Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012 17:25

    Αλβέρτος ο Μέγας

    Written by
    Rate this item
    (0 votes)
    Αλβέρτος ο Μέγας (Albertus Magnus, Λόιγκεν, Σουηβία, περ. 1200 – Κολονία 1280). Γερμανός φιλόσοφος και θεολόγος, δάσκαλος της Δυτ. Καθολικής Εκκλησίας. Σπούδασε στην Πάντοβα και το 1223 εκάρη μοναχός των δομινικανών. Δίδαξε στο Ρέγκενσμπουργκ, στο Παρίσι και στην Κολονία, όπου διηύθυνε τη Γαλλική Σχολή (Studium Generale) των δομινικανών και είχε μαθητή τον Θωμά τον Ακινάτη. Επεδίωξε να συγκροτήσει μία εγκυκλοπαίδεια των ανθρώπινων γνώσεων, σύμφωνα με τη μεγάλη επιθυμία της εποχής του, επιθυμώντας να ξεχωρίσει τη σφαίρα της φιλοσοφίας και της επιστήμης από τη σφαίρα της θεολογίας, αναγνωρίζοντας αυτονομία σε καθεμία. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις αυτές, εισήγαγε τη σκέψη του Αριστοτέλη στον πνευματικό πολιτισμό της εποχής του, βασισμένος στην ανάγνωση των κειμένων που ήταν ανεπηρέαστη από τις επιταγές της πίστης. Έτσι, θα μπορούσε να αναγνωριστεί ως ο ιδρυτής του χριστιανικού αριστοτελισμού· με την έννοια αυτή, ο Α. μπορεί να θεωρηθεί πρόδρομος του Θωμά του Ακινάτη. Επίσης αξιόλογο υπήρξε και το έργο του στους τομείς της φυσικής, της αστρονομίας και της μελέτης των ζωντανών οργανισμών. Το 1931 ανακηρύχθηκε άγιος της Δυτ. Καθολικής Εκκλησίας.
    Read 1362 times

    Leave a comment

    Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.