο, μπορεί να συνδέεται με άλλες επιπλοκές του λύκου. Το ΤΤΡ ή το HUS, μπορεί να έχουν πολλές επιπλοκές, περιλαμβανομένης της σοβαρής αναιμίας, της διανοητικής σύγχυσης ή άλλων νευρολογικών διαταραχών, ή νεφρική ανεπάρκεια. Η θρομβοπενία που προκαλείται από ηπαρίνη (Heparin induced thrombocytopenia-ΗΙΤ), μπορεί να έχει εξαιρετικά σοβαρές επιπλοκές.

Μπορεί να προληφθεί η θρομβοπενία;

Γενικά, εάν είναι γνωστή η αιτία πρόκλησης της θρομβοπενίας, αυτή μπορεί να προληφθεί. Έτσι, εάν βρεθεί ότι κάποιο φάρμακο προκαλεί μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων, αυτό θα πρέπει να αποφεύγεται στο μέλλον. Στα άτομα που είναι γνωστό, ότι ή λήψη αλκοόλ προκαλεί θρομβοπενία, θα πρέπει επίσης να αποφεύγεται. Επίσης, θα πρέπει να αποφεύγεται η χρήση προϊόντων ηπαρίνης, στα άτομα που έχει γίνει διάγνωση θρομβοπενίας λόγω ηπαρίνης.

Πηγή: Υγείαonline.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline