Ο Γεώργιος Κόλλιας MD, MSC, FEBOT, Ορθοπαιδικός Χειρουργός, εξηγεί στο Υγείαonline.gr, τι ονομάζουμε εξάρθρημα ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης και πως το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί.

    
Το εξάρθρημα ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης αποτελεί ένα συχνό τραυματισμό του ώμου και εμφανίζεται κυρίως σε νεαρά άτομα (στην πλειοψηφία άνδρες). Παρατηρείται, είτε από άμεση πλήξη του ώμου, είτε από πτώση στο έδαφος και στήριξη στο πάσχον άνω άκρο (τροχαίο, αθλητικές δραστηριότητες). Ουσιαστικά, πρόκειται για απόσπαση (αποκόλληση) της κλείδας από το ακρώμιο, το ανώτερο τμήμα της ωμοπλάτης.
    
alt
    
Στο σχηματισμό της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης συμμετέχουν η κλείδα και δύο ανατομικές περιοχές της ωμοπλάτης, το ακρώμιο και η κορακοειδής απόφυση. Η σύνδεση των οστών αυτών σταθεροποιείται κυρίως από δύο ισχυρούς συνδέσμους, τον ακρωμιοκλειδικό και τον κορακοκλειδικό. Ο ακρωμιοκλειδικός σύνδεσμος σταθεροποιεί την κλείδα στο οριζόντιο επίπεδο, εμποδίζοντας την προσθιοπίσθια μετακίνησή της ως προς το ακρώμιο. Ο κορακολειδικός σύνδεσμος σταθεροποιεί την κλείδα στο κατακόρυφο επίπεδο, εμποδίζοντας την άνω-κάτω μετακίνησή της ως προς την κορακοειδή απόφυση.

Η σταθερότητα της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης είναι απαραίτητη για την εύρυθμη λειτουργία του ώμου. Στις ακραίες κινήσεις του άνω άκρου, η κλείδα στρίβει ως προς τον επιμήκη άξονά της και "ξεκλειδώνει" (εξού και το όνομά της - κλειδί) την ωμική ζώνη, επιτρέποντάς της περαιτέρω ελευθερία κινήσεων και ταυτόχρονα σταθερότητα.

Οποιαδήποτε βλάβη της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης, προκαλεί πόνο και δυσφορία κατά τις κινήσεις του ώμου. Ο ασθενής αδυνατεί να πετύχει πλήρες εύρος κίνησης του ώμου του και καταδεικνύει πολύ εύστοχα την ακρωμιοκλειδική άρθρωση ως την εστία της ευαισθησίας του.

Το εξάρθρημα της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης μπορεί εύκολα να διαγνωσθεί με βάση το ιστορικό του τραυματισμού του ασθενούς, την καλή κλινική εξέταση και τον απλό ακτινολογικό έλεγχο. Ανάλογα με το βαθμό της παρεκτόπισης της κλείδας ως προς το ακρώμιο, στην απλή ακτινογραφία του ώμου, το εξάρθρημα ακρωμιοκλειδικής διακρίνεται σε έξι κατηγορίες (βαθμούς σοβαρότητας).

Η αντιμετώπιση του εξαρθρήματος διαφέρει ανάλογα με τη σοβαρότητά του

Εξαρθρήματα τύπου Ι και ΙΙ (απλή διάταση του ακρωμιοκλειδικού συνδέσμου), αντιμετωπίζονται συντηρητικά, με ανάρτηση του πάσχοντος άνω άκρου, παγοθεραπεία, απλά παυσίπονα και φυσικοθεραπεία. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζονται και τα εξαρθρήματα τύπου ΙΙΙ (ρήξη ακρωμιοκλειδικού συνδέσμου και διάταση κορακοκλειδικού) σε ασθενείς μικρών λειτουργικών απαιτήσεων (ηλικιωμένοι, νέοι μη αθλητές).
    
alt
    
Αντίθετα, εξάρθρήματα τύπου ΙΙΙ σε νέους, δραστήριους ασθενείς, με υψηλές λειτουργικές απαιτήσεις (αθλητές, χειρώνακτες) και εξαρθρήματα τύπου ΙV, V, VI, αντιμετωπίζονται χειρουργικά.

Κατά τη χειρουργική επέμβαση, γίνεται ανακατασκευή της ανατομίας της περιοχής. Παλαιότερα, γινόταν μια προσπάθεια συρραφής και αποκατάστασης των κατεστραμμένων συνδέσμων, όμως οι εφαρμοζόμενες τεχνικές δεν είχαν ικανοποιητικά αποτελέσματα. Σήμερα, πλέον, γνωρίζοντας απόλυτα την εμβιομηχανική της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης, επαναφέρουμε την κλείδα στην ανατομική της θέση, είτε ανοικτά, είτε με αρθροσκοπική υποβοήθηση και στη συνέχεια την καθηλώνουμε σταθερά στο ακρώμιο.
   
Για την επιτυχή και ασφαλή αποκατάσταση του εξαρθρήματος της ακρωμιοκλειδικής, χρησιμοποιούμε ειδικούς βρόγχους ραμμάτων ή ακόμα και τενόντια μοσχεύματα, τα οποία προσφέρουν την απαραίτητη σταθερότητα, προκειμένου να επέλθει η επούλωση των τραυματισμένων ιστών. Μετεγχειρητικά, ο ασθενής εντάσσεται σε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης και επιστρέφει σε πλήρες επίπεδο δραστηριότητας εντός λίγων μηνών.
    
Κόλλιας Γεώργιος MD, MSC, FEBOT
Ορθοπαιδικός Χειρουργός

www.orthopaidikos4u.gr      

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline