altΗ νόσος του Crohn (προφέρεται Κρόν - Crohn’s Disease-CD), είναι μία χρόνια, φλεγμονώδης νόσος των εντέρων. Προκαλεί κυρίως εξελκώσεις (δηλαδή, αλλοιώσεις και βλάβες) στον βλεννογόνο (στρώμα κυττάρων που επικαλύπτει τον αυλό του λεπτού και του παχέος εντέρου).

Μπορεί όμως να προσβάλλει οποιοδήποτε σημείο του πεπτικού συστήματος, από το στόμα μέχρι τον πρωκτό. Ονομάζεται επίσης και κολίτιδα, κοκκιωματώδης εντερίτιδα, ή ειλεΐτιδα.

Η νόσος του Crohn, συνδέεται στενά με μια άλλη χρόνια φλεγμονώδη κατάσταση, η οποία αφορά μόνον το παχύ έντερο και η οποία ονομάζεται ελκώδης κολίτιδα. Αυτές οι δύο καταστάσεις μαζί, συχνά αναφέρονται με την ονομασία φλεγμονώδης νόσος του παχέος εντέρου (inflammatory bowel disease-IBD). H IBD, καθώς και η νόσος του Crohn, δεν έχουν απόλυτη ίαση. Άπαξ και εμφανισθούν, έχουν την τάση να εμφανίζουν διακυμάνσεις, ανάμεσα σε περιόδους αδράνειας (σχεδόν πλήρους υποχώρησης των συμπτωμάτων) και υποτροπής (επανεμφάνισης των συμπτωμάτων).

Ποια είναι τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Crohn;

Η νόσος του Crohn έχει την τάση να εμφανίζεται συχνότερα στους συγγενείς των ασθενών που ήδη πάσχουν από αυτή την νόσο. Εάν ένα άτομο έχει ένα συγγενή με νόσο του Crohn, ο κίνδυνος εμφάνισης της νόσου, υπολογίζεται ότι είναι 10 φορές μεγαλύτερος απ΄ ότι στον γενικό πληθυσμό και 30 φορές μεγαλύτερος, εάν είναι τέκνο ασθενούς με νόσο του Crohn.

Τι προκαλεί την νόσο του Crohn;

Είναι άγνωστη η αιτία της. Μερικοί ειδικοί υποπτεύονται, ότι η αιτία μπορεί να είναι κάποια μόλυνση με ορισμένα βακτηρίδια, όπως στελέχη του μυκοβακτηριδίου. Όμως, μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν πειστικές ενδείξεις ότι η νόσος οφείλεται σε μόλυνση. Η νόσος του Crohn δεν είναι μεταδοτική. Επίσης, αν και η διατροφή μπορεί να επηρεάσει τα συμπτώματα της νόσου, θεωρείται απίθανο η νόσος να οφείλεται στην διατροφή. Πρόσφατα, εντοπίσθηκε ένα γονίδιο, το NOD2, το οποίο φαίνεται ότι συσχετίζεται με την νόσο του Crohn. Το γονίδιο αυτό, προσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός ανταποκρίνεται σε μερικά προϊόντα των μικροβίων. Τα άτομα που έχουν μεταλλάξεις σ’ αυτό το γονίδιο, είναι πιο ευάλωτα για τη εμφάνιση της νόσου του Crohn. Άλλα γονίδια επίσης, που φαίνεται ότι παίζουν ρόλο στην νόσο του Crohn, είναι τα ATG 16L και IRGM.

Όσον αφορά την IBD, φαίνεται ότι η παθολογική ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος, παίζει σημαντικό ρόλο για την εμφάνισή της. Αυτή, η μη φυσιολογική  ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος, προκαλεί φλεγμονή εντός των ιστών, με αποτέλεσμα να αυτοκαταστρέφονται τα κύτταρα του βλεννογόνου.

Τι προκαλεί η νόσος του Crohn στο έντερο;

Στα πρώιμα στάδια, η νόσος του Crohn προκαλεί μικρές, διάσπαρτες ρηχές εξελκώσεις και διαβρώσεις στον βλεννογόνο του εντέρου. Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι εξελκώσεις γίνονται βαθύτερες και μεγαλύτερες και τελικά καταλήγουν σε έλκη, τα οποία προκαλούν σχηματισμό ουλών και βαθμιαία, στένωσης του εντέρου, που μπορεί να φθάσει μέχρι την πλήρη απόφραξή του. Όταν έχει συμβεί αυτό, μπορεί να διακοπεί η ομαλή ροή του περιεχομένου του εντέρου, με αποτέλεσμα την εμφάνιση των συμπτωμάτων της απόφραξης, που μπορεί να είναι κοιλιακοί πόνοι, ναυτία, έμετοι και κοιλιακή διάταση (φούσκωμα). Η απόφραξη του λεπτού εντέρου, είναι πολύ συχνότερη από την απόφραξη του παχέος εντέρου, επειδή το λεπτό έντερο, είναι πολύ στενότερο από το παχύ. Τα βαθειά έλκη που δημιουργούνται, μπορεί να εμφανίσουν διάτρηση, με αποτέλεσμα την δημιουργία αποστημάτων στα διάφορα όργανα της κοιλίας καθώς και την δημιουργία συριγγίων, καταστάσεων πολύ μεγάλης σοβαρότητας και κινδύνου. alt
Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στην νόσο του Crohn και την ελκώδη κολίτιδα;

Ενώ η ελκώδης κολίτιδα προκαλεί φλεγμονή μόνον στο παχύ έντερο (κολίτιδα) και /η στο ορθόν (πρωκτίτιδα), η νόσος του Crohn μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή σε όλο το μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα. Επίσης, διαφέρουν τα χαρακτηριστικά της φλεγμονής της νόσου του Crohn, απ’ αυτά της ελκώδους κολίτιδας. Στην νόσο του Crohn, η φλεγμονή είναι πιο συγκεντρωμένη σε ορισμένες περιοχές και φθάνει σε βαθύτερα στρώματα, ενώ στην ελκώδη κολίτιδα, είναι πιο διάχυτη και ομοιογενής και αφορά κυρίως τα επιφανειακά στρώματα του βλεννογόνου.

Ποια είναι τα συμπτώματα της νόσου του Crohn;

Στα συχνότερα συμπτώματα της νόσου του Crohn, περιλαμβάνονται ο κοιλιακός πόνος, οι διάρροιες και η απώλεια βάρους. Λιγότερο συχνά συμπτώματα είναι, η ανορεξία, ο πυρετός, οι νυκτερινοί ιδρώτες, πόνοι στην περιοχή του ορθού και περιστασιακά, αιμορραγία από το ορθό. Τα συμπτώματα της νόσου του Crohn, εξαρτώνται από τον εντοπισμό, την έκταση και την σοβαρότητα της φλεγμονής.

Ποιες μπορεί να είναι οι επιπλοκές της νόσου του Crohn;

Οι επιπλοκές της νόσου του Crohn, μπορεί να είναι, η απόφραξη και η διάτρηση του λεπτού εντέρου, ο σχηματισμός αποστημάτων και συριγγίων καθώς και αιμορραγίες από το έντερο. Σε μακροχρόνια νόσο του Crohn, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του λεπτού και του παχέος εντέρου. Εκτός του εντέρου, μπορεί να υπάρχουν επιπλοκές που να αφορούν το δέρμα (οζώδες ερύθημα), τους οφθαλμούς (ραγοειδίτιδα, επισκληρίτιδα), τις αρθρώσεις (αρθρίτιδες), καθώς και διάφορες παθολογικές καταστάσεις από το ήπαρ (ηπατίτιδα, πρωτοπαθής σκληρωτική χολαγγειίτιδα, ίκτερος, κλπ).

Ποια είναι η θεραπευτική αγωγή της νόσου του Crohn;

Επειδή δεν υπάρχει ακόμη τρόπος πλήρους ίασης της νόσου του Crohn, οι σκοποί της θεραπευτικής αγωγής είναι: 1) Θεραπεία για να επάλθει ύφεση της νόσου και διατήρηση της ύφεσης, 2) Ελαχιστοποίηση των παρενεργειών της θεραπείας και 3) Βελτίωση της ποιότητας ζωής. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου του Crohn, είναι: 1) Διάφορα αντι-φλεγμονώδη, όπως τα 5-ASA και τα κορτικοειδή, 2) Τοπικά αντιβιοτικά και 3) Διάφορα ανοσο-ρυθμιστικά.

Πηγή: Υγείαonline.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline