Ο Αναστάσιος Μ. Μαργαρίτης, Φυσικοθεραπευτής, OMT, Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας του Manual Therapy, εξηγεί στο Υγείαonline.gr, τι είναι το κάταγμα τάσης, ποια τα αίτια, καθώς και τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος.


Ορισμός:
Το κάταγμα τάσης είναι ένας συνηθισμένος τραυματισμός υπέρχρησης που εμφανίζεται σε αθλητές και σε νεοσύλλεκτους στρατιώτες και ο τραυματισμός αυτός αρχικά περιγράφηκε από τον Breithaupt το 1855. Το κάταγμα τάσης  είναι μια  πλήρης ή μερική διακοπή του οστού, ως αποτέλεσμα της επαναλαμβανόμενης δύναμης που εφαρμόζεται σ΄αυτό. Αυτή η δύναμη είναι μικρότερη από εκείνη  που απαιτείται για την πλήρη διακοπή του οστού σε μια φυσιολογική κατάσταση φόρτισης, αλλά  όταν η ίδια  δύναμη, με τον καιρό ξεπεράσει  την ικανότητα του οργανισμού να αντιστέκεται σ΄αυτή, έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία κατάγματος. Με την  άσκηση, τα οστά επιβαρύνονται παρόμοια με τους μυς και τους άλλους ιστούς.  Σε υγιή οστά, το σώμα ανταποκρίνεται στις ζημιές, από την αναδιαμόρφωση των οστών μέσω της σύνθεσής τους και ως εκ τούτου το οστό παραμένει ισχυρό και ανθεκτικό στη θραύση.  Αν ο οργανισμός χάσει την ικανότητα  από τις επαναλαμβανόμενες ζημίες (π.χ. από το τρέξιμο), να συνθέσει νέο οστό, αυτό θα καταστεί αδύναμο και ευπαθή σε κατάγματα.  Αυτό είναι πιο εμφανές, όταν η άσκηση (ή οποιαδήποτε δύναμη)επαναλαμβάνεται, χωρίς επαρκείς περιόδους ανάπαυσης για τη σύνθεση των οστών ή όταν η ικανότητα  του σώματος να συνθέσει  νέο οστό είναι μειωμένη. Τα κατάγματα τάσης αντιπροσωπεύουν το τέλος ενός συνεχόμενου τραυματισμού από την επαναλαμβανόμενη δύναμη σε ένα οστό.  Κατά τα αρχικά στάδια αυτής της πορείας, η βλάβη σε ένα οστό έχει αντισταθμιστεί από την σύνθεση των οστών, αν δοθεί επαρκής χρόνος ανάπαυσης.  Αν η κλίμακα αυτή αυξηθεί, και δοθεί λιγότερος χρόνος επούλωσης, στο οστό αρχίζει μία  "αντίδραση τάσης", στην οποία είναι ευπαθή και αποδυναμώνονται ακόμη περισσότερο.  Αν αυτή η δύναμη συνεχιστεί να εφαρμόζεται στο  οστό σε αυτή την κατάσταση, χωρίς χρόνο για επούλωση, θα αναπτυχθεί ένα κάταγμα. Τελικά, το οστό θα αποδυναμωθεί τόσο, όπου δεν θα μπορεί πλέον να αντισταθεί στην εφαρμοζόμενη δύναμη ,και συνεπώς, θα προκύψει ένα ατελές ή πλήρες κάταγμα.
Τα κατάγματα τάσης μπορεί να παρουσιαστούν  σχεδόν σε κάθε κόκαλο στο σώμα, ωστόσο είναι πολύ πιθανό να εκδηλωθούν στο κάτω άκρο και στα οστά του άκρου πόδα, όπου το βάρος του σώματος , αυξάνει την δύναμη που αυτά μπορούν να αντέξουν.  Η τοποθεσία του κατάγματος κατά μήκος των οστών, εξαρτάται  από τα ειδικά χαρακτηριστικά του οστού όπως: •     Πυκνότητα (περιφέρεια του οστού)
•     Γεωμετρία (το σχήμα του οστού)
•     Διεύθυνση φορτίου (δύναμη μέσω της βαρύτητας ή έλξη των μυών )
•     Αιμάτωσης του οστού
•     Προσφύσεις των μυών που τα περιβάλλουν(που σχετίζονται με την κατεύθυνση του φορτίου)
•     Ευθυγράμμιση του σώματος Αιτίες: Η αιτία του κατάγματος τάσης είναι πολυπαραγοντική. Κάθε περιστατικό που προκαλεί ,είτε ασυνήθιστη δύναμη μέσω των οστών είτε μειωμένη οστική επούλωση, μπορεί να οδηγήσει σε κάταγμα τάσης. Ενδογενείς παράγοντες κινδύνου •     Η χαμηλή οστική πυκνότητα
•     Κακή ευθυγράμμιση του κάτω άκρου
•     Δομή του άκρου ποδιού 
•     Ύψος
•     Η μυϊκή κόπωση / κακή φυσική κατάσταση
•     Αδυναμία - μυική ανισορροπία
•     Παθολογική κατάσταση των οστών
•     Εμμηνόρροια / ορμονικές ανωμαλίες
•     Γενετική προδιάθεση  Εξωγενείς παράγοντες κινδύνου •     Υπερβολικός όγκος ή ένταση της προπόνησης
•     Άθλημα: Για παράδειγμα, οι δρομείς είναι επιρρεπείς σε κατάγματα κνήμης, οι τενίστες φαίνεται να είναι πιο ευάλωτοι σε τραυματισμούς του  σκαφοειδούς
•     Αλλαγή στο πρόγραμμα της προπόνησης
•     Αλλαγή στην επιφάνεια προπόνησης
•     Φθαρμένα  παπούτσια
•     Κάπνισμα
•     Ανεπαρκής διατροφή - Ενέργεια (θερμίδες), ασβέστιο, βιταμίνη D
•     Η φαρμακευτική αγωγή - Για παράδειγμα, η χρόνια χρήση στεροειδών Στατιστικά στοιχεία Τα κατάγματα τάσης αναφέρεται ότι συμβαίνουν  στο 1% του γενικού αθλητικού πληθυσμού .Ωστόσο η συχνότητα εμφάνισης σε άλτες και σε δρομείς είναι πολύ ψηλή σε ποσοστό 15% Οι περιοχές που εμφανίζονται πιο συχνά ,είναι η κνήμη, τα  μετατάρσια, η περόνη και το σκαφοειδές . Τα κατάγματα αυτά είναι πιο πιθανό να συμβούν σε: •     Αθλητές που συμμετέχουν σε αθλήματα που περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες όπως το τρέξιμο και το άλμα
•     Αθλήτριες με διαταραχές της εμμηνόρροιας (2-4 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο)
•     Τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης
•     Όσοι έχουν ήδη περάσει κάταγμα τάσης στο παρελθόν
•     Δρομείς αντοχής (συνήθως κατάγματα στην κνήμη,στο  μηριαίο & στην πύελο) Συμπτώματα Τα κατάγματα τάσης συνήθως προκαλούν ένα χαρακτηριστικό τρόπο εμφάνισης των συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν: •     Αρχικά στη ανάπτυξη ενός κατάγματος τάσης
•     Τοπικά  θαμπό πόνο που προέρχεται από τα οστά κατά μήκος μιάς επιφάνειας
•     Ο πόνος επιδεινώνεται με τη δραστηριότητα (τρέξιμο) και υποχωρεί, όταν η δραστηριότητα τελειώσει
•     Πόνος που προκύπτει χωρίς γνώση του συμβάντος ή  από τραυματισμό (ύπουλη εκδήλωση)
•     Ο πόνος επιδεινώνεται ,όταν η πίεση εφαρμόζεται σταθερά στην τοποθεσία του πόνου ή κατά την επαφή της πτέρνας στο έδαφος
•     Όπως εξελίσσεται το κάταγμα,τα συμπτώματα επιδεινώνονται
•     Τοπικά θαμπός ή απότομος πόνος που επιδεινώνεται από την άσκηση ή με τη φόρτιση και δεν υποχωρεί με την ανάπαυση
•     Τοπικά πρήξιμο ή εξόγκωμα στην περιοχή του πόνου κατά μήκος του οστού 
•     Συχνά ο πόνος θα διαταράξει τον ύπνο Ανάλογες καταστάσεις

Καταστάσεις των οποίων τα συμπτώματα είναι παρόμοια με τα κατάγματα τάσης πρέπει να αποκλειστούν από τον  επαγγελματία του τομέα υγειονομικής περίθαλψης:
•     Shin splints (κνημιαίου σύνδρομο-περιοστίτιδα)
•     Σύνδρομο Διαμερίσματος
•     Παγίδευση νεύρου ή αρτηρίας
•     Αντίδραση τάσης
•     Μυική τάση
•     Νεόπλασμα (όγκος)
•     Λοίμωξη Διάγνωση

Οι επαγγελματίες του τομέα της υγείας χρησιμοποιούν για τη διάγνωση των καταγμάτων τάσης:
•     Ακτινογραφίες (Απλή ακτινογραφία)
•     Συνήθως η αρχική διαδρομή για τη διάγνωση
•     Δεν αρκεί μια ευαίσθητη δοκιμασία για την ανίχνευση πρώιμων καταγμάτων τάσης ή καταγμάτων στα μικρά οστά σε πολλές περιπτώσεις
•     Μπορούν να αποκαλύψουν ότι τα κατάγματα τείνουν να είναι πιο προχωρημένα ή συμπτωματικά
•     Σπινθηρογράφημα των οστών
•     Μια πιο ευαίσθητη δοκιμασία για την ανίχνευση αναπτυσσόμενων καταγμάτων τάσης ή εκείνων που είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς σε απλή ακτινογραφία
•     Εντοπίζει ένα κάταγμα με εστιακό "καυτό σημείο -hot spots -" στο σημείο της μέγιστης ευαισθησίας
•     Ωστόσο στο σπινθηρογράφημα τείνει να υπάρχει έλλειψη εξειδίκευσης.  Αυτό είναι που μπορεί να αποκαλύψει ένα κομβικό "καυτό σημείο" αν υπάρχει άλλη πάθηση, που συγχέει τη διάγνωση του κατάγματος (οστεομυελίτιδα, οστεοειδές οστέωμα , ή άλλες ορθοπεδικές καταστάσεις συχνά δείχνουν ως "καυτά σημεία" σε ένα σπινθηρογράφημα των οστών
•     MRI (Μαγνητικής Τομογραφίας)
•     Θεωρείται η πιο αποτελεσματική μέθοδος για τη διάγνωση και την ταξινόμηση των καταγμάτων τάσης
•     Χρησιμοποιείται, όταν όλες οι άλλες διαγνωστικές μέθοδοι έχουν εξαντληθεί ή όταν επαγγελματίες αθλητές χρειάζονται ταχεία διάγνωση
•     Πολύ ακριβά και δεν αποτελεί λύση για τις περισσότερες περιπτώσεις
•     Υπερηχογραφίας (χαμηλής συχνότητας υπερήχων, που χρησιμοποιείται στις Φυσικοθεραπευτικές κλινικές)
•     Μία απλή αλλά όχι πάντα αξιόπιστη μέθοδος για την ανίχνευση των καταγμάτων
•     Όταν εφαρμόζεται σε όλη την επιφάνεια του κατάγματος και για κάποιο χρονικό διάστημα, μπορεί να προκληθεί ο  πόνος πάνω από το σημείο της ρωγμής
•     Θα πρέπει να ακολουθείται από μια κατάλληλη μέθοδο ανίχνευσης, όπως το σπινθηρογράφημα των οστών Πότε χρειάζεται να αναζητήσουμε έναν επαγγελματία υγείας Πολλοί δρομείς κάνουν το λάθος να προσπαθούν να τρέχουν "μέσω του πόνου" που παράγεται από ένα κάταγμα τάσης. Από την έγκαιρη διάγνωση θα εξαρτηθεί η πρόληψη ενός σοβαρότερου κατάγματος και, συνήθως ένα άτομο πρέπει να ζητήσει τη γνώμη ενός επαγγελματία όπως ο φυσιοθεραπευτής, όταν αντιμετωπίζουν: •     Πολύ πόνο ,που εντοπίζεται κατά μήκος της επιφάνειας του οστού
•     Τοπικά πρήξιμο που συνδέεται με πόνο κατά μήκος της επιφάνειας του οστού
•     Αλλαγή στο χρώμα του δέρματος που σχετίζεται με το είδος του πόνου
•     Αδιάκοπο πόνο
•     Πόνος που επιμένει τη νύχτα
•     Ο πόνος που δεν υποχωρεί όταν η δραστηριότητα μειώνεται(διαφορετικό από τον φυσιολογικό μυϊκό πόνο)
•     Πόνος  που επηρεάζει την αθλητική δραστηριότητα ή εμποδίζει την φυσιολογική κίνηση(διαφορετικό από τον φυσιολογικό μυικό πόνο)
•     Πόνος με δραστηριότητα που δεν έχει μειωθεί με επαρκή ανάπαυση Προδιαθεσικοί παράγοντες Υπάρχουν παράγοντες που θα αυξήσουν την πιθανότητα ανάπτυξης ενός κατάγματος τάσης:

•     Η συμμετοχή σε αθλήματα που εμπλέκουν τρέξιμο ή άλμα
•     Η πρόσφατη αύξηση του προπονητικού προγράμματος ή υπερπροπόνηση
•     Η κακή γενική φυσική κατάσταση
•     Γυναίκες με ορμονικές ή διαταραχές της εμμηνόρροιας
•     Η μειωμένη οστική πυκνότητα
•     Κακή ευθυγράμμιση
•     Διατροφικές ελλείψεις και κακή διατροφή
•     Τρέξιμο σε ακανόνιστες ή υπό γωνία επιφάνειες (κλίση επιφανειών, γρασίδι, άμμο και χαλίκια)
•     Τρέξιμο από σκληρές σε μαλακές επιφάνειες
•     Ακατάλληλα υποδήματα
•     Ανεπαρκής μυϊκή δύναμη και αντοχή
•     Κακή ελαστικότητα
•     Συγκεκριμένα, σφιχτός γαστροκνήμιος, υποκνημίδιος, καμπτήρες του ισχίου & οπίσθιοι μηριαίοι
•     Προηγούμενος τραυματισμός ή κάταγμα
•     Ηλικία Πρόοδος και διάρκεια της κατάστασης Η διάρκεια αποκατάστασης ενός κατάγματος τάσης θα εξαρτηθεί από την επιλογή της κατάλληλη θεραπείας αλλά και από το χρόνο που θα χρειαστεί το νέο οστό να επανασυνθεθεί •     Απλά κατάγματα αν αντιμετωπιστούν  σωστά θα επουλωθούν μέσα σε 4-6 εβδομάδες
•     Αυτό προϋποθέτει ότι το κάταγμα έχει διαγνωστεί και παρακολουθείται  από επαγγελματία του τομέα της υγείας, όπως ο φυσιοθεραπευτής
•     Το τρέξιμο, κατά κανόνα, δεν είναι δυνατόν να ξεκινήσει πριν από 6-8 εβδομάδες
•     Σε ορισμένα πιο περίπλοκα κατάγματα,ο χρόνος επούλωσης μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερος, εάν επουλωθούν χωρίς χειρουργική επέμβαση
•     Αν το κάταγμα δεν διαγνωσθεί έγκαιρα και θεραπευτεί κατάλληλα  , οι πιθανότητες είναι υψηλές ότι θα εξελιχθεί σε ένα σοβαρό και δύσκολο προς επούλωση κάταγμα
•     Μόνο όταν ο πόνος έχει υποχωρήσει για τουλάχιστον δύο εβδομάδες, θα πρέπει να αρχίσουν και πάλι το τρέξιμο και όταν τρέχει, δεν πρέπει να υπάρχει πόνος από το κάταγμα
•     Αν υπάρχει πόνος κατά τη διάρκεια του τρεξίματος , θα πρέπει για μια ακόμη φορά να σταματήσει
•     Οι προδιαθεσικοί παράγοντες θα πρέπει να διορθωθούν Θεραπεία / Αποκατάσταση Ένα τυπικό θεραπευτικό πρόγραμμα σε ένα κάταγμα τάσης θα περιλαμβάνει τα ακόλουθα: •     Σχετική ανάπαυση 1.   Απλά κατάγματα τάσης •    2-6 εβδομάδες με ελάχιστη φόρτιση
•    Μπορεί να περιλαμβάνει πατερίτσες ή air-cast
•    Προοδευτική πλήρης φόρτιση όταν δεν πονάει Περιλαμβάνει βάδιση χωρίς πατερίτσες, όχι τρέξιμο •    Προοδευτική εισαγωγή σε δραστηριότητες χαμηλής έντασης, όταν γίνονται χωρίς πόνο
•    Ποδηλασία, κολύμβηση, τρέξιμο μέσα στην πισίνα
•    Βαθμιαία επιστροφή στην φυσιολογική δραστηριότητα , βασισμένη σε ένα πρόγραμμα που να περιλαμβάνει περιόδους ανάπαυσης και με την προυπόθεση να εκτελείται χωρίς πόνο Περίπλοκα κατάγματα τάσης 1. Συνήθως απαιτείται χειρουργική  επέμβαση
2. Το θεραπευτικό πρωτόκολλο μπορεί να συνταγογραφείται μόνο με βάση την τοποθεσία του κατάγματος και αφού ολοκληρωθεί η χειρουργική επέμβαση
3. Τα σημεία που εμφανίζονται συνήθως τα περίπλοκα κατάγματα είναι : •    Αυχένας μηριαίου
•    Επιγονατίδας
•    Πρόσθια επιφάνεια της κνήμης
•    Βάση του δεύτερου μεταταρσίου
•    Σησαμοειδές οστό του μεγάλου δακτύλου Διατάσεις •    Γαστροκνημίου •    Καμπτήρων του ισχίου
•    Οπισθίων μηριαίων
Αποφεύγουμε την υπερβολική διάταση σε οποιονδήποτε από αυτούς τους μυς (θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω ζημία των οστών) •    Ενδυνάμωση των ραχιαίων καμπτήρων της ποδοκνημικής  •    Μάλαξη των μυών της γαστροκνημίας
•    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη για αρκετές εβδομάδες ή έως ότου φύγει ο πόνος
•    Παγοθεραπεία
•    Εναλλακτική άσκηση 1. Εξαρτάται από τη φάση της επούλωσης
2. Αν βρίσκεται στη φάση μη φόρτισης, θα πρέπει να περιλαμβάνει δραστηριότητα  μόνο για  το άνω μέρος του σώματος
3. Εργόμετρο ποδήλατο για τα χέρια
4. Ασκήσεις αντίστασης για το άνω άκρο
5. Αν βρίσκεται στη φάση μη φόρτισης •    Κολύμπι
•    Τρέξιμο στο νερό
•    Ποδηλασία
•    Περπάτημα
•    Νάρθηκας Η επιστροφή στη φυσιολογική δραστηριότητα μετά από ένα κάταγμα τάσης μπορεί να είναι δύσκολη και πρέπει να γίνει χωρίς πόνο όταν το κάταγμα έχει πλήρως επουλωθεί Τοποθεσίες επιρρεπείς σε κατάγματα τάσης Κνήμης •    Η  πιο συνηθισμένη τοποθεσία κατάγματος τάσης
•    Ρωγμές στις περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν κατά μήκος της εσωτερικής επιφάνειας της κνήμης
•    Ο πόνος γίνεται αισθητός  διάχυτα ή απότομα κατά μήκος της πρόσθιας επιφάνεια της κνήμης
•    Αυτά τα κατάγματα είναι επιρρεπή σε καθυστερημένη επούλωση  πουοφεί λεται στην κακή αιμάτωση

Προδιαθεσικοί παράγοντες:
•    Βραχυμένοι μύες της γαστροκνημίας – αυξάνουν την τάση στο οστό
•    Υπερβολικός πρηνισμός  του αστραγάλου Μπορεί να απαιτείται: •    Air-cast νάρθηκας: έχει αποδειχθεί ότι επιταχύνει την επούλωση των οστών
•    Ιδιαίτερα ευνοϊκός για επαγγελματίες αθλητές Χειρουργική επέμβαση •    Η σταθεροποίηση του κατάγματος με ράβδους & βίδες
•    Χειρουργική επιμήκυνση των μυών της γαστροκνημίας
Μετατάρσια •     Η δεύτερη πιο κοινή τοποθεσία για κάταγμα τάσης
•     Ο πόνος αισθητός κατά μήκος της πάνω επιφάνειας  ή στο κάτω μέρος του ποδιού ανάλογα με το κάταγμα των οστών
•     Ημιάκαμπτο παπούτσι μπορεί να συνταγογραφηθεί ή το πόδι μπορεί να μπεί στο νάρθηκα ανάλογα με τη σοβαρότητα του κατάγματος
•     Η περιοχή κατά μήκος του έξω χείλους της κορυφής του 5ου μεταταρσίου είναι επιρρεπή σε αποσπαστικά κατάγματα

Σκαφοειδές
•     Συνήθως ένα  πολύ σπάνιο κάταγμα & πολύ δύσκολο να διαγνωστεί με το σπινθηρογράφημα των οστών ή με ακτίνες Χ
•     Συχνά απαιτεί αξονική τομογραφία για τη διάγνωσή του Ο πόνος αισθητός: •    Δύσκολο να εντοπιστεί
•    Κατά μήκος της κορυφής του ποδιού ακριβώς μπροστά από την άρθρωση του αστραγάλου
•    Ημιάκαμπτο παπούτσι μπορεί να συνταγογραφηθεί και πάλι ή το πόδι πρέπει να μπεί σε νάρθηκα
•    Χρονοδιάγραμμα  επούλωσης παρατεταμένο, λόγω του πολύπλοκου ρόλου του σκαφοειδούς  στο πόδι
•    Μπορεί να χρειαστούν 16-20 εβδομάδες για να επιστρέψει στον αθλητισμό- μετά από 4-6 εβδομάδες σε ένα νάρθηκα
•    Εάν δεν αντιμετωπιστεί προσεκτικά, υψηλό ποσοστό  για  πλήρες κάταγμα
Μηρού
•    Συχνά συμβαίνουν στον αυχένα των οστών
•    Πόνος αισθητός
•    Στο πρόσθιο τμήμα της βουβωνικής χώρας ή πλάγια στο ισχίο
•    Ο πόνος εντείνεται, όταν το γόνατο έρχεται προς το στήθος
•    Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει πατερίτσες για την ανακούφιση της τάσης πάνω στο οστό
Λεκάνης & ιερού
•    Οι πιο συνηθισμένες  τοποθεσίες καταγμάτων τάσης  της πυέλου είναι ,η ηβική σύμφυση,ο ηβικός κλάδος και η ιερολαγόνια 
•    Το  κάταγμα μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα και σε άλλες περιοχές της πυέλου
•    Ένα κάταγμα του ηβικού κλάδου  μπορεί να προκαλέσει διαταραχή στην ιερολαγόνια άρθρωση Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν: •     Αόριστο, δύσκολο για να εντοπιστεί  πόνο στην βουβωνική χώρα, στην οσφυική μοίρα, ή στις περιοχές  του γλουτού
•     Αδυναμία να στηριχθεί με το ένα σκέλος λόγω του αυξημένου πόνου
•     Πολλές φορές συγχέεται με άλλες καταστάσεις, όπως η μυϊκή τάση ή η θυλακίτιδα
•     Πιο συνηθισμένη σε γυναίκες δρομείς που έχουν μεγάλο μήκος διασκελισμού
•     Ειδική αγωγή, στις περισσότερες περιπτώσεις θα περιλαμβάνει 4-6 εβδομάδες ξεκούρασης

Σπονδυλικής Στήλης
•     Συνήθως εμφανίζονται στον 5ο οσφυικό σπόνδυλο
•     Κάταγμα του σπονδύλου μπορεί να οδηγήσει σε μετατόπιση προς τα εμπρός ή προς τα  πίσω του σπονδύλου σε σχέση με την υπόλοιπη σπονδυλική στήλη (σπονδυλόλυση) Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν: •     Πολλοί τονίζουν ότι τα κατάγματα στη σπονδυλική στήλη εμφανίζουν λίγα συμπτώματα
•     Μονόπλευρη πολύ τεντοπισμένη  οσφυαλγία, που μπορεί ή δεν μπορεί να εξαπλωθεί στο γλουτό
•     Μπορεί να προκαλέσει μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα σε ένα πόδι & ή στο κάτω τμήμα του άκρου ποδιού
•     Οι οπίσθιοι μηριαίοι είναι πιθανόν να σφίξουν ή να κάνουν  σπασμό στην προσπάθεια τους να σταθεροποιήσουν  τη σπονδυλική στήλη Ειδικές θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν ανάπαυση, χειρουργική αντιμετώπιση ή φυσιοθεραπεία
Πρόληψη
Η πρόληψη είναι σαφώς η καλύτερη μέθοδος για τη διαχείριση των καταγμάτων τάσης και περιλαμβάνει: Σωστός προγραμματισμός του προπονητικού προγράμματος •     Ενεργητική ανάπαυση για  τουλάχιστον 24 ώρες μετά από μια επίπονη προπόνηση
•     Σταδιακή αύξηση του αριθμού των  χιλιομέτρων, που δεν υπερβαίνει το 10% την εβδομάδα Η σωστή προθέρμανση και η αποθεραπεία •    Διατάσεις για τη διατήρηση της ελαστικότητας των μυών
•    Προπόνηση με τα κατάλληλα παπούτσια που έχουν ελάχιστη φθορά & συμπίεση
•    Αντικατάσταση όλων των αθλητικών παπουτσιών μετά από 600-800 χιλιόμετρα
•    Σωστή βιομηχανική του κάτω άκρου
•    Χρήση ορθωτικών πελμάτων, αν κριθεί ότι είναι αναγκαίο
•    Εξασφάλιση επαρκούς πρόσληψης ασβεστίου (1000-1500mg/μέρα)
•    Ρύθμιση της δυσλειτουργικής εμμηνόροιας Αρθρογραφία •    Boden, B.P., Osbahr, D.C., & Jimenez, C. (2001). Low-Risk Stress Fractures. American Journal of Sports Medicine, 29(1): 100-111.
•    Couture, C.J., & Karlson, K.A. (2002). Tibial Stress Injuries: Decisive Diagnosis and Treatment of “Shin Splints”. The Physician & Sports Medicine, 30(6)
•    D’Ambrosia, R.D., & Drez, D. (1989). Prevention and Treatment of Running Injuries. Thorofare, NJ: SLACK Incorporated.
•    Fredericson, M., Salmancha, L., & Beaulieu, C. (2003). Sacral Stress Fractures. Physician & Sports Medicine, 31(2): 31-36.
•    Jones, B.H., Thacker, S.B., Gilchrist, J., Kimsey, C.D., & Sosin, D.M. (2002). Prevention of Lower Extremity Stress Fractures in Athletes and Soldiers: A Systematic Review. Epidemiologic Reviews, 24: 228-247.
•    Karladani, A.H., Granhed, H., Karrholm, J., & Styf, J. (2000). The Influence of Fracture Etiology and Type on Fracture Healing: A Review of 104 Consecutive Tibial Shaft Fractures. Arch Orthop Trauma Surg, 121(6): 325-328.
•    Micheli, L.J. (1996). Healthy Runner’s Handbook. Champaign, IL: Human Kinetics.
•    O’Connor, F.G., & Wilder, R.P. (2001). Textbook of Running Medicine. New York, NY: McGraw-Hill.
•    Sanderlin, B.W., & Raspa, R.F. (2003). Common Stress Fractures. American Family Physician, 68(8): 1527-1532.
•    Young, A.J., & McAllister, D.R. (2006). Evaluation and Treatment of Tibial Stress Fractures. Clinics in Sports Medicine, 25: 117-128. Μαργαρίτης Μ. Αναστάσιος
Φυσικοθεραπευτής - OMT - Καθηγητής Φυσικής Αγωγής
Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας του Manual Therapy
Τηλ. 2106049405 - Kιν. 6974942384

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline