Εκτύπωση
Κατηγορία: Ουρολογία και Υγεία
Εμφανίσεις: 17045

Με βάση ένα σύστημα το οποίο δημιουργήθηκε από την Διεθνή Ένωση Κατά του Καρκίνου, το 1997, προσδιορίζονται με ακρίβεια τα στάδια εξέλιξης του καρκίνου της ουροδόχου κύστης.
    
Με τον τρόπο αυτό, γίνεται καλύτερη η παρακολούθηση του καρκίνου και η εκτίμηση της κατάστασης του αρρώστου κάθε στιγμή.
    
Η διαδικασία αυτή, στηρίζεται στο σύστημα ΤΝΜ:
    
(Τumor=όγκος, Νode=λεμφαδένας, Μetastases=μεταστάσεις). Το στάδιο του Τ, προσδιορίζεται με βάση την παθολογοανατομική εξέταση του δείγματος του όγκου, ο οποίος έχει αφαιρεθεί με χειρουργική επέμβαση. Αυτό αφορά στο βάθος διείσδυσης του όγκου, από το πλέον επιφανειακό στρώμα της κύστης μέχρι τα πιο βαθιά στρώματα της.
    
Τα Τ- στάδια καθορίζονται ως εξής:

•    Τx- Πρωτοπαθής όγκος, που δεν  μπορεί να αξιολογηθεί.
•    Τ0- Δεν υπάρχει πρωτοπαθής όγκος
•    Τa- Θηλώδες καρκίνωμα, μη διεισδυτικό( ο όγκος περιορίζεται στο πλέον επιφανειακό, εσωτερικό στρώμα της ουροδόχου κύστης, δηλαδή το επιθήλιο ).
•    Τis- Καρκίνωμα in situ (επίπεδος, επιφανειακός όγκος).
•    Τ1- Ο όγκος διεισδύει στον συνδετικό ιστό, κάτω από το επιφανειακό στρώμα (επιθήλιο).
•    Τ2- Ο όγκος διεισδύει στους μύες της ουροδόχου κύστης.

1.    Τ2a- προσβάλλονται μόνον οι επιφανειακοί μύες( το εσώτερο ήμισυ στρώμα)
2.    Τ2b- προσβάλλονται  τα βαθύτερα στρώματα των μυών (εξωτερικό ήμισυ στρώμα).
                      
•      Τ3- Ο όγκος προσβάλλει τον λιπώδη ιστό, ο οποίος περιβάλλει την ουροδόχο κύστη.

1.    Τ3a- ο όγκος είναι ορατός μόνο με τη βοήθεια μικροσκόπιου.
2.    Τ3b- ο όγκος είναι ορατός μακροσκοπικά.

•    Τ4- Ο όγκος έχει εισβάλει σε οποιοδήποτε από τα παρακάτω: Προστάτη, μήτρα, κόλπο, τοίχωμα της πυέλου(λεκάνης), ή κοιλιακό τοίχωμα.

Το στάδιο του Ν ή στάδιο των λεμφαδένων, προσδιορίζεται ανάλογα με την παρουσία ή την έκταση στην οποία έχουν προσβληθεί οι λεμφαδένες της περιοχής της λεκάνης, κοντά στην ουροδόχο κύστη.

Τα στάδια Ν, είναι τα ακόλουθα:
                                                  
•    Νx- Οι λεμφαδένες της περιοχής δεν μπορούν να αξιολογηθούν.
•    Ν0- Δεν υπάρχουν μεταστάσεις στους τοπικούς λεμφαδένες.
•    Ν1- Υπάρχει μετάσταση σε ένα και μόνο λεμφαδένα, μεγέθους μικρότερου των 2 εκατοστών.
•    Ν2- Υπάρχει μετάσταση σε ένα μεμονωμένο λεμφαδένα, μεγέθους μεγαλύτερου των 2 εκατοστών, αλλά μικρότερου των 5 εκατοστών, ή σε περισσότερους λεμφαδένες, μικρότερους των 5 εκατοστών.
•    Ν3- Υπάρχει μετάσταση σε ένα λεμφαδένα, μεγαλύτερο των 5 εκατοστών.
    
Το στάδιο Μ, ή οι μεταστάσεις, σταδιοποιεί την παρουσία ή την απουσία της εξάπλωσης του καρκίνου της ουροδόχου σε άλλα όργανα του σώματος.
    
Τα στάδια Μ, είναι τα ακόλουθα:
                      
•    Mx- Δεν μπορεί να γίνει αξιολόγηση για απομακρυσμένες μεταστάσεις.
•    Μ0- Δεν υπάρχουν απομακρυσμένες μεταστάσεις.
•    Μ1- Παρουσία απομακρυσμένων μεταστάσεων.

Η σωστή σταδιοποίηση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης, είναι ένα πολύ ουσιαστικό βήμα, το οποίο έχει σημαντικές επιπτώσεις για την ορθή αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης.
    
•    Βοηθά στην σωστή επιλογή της θεραπευτικής αγωγής. Σε περίπτωση επιφανειακής νόσου (Τa/T1/Tis), ή αντιμετώπιση είναι λιγότερο επιθετική, σε σύγκριση με πειό διεισδυτικές μορφές της νόσου(T2/T3/T4).
•    Οι επιθετικές μορφές των όγκων, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εξαπλωθούν στους λεμφαδένες και σε απομακρυσμένα όργανα, σε σύγκριση με τους επιφανειακούς όγκους.
•    Οι πιθανότητες πλήρους ίασης και μακρόχρονης επιβίωσης, μειώνονται προοδευτικά καθώς αυξάνονται τα στάδια του καρκίνου της ουροδόχου.
•    Η σταδιοποίηση επιτρέπει την σωστή ταξινόμηση των ασθενών σε ομάδες για ερευνητικές μελέτες και για τη μελέτη των νέων θεραπειών.

Θεραπευτική αγωγή του καρκίνου της ουροδόχου κύστης

Διουρηθρική Χειρουργική επέμβαση (TURBT): Η αρχική χειρουργική επέμβαση στην οποίαν υποβάλλεται ένας ασθενής μετά την διάγνωση του καρκίνου της ουροδόχου, είναι η διουρηθρική αφαίρεση του όγκου η ΤURBT. Η επέμβαση αυτή, πραγματοποιείται με τη βοήθεια ειδικών εργαλείων, τα οποία είναι προσαρμοσμένα επάνω σε ένα κυστεοσκόπιο, και συνίσταται στην αφαίρεση του όγκου και την απομάκρυνση του από την κύστη, με μια ειδική τεχνική.

Η επέμβαση αυτή πραγματοποιείται μέσω της φυσιολογικής οδού που ακολουθούν τα ούρα και δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε εξωτερική τομή στο ανθρώπινο σώμα. Πρόκειται για την αρχική θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης καθώς και για μια διαδικασία σταδιοποίησης, αφού το δείγμα του όγκου που ελήφθη με την επέμβαση, αποστέλλεται για εξέταση στον ειδικό παθολογοανατόμο, ο οποίος θα καθορίσει το βάθος της διείσδυσης του όγκου στο τοίχωμα της ουροδόχου κύστης (στάδιο Τ), καθώς και τον βαθμό κακοήθειας του όγκου (υψηλός / χαμηλός). Η περαιτέρω θεραπευτική αγωγή, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα ευρήματα αυτής της αρχικής χειρουργικής επέμβασης, καθώς και από τις υπόλοιπες διαδικασίες σταδιοποίησης.
    
Οι επιφανειακοί καρκίνοι, χαμηλής κακοήθειας, δεν απαιτούν επιθετικές μορφές θεραπευτικής αντιμετώπισης. Απλά, μπορεί να χρειαστεί απλή παρακολούθηση με επαναλαμβανόμενες εξετάσεις(κυστεοσκοπήσεις), σε κανονικά χρονικά διαστήματα, συνήθως τρίμηνα για τα δύο πρώτα χρόνια, και στη συνέχεια αραιότερα. Οι όγκοι που υποτροπιάζουν ή είναι υψηλής κακοήθειας, μπορούν να υποβληθούν σε διάφορες μορφές θεραπευτικής αγωγής, ανάλογα με το στάδιο, με έκταση, την ηλικία κ.λπ. του αρρώστου.

Πρόγνωση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης

Η πρόγνωση για τους επιφανειακούς καρκίνους, χαμηλού κινδύνου, της ουροδόχου (Τa, χαμηλής κακοήθειας), όσον αφορά τις πιθανότητες υποτροπής, είναι περίπου 15% για τον πρώτο χρόνο και 32% για τα πέντε χρόνια μετά την αρχική διάγνωση. Αυτό καθιστά επιβεβλημένη την κανονική παρακολούθηση, ακόμη και για αυτούς τους καρκίνους χαμηλού κινδύνου. Όμως, σε αντίθεση προς τις άλλες, επιθετικότερες μορφές καρκίνου της ουροδόχου, οι πιθανότητες εξέλιξης (για παράδειγμα πιθανότητες για εισβολή του όγκου στα βαθύτερα στρώματα της κύστης), είναι μικρότερες από 1%. Τυπικά, οι όγκοι αυτοί, ακόμη και αν υποτροπιάσουν, εμφανίζονται στο ίδιο στάδιο και στον ίδιο βαθμό κακοήθειας με τον αρχικό όγκο, και δεν αποτελούν κίνδυνο για το προσδόκιμο επιβίωσης του ασθενούς.

Επιφανειακοί όγκοι υψηλού κινδύνου, είναι εκείνοι, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως όγκοι υψηλής κακοήθειας, όγκοι σταδίου Τ1 και/ή εκείνοι που περιλαμβάνουν εκτεταμένες περιοχές καρκινώματος in situ. Μεγάλοι όγκοι, πολλαπλοί όγκοι καθώς και εκείνοι που υποτροπιάζουν παρά την θεραπευτική αγωγή με διάφορα μέσα, έχουν αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και εξέλιξης, που κινείται μεταξύ 61%-78%, για τον πρώτο χρόνο και τα πέντε χρόνια, αντίστοιχα.
    
Επίσης έχουν πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να εισβάλουν στα βαθύτερα στρώματα, με ποσοστό εξέλιξης 17%-45%, για τον πρώτο χρόνο και τα πέντε χρόνια.

Γενικά, μετά από μια ριζική αφαίρεση της κύστης (κυστεκτομή), η επιβίωση εξαρτάται κατά κύριο λόγο από το στάδιο της νόσου.

Η πενταετής επιβίωση, ανάλογα με τα διάφορα στάδια της νόσου, είναι η ακόλουθη:

•    Τ2, Ν0: 70%-80%
•    Τ3, Ν0: 40%-50%
•    Τ4, Ν0:25%-30%
•    Ν+ (ασθενείς με συμμετοχή των λεμφαδένων): 15%-20%

Η πενταετής επιβίωση είναι σπάνια σε ασθενείς με μεταστατική νόσο, παρά την χημειοθεραπεία. Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι, αυτές οι στατιστικές έχουν προκύψει από μεγάλες ομάδες ασθενών. Κάθε συγκεκριμένος ασθενής, είναι διαφορετικός από τους υπόλοιπους που ανήκουν στην ίδια κατηγορία και μπορεί να έχει τελείως διαφορετική εξέλιξη, από τα ποσοστά που αναφέρονται στην παραπάνω ανάλυση των μέσων όρων.
    
Πηγή: Υγείαonline.gr
         
Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline