altΑρκετές καταστάσεις κατά τις οποίες εμφανίζεται ανεπάρκεια σε κάποια βιταμίνη, σχετίζονται με την εμφάνιση μυϊκής κράμπας. Στις καταστάσεις αυτές, περιλαμβάνεται η ανεπάρκεια σε θειαμίνη (Βιτ. Β1), παντοθενικό οξύ (Βιτ. Β5) και πυριδοξίνη (Βιτ. Β6).

Παραμένει άγνωστος ο ακριβής ρόλος που διαδραματίζει η ανεπάρκεια αυτών των βιταμινών, στην εμφάνιση των κρίσεων με μυϊκές κράμπες.

Κακή κυκλοφορία του αίματος και μυϊκές κράμπες

Η κακή κυκλοφορία του αίματος στα κάτω άκρα, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την ανεπαρκή παροχή οξυγόνου στους μύες, μπορεί να προκαλέσει σοβαρό πόνο στους μύες της κνήμης, συνήθως κατά την βάδιση ή την άσκηση, με αποτέλεσμα ο πάσχων να αναγκάζεται να διακόψει προσωρινά την δραστηριότητά του. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται διαλείπουσα χωλότητα. Ο πόνος αυτός, είναι σχεδόν όμοιος με τον πόνο που προκαλούν οι μυϊκές κράμπες, όμως δεν φαίνεται να προέρχεται απ’ αυτές. Προέρχεται από την συσσώρευση γαλακτικού οξέος και άλλων χημικών ουσιών στους μυϊκούς ιστούς. Σε κάθε περίπτωση, η εμφάνιση τέτοιων συμπτωμάτων, θα πρέπει να αξιολογείται από ειδικό ιατρό.

Ποια είναι η θεραπεία για τις μυϊκές κράμπες;

Οι περισσότερες κράμπες μπορεί να σταματήσουν εάν ο μυς μπορεί να τεντωθεί. Για πολλές κράμπες των κάτω άκρων, αυτό το τέντωμα των μυών μπορεί να επιτευχθεί με τη όρθια στάση και το βάδισμα. Για μία μυϊκή κράμπα της κνήμης, το άτομο μπορεί να σταθεί σε απόσταση 70-80 εκατ. από ένα τοίχο, να γείρει προς τον τοίχο και να απλώσει τα χέρια του προς τον τοίχο, ενώ συγχρόνως απλώνει τεντωμένο το πόδι προς τα πίσω, με την  πτέρνα όμως να είναι σε επαφή με το δάπεδο, έτσι ώστε να τεντωθεί ο μυς της κνήμης όσον το δυνατόν περισσότερο.

Μία άλλη τεχνική, είναι το τράβηγμα προς τα επάνω του μεγάλου δακτύλου του ποδιού, ώστε να καμφθεί προς τα επάνω ο αστράγαλος, ενώ ο πάσχων είναι ξαπλωμένος και το πόδι είναι σε όσο το δυνατόν ευθεία θέση. Για την περίπτωση της κράμπας των γραφέων (μυϊκή σύσπαση στο χέρι), η πίεση τη παλάμης  επάνω σε ένα τοίχο, θα τεντώσει τους καμπτήρες μύες του δακτύλου που έχει υποστεί κράμπα.

Σε κάθε περίπτωση, οι μυϊκές μαλάξεις (μασάζ), συχνά μπορεί να βοηθήσουν στο χαλάρωμα του μυός, όπως και η εφαρμογή θερμών επιθεμάτων. Εάν η κράμπα οφείλεται σε απώλεια υγρών, όπως συχνά συμβαίνει σε έντονη σωματική δραστηριότητα, είναι απαραίτητη η χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών (ιδιαίτερα νατρίου και καλίου).

Γενικά, δεν απαιτούνται φάρμακα για την θεραπεία της μυϊκής κράμπας, αφού οι περισσότερες κράμπες υποχωρούν αυτομάτως, πριν ακόμα και από τον χρόνο που θα χρειαζόταν ένα φάρμακο για να δράσει.

Πολλές φορές, μπορεί να χορηγηθούν διάφορα μυοχαλαρωτικά (cyclobenzapine, baclofen), ώστε να χαλαρώσουν οι μύες μετά από κάποιο τραυματισμό ή άλλο παροδικό συμβάν. Κατά τα τελευταία χρόνια, έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία θεραπευτικές δόσεις ενέσεων βοτουλικής τοξίνης, για περιπτώσεις εντοπισμένων δυστονικών μυϊκών διαταραχών. alt Οι θεραπευτική αγωγή, για τις μυϊκές κράμπες που σχετίζονται με παθολογικές καταστάσεις, εστιάζεται γενικά στην θεραπευτική αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου.

Βεβαίως, εάν οι μυϊκές κράμπες είναι βαρείας μορφής (συχνές, έντονες, επίμονες) και δεν ανταποκρίνονται σε απλά θεραπευτικά μέσα, τότε ο ασθενής και ο ιατρός του, θα πρέπει να σκεφθούν για την δυνατότητα εφαρμογής πιο εντατικής θεραπευτικής αγωγής, ή μήπως οι κράμπες αποτελούν εκδήλωση μιας άλλης νόσου.

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι πιθανότητες ποικίλουν εξαιρετικά και μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα από το κυκλοφορικό σύστημα, τα νεύρα, τον μεταβολισμό, τις ορμόνες, την διατροφή, αλλά και τα τυχόν λαμβανόμενα φάρμακα. Δεν είναι συνηθισμένο πράγμα, να εμφανίζονται οι κράμπες σαν σύμπτωμα μιας νόσου, χωρίς να υπάρχουν άλλα εμφανή σημεία αυτής της νόσου.

Πηγή: Υγείαonline.gr

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline