Εκτύπωση
Κατηγορία: Πνευμονολογικές Παθήσεις και Υγεία
Εμφανίσεις: 3954

Η σαρκοείδωση είναι μία νόσος που προέρχεται από ένα συγκεκριμένο τύπο φλεγμονής των ιστών του σώματος. Μπορεί να εμφανισθεί σε οποιοδήποτε σχεδόν μέρος του σώματος, όμως συχνότερα αρχίζει από τους πνεύμονες ή τους λεμφαδένες.

    
Ποια είναι η αιτία της σαρκοείδωσης;

Τα αίτια της σαρκοείδωσης, είναι άγνωστα. Η ασθένεια μπορεί να εμφανισθεί ξαφνικά, αλλά και να εξαφανισθεί ξαφνικά. Μπορεί όμως και να εξελιχθεί βαθμιαία και να προκαλεί συμπτώματα τα οποία εμφανίζονται και εξαφανίζονται, καμιά φορά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής.

Πως εξελίσσεται η σαρκωείδωση;

Καθώς εξελίσσεται η σαρκοείδωση, εμφανίζονται εντός των ιστών, μικροσκοπικές μάζες, που ονομάζονται κοκκιώματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα κοκκιώματα αυτά εξαφανίζονται, είτε με θεραπεία είτε χωρίς θεραπεία. Σε λίγες περιπτώσεις, όπου τα κοκκιώματα δεν θεραπεύονται, ο ιστός έχει την τάση να παραμένει φλεγμονώδης και να δημιουργεί ουλές.

Η σαρκοείδωση εντοπίστηκε για πρώτη φορά πριν από περίπου 100 χρόνια, από δύο δερματολόγους (Dr Jonathan Hutchinson, από την Αγγλία και Dr. Caesar Boeck, από την Νορβηγία), που εργάζονταν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο. Αρχικά ονομαζόταν νόσος του Hutchinson ή νόσος του Boeck, όμως ο ίδιος ο Dr. Boeck έδωσε τον σημερινό όρο «σαρκοείδωση», από τις ελληνικές λέξεις «σάρκα» και «είδος» που μαζί σημαίνουν όμοιο με σάρκα. Ο όρος υπονοεί την εικόνα που εμφανίζουν οι δερματικές εκδηλώσεις της ασθένειας.

Ποια είναι τα συμπτώματα της σαρκοείδωσης;

Ανάμεσα στα πρώτα συμπτώματα της σαρκοείδωσης, μπορεί να είναι η δύσπνοια και ο βήχας, που δεν υποχωρούν. Όμως η σαρκοείδωση μπορεί και να εμφανισθεί ξαφνικά, με δερματικά εξανθήματα. Συχνά επίσης συμπτώματα της νόσου, είναι το οζώδες ερύθημα στο πρόσωπο, τους βραχίονες ή τις κνήμες, καθώς και φλεγμονή των οφθαλμών.

Όμως, δεν είναι ασυνήθιστο, τα συμπτώματα της φλεγμονής να είναι πιο γενικά. Απώλεια βάρους, πυρετός, νυκτερινοί ιδρώτες, αίσθημα κόπωσης, ή ακόμη κι ένα γενικό αίσθημα κακής γενικής κατάστασης, μπορεί να αποτελούν ενδείξεις της νόσου.

Ποια είναι τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της σαρκοείδωσης;

Παλαιότερα, η σαρκοείδωση εθεωρείτο μία σπάνια νόσος. Σήμερα γνωρίζουμε ότι είναι μία συχνή χρόνια νόσος, που εμφανίζεται σε όλο τον κόσμο. Για λόγους που δεν γνωρίζουμε, εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα της μαύρης φυλής (ιδιαίτερα γυναίκες), Σκανδιναβούς, Γερμανούς και Ιρλανδούς.

Η σαρκοείδωση προσβάλλει κυρίως άτομα ηλικίας 20 έως 40 ετών. Συνήθως δεν προκαλεί κανενός είδους αναπηρία, ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις(περίπου στο 60%-70% των περιπτώσεων), αυτοθεραπεύονται εντός 24 έως 36 μηνών. Ακόμη κι όταν η σαρκοείδωση διαρκεί περισσότερο, οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να συνεχίσουν τη ζωή τους ως συνήθως. Ποσοστό 20%-30% των ασθενών με σαρκοείοδωση, παραμένει με κάποια μόνιμη βλάβη στο αναπνευστικό σύστημα, ενώ ποσοστό 10%-15% των ασθενών, παραμένει σε χρόνια κατάσταση με τη νόσο. Η σαρκοείδωση δεν είναι καρκίνος, δεν είναι μεταδοτική και μολονότι μπορεί να εμφανισθεί κατά οικογένειες, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η σαρκοείδωση μεταδίδεται από τους γονείς στα παιδιά.

Ποιος είναι ο ρόλος του ανοσοποιητικού στη σαρκοείδωση;

Σήμερα πιστεύεται ότι η σαρκοείδωση οφείλεται σε ανώμαλη απάντηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Δεν γνωρίζουμε εάν ο παράγοντας που προκαλεί αυτή την ανωμαλία του ανοσοποιητικού, είναι μια ξένη ουσία, μια χημική ουσία, ένας ιός, ή κάποια άλλη ουσία.
    
Όταν τα κοκκιώματα προσβάλλουν σε σοβαρό βαθμό την λειτουργία ζωτικών οργάνων-πνεύμονες, καρδιά, νευρικό σύστημα, νεφροί-,τότε η σαρκοείδωση μπορεί να αποβεί θανατηφόρος. Αυτό συμβαίνει σε ποσοστό 5%-10%. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη της νόσου, ή τη μορφή που θα λάβει.

Η σαρκοείδωση σπανίως μόνον εμφανίζεται πριν από την ηλικία των 10 ετών ή μετά την ηλικία των 60 ετών.

Οι πνεύμονες αποτελούν το συνηθέστερο σημείο πρώτων συμπτωμάτων σαρκοείδωσης. Σε ποσοστό περίπου 90% των ασθενών, εμφανίζει κάποιο είδος πνευμονικού προβλήματος, συνήθως βήχα, είτε ξηρό είτε με απόχερεμψη, καθώς και δύσπνοια.

Πιστεύεται σήμερα, ότι η σαρκοείδωση των πνευμόνων αρχίζει με φλεγμονή των κυψελίδων, η οποία είτε αυτοθεραπεύεται, είτε οδηγεί σε σχηματισμό κοκκιωμάτων, τα οποία επιδεινώνουν περαιτέρω την αναπνοή. Προβλήματα από τους οφθαλμούς, εμφανίζεται στο 20% των πασχόντων, ενώ σε ποσοστό 1%-5%  εμφανίζονται προβλήματα από το νευρικό σύστημα.

Πηγή: Υγείαonline.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline