altΕκκολπωμάτωση είναι ο σχηματισμός εκκολπωμάτων, δηλαδή μικρών σακκοειδών σχηματισμών στο τοίχωμα του παχέος εντέρου, τα οποία προέχουν προς τα έξω και τα οποία σχηματίζονται εκεί λόγω πίεσης εκ των έσω, ιδιαίτερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Τα εκκολπώματα μπορεί να εμφανισθούν σε όλο το μήκος του παχέος εντέρου, όμως, στις χώρες της Δύσεως, είναι πιο συχνά κοντά στην αριστερή άκρη του παχέος εντέρου, που ονομάζεται σιγμοειδές. Στις Ασιατικές χώρες, τα εκκολπώματα εμφανίζονται συχνότερα στο δεξιό τμήμα του παχέος εντέρου.

Ποια είναι η συχνότητα και ποία τα χαρακτηριστικά της εκκολπομάτωσης;

Τα εκκολπώματα είναι συχνά στον Δυτικό κόσμο. Στην Ασία και την Αφρική είναι σπάνια. Η εμφάνισή τους αυξάνεται με την ηλικία. Πριν από την ηλικία των 40 ετών είναι σπάνια, ενώ παρατηρούνται σε ποσοστό άνω του 74%,σε άτομα άνω της ηλικίας των 80 ετών.

Ένα άτομο που εμφανίζει εκκολπώματα, συνήθως έχει λίγα ή καθόλου συμπτώματα. Στα άτομα αυτά, η παρουσία των εκκολπωμάτων, ανευρίσκεται τυχαία, κατά την διάρκεια άλλων εξετάσεων για άλλα προβλήματα του εντέρου. Η συχνότητα εμφάνισης συμπτωμάτων, είναι μόλις 5%, κυρίως λόγω εμφάνισης εκκολπωματίτιδας. Τα συχνότερα συμπτώματα που προκαλεί η παρουσία εκκολπωμάτων, είναι κοιλιακοί πόνοι, δυσκοιλιότητα και διάρροια. Σε μερικούς απ’ αυτούς τους ασθενείς, τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται στην ταυτόχρονη παρουσία του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου, ή σε ανωμαλίες των μυών του σιγμοειδούς. Η απλή παρουσία εκκολπωμάτων, συνήθως δεν προκαλεί κανένα σύμπτωμα. Καμιά φορά, μπορεί να εμφανισθεί αιμορραγία από ένα εκκόλπωμα.

Τι είναι η εκκολπωματίτιδα;

Όταν ένα εκκόλπωμα υποστεί ρήξη και εμφανισθεί λοίμωξη στην περιοχή του εκκολπώματος, τότε αυτή η κατάσταση ονομάζεται εκκολπωματίτιδα.

Ποια είναι τα συμπτώματα της εκκολπωματίτιδας;

Τα συχνότερα συμπτώματα της εκκολπωματίτιδας, περιλαμβάνουν:

•    Κοιλιακούς πόνους

•    Ευαισθησία του κοιλιακού τοιχώματος(στο κατώτερο αριστερό τμήμα της κοιλίας

•    Πυρετό

•    Δυσκοιλιότητα ή, μερικές φορές, διάρροια alt

Ποιες είναι οι συχνότερες επιπλοκές της εκκολπωματίτιδας;

Στις συχνότερες επιπλοκές της εκκολπωματίτιδας, περιλαμβάνονται:

•    Σχηματισμός αποστημάτων (συλλογή πύου), εντός της πυέλου (λεκάνης), όπου έχει υποστεί ρήξη το εκκόλπωμα

•    Απόφραξη του παχέος εντέρου

•    Γενικευμένη λοίμωξη της κοιλιακής κοιλότητας (βακτηριακή περιτονίτιδα)

•    Αιμορραγία εντός του παχέος εντέρου

Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, τα εκκολπώματα που εμφανίζουν την φλεγμονή, μπορεί να διαβρώσουν το τοίχωμα της ουροδόχου κύστης, προκαλώντας φλεγμονή της ουροδόχου κύστης. alt


Πως γίνεται η διάγνωση της εκκολπωμάτωσης και της εκκολπωματίτιδας;

Εάν υπάρχει υποψία για αυτές τις καταστάσεις, η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με διάφορες εξετάσεις. Ο ακτινολογικός έλεγχος του παχέος εντέρου, με βαριούχο υποκλυσμό, μπορεί να κάνει ορατό το παχύ έντερο. Τα εκκολπώματα γίνονται ορατά, σαν μικρά σακουλάκια, γεμάτα με βάριο, που προβάλλουν από το τοίχωμα του παχέος εντέρου.

Ο άμεσος ορατός έλεγχος του εσωτερικού του παχέος εντέρου και των ανοιγμάτων των εκκολπωμάτων, μπορεί να γίνει με την βοήθεια εύκαμπτων σωλήνων, που εισάγονται μέσω του ορθού και προωθούνται μέχρι το παχύ έντερο. Με την βοήθεια αυτών των οργάνων (κολονοσκόπια και σιγμοειδοσκόπια), μπορεί να επιβεβαιωθεί η διάγνωση και να αποκλεισθούν άλλες παθήσεις, που συχνά έχουν παρόμοια συμπτώματα με την παρουσία εκκολπωμάτων.

Για τους ασθενείς εκείνους, για τους οποίους υπάρχει υποψία ότι πάσχουν από φλεγμονή των εκκολπωμάτων, δηλαδή εκκολπωματίτιδα, εμφανίζοντας επίμονο πόνο, ευαισθησία στα κοιλιακά τοιχώματα και πυρετό, μπορεί να χρησιμοποιηθούν οι υπέρηχοι και η αξονική τομογραφία, για την εξέταση της κοιλίας και της λεκάνης, ώστε να εντοπισθούν σημεία φλεγμονής των ιστών που περιβάλλουν το εκκόλπωμα που έχει υποστεί ρήξη ή την παρουσία πιθανών συλλογών πύου.

Ποια είναι η θεραπευτική αγωγή της εκκολπωμάτωσης και της εκκολπωματίτιδας;

Οι περισσότεροι ασθενείς που πάσχουν από εκκολπωμάτωση, εμφανίζουν ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα και δεν χρειάζεται να υποβληθούν σε οποιαδήποτε θεραπευτική αγωγή. Για τους ασθενείς αυτούς, συνιστάται μία κανονική δίαιτα με τροφές που περιέχουν ίνες, ώστε να προλαμβάνεται η δυσκοιλιότητα και ίσως, να προληφθεί ο σχηματισμός περισσοτέρων εκκολπωμάτων.

Για τους ασθενείς που εμφανίζουν ήπια συμπτώματα κοιλιακού πόνου λόγω μυϊκού σπασμού στην περιοχή των εκκολπωμάτων, μπορεί να χορηγηθούν διάφορα αντισπασμωδικά φάρμακα (ατροπίνη, σκοπολαμίνη, χλωροδιαζεποξίδη, υοσκιαμίνη, κλπ).   

Όταν η διάγνωση είναι εκκολπωματίτιδα, τότε συνήθως απαιτείται η χορήγηση αντιβιοτικών. Εάν τα συμπτώματα είναι ήπια, αρκούν τα αντιβιοτικά από το στόμα. Μερικά από τα συχνότερα χρησιμοποιούμενα αντιβιοτικά, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξανίνη, μετρονιδαζόλη, κεφαλεξίνη, δοξυσυκλίνη, κλπ. alt
Κατά την διάρκεια της οξείας φάσεως της εκκολπωματίτιδας, συνιστάται η λήψη υγράς τροφής (σούπες, κλπ), ή τροφών με χωρίς ίνες, ώστε να μειωθεί η ποσότητα του υλικού που  διέρχεται μέσω του παχέος εντέρου, κάτι το οποίο θεωρητικά τουλάχιστον, θα μπορούσε να επιδεινώσει την εκκολπωματίτιδα.

Σε περίπτωση σοβαρής εκκολπωματίτιδας, με υψηλό πυρετό και πόνο, οι ασθενείς θα πρέπει να εισάγονται στο νοσοκομείο, όπου τους χορηγούνται αντιβιοτικά ενδοφλεβίως.

Στους ασθενείς στους οποίους η εκκολπωματίτιδα δεν ανταποκρίνεται στην συντηρητική αγωγή, θα πρέπει να εφαρμόζεται η χειρουργική. Στην χειρουργική επέμβαση, συνήθως εκτελείται αφαίρεση του πύου και εκτομή του τμήματος του παχέος εντέρου που περιέχει τα εκκολπώματα, συνήθως την περιοχή του σιγμοειδούς. Σε περίπτωση εκκολπωμάτων με επίμονη αιμορραγία, πραγματοποιείται επίσης εκτομή του εκκολπώματος που αιμορραγεί, αφού πρώτα γίνει ο ακριβής εντοπισμός του. Χειρουργική επέμβαση θα χρειασθεί επίσης στους ασθενείς που παρουσιάζουν συχνά, υποτροπιάζοντα επεισόδια εκκολπωματίτιδος.

Τα τελευταία χρόνια, η εφαρμογή της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, μειώνει σημαντικά τον μετεγχειρητικό πόνο καθώς και τον χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο.

Ποια μπορεί να είναι η πρόληψη της εκκολπωμάτωσης και της εκκολπωματίτιδας;

Τα εκκολπώματα, άπαξ και δημιουργηθούν, παραμένουν μόνιμα. Οι δίαιτες οι οποίες έχουν υψηλό περιεχόμενο σε φυτικές ίνες, αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, προλαμβάνουν την δυσκοιλιότητα και θεωρητικά, μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη σχηματισμού περισσοτέρων εκκολπωμάτων ή την επιδείνωση αυτών που ήδη έχουν σχηματισθεί. Πηγή: Υγείαonline.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline