Δευτέρα, 05 Μαρτίου 2012 02:32

    Ρηνανία-Παλατινάτο

    Written by
    Rate this item
    (0 votes)
    Ρηνανία-Παλατινάτο (Rheinland-Ρfalz). Ομόσπονδο κρατίδιο (19.847 τ. χλμ., 4.049.066 κάτ. το 2002) της Γερμανίας, με πρωτεύουσα την πόλη Μάιντς (βλ. λ.). Εκτείνεται στο δυτικό τμήμα της χώρας και συνορεύει στα Β με το ομόσπονδο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας, στα Α με το ομόσπονδο κρατίδιο Έσεν, στα ΝΑ με το ομόσπονδο κρατίδιο Μπάντεν-Βυρτεμβέργη, στα Ν με τη Γαλλία, στα ΝΔ με το ομόσπονδο κρατίδιο Ζάαρλαντ, στα Δ με το Λουξεμβούργο και στα ΒΔ με το Βέλγιο.
Είναι κυρίως ορεινή περιοχή, καθώς διασχίζεται από τον Ρηνανικό Σχιστολιθικό Ορεινό Όγκο (βλ.λ.), από τον οποίο βρίσκονται σχεδόν ολόκληρα στο έδαφος της Ρ.-Π. τα συγκροτήματα Άιφελ και Χούνσρικ, δυτικά του Ρήνου, μεγάλο μέρος του Βέστερβαλντ και το ακραίο δυτικό τμήμα του Τάουνους, ανατολικά του ποταμού. Μεταξύ της τεκτονικής τάφρου, που διαρρέεται από τον Ρήνο πάνω από το Μάιντς και του ορεινού συγκροτήματος του Χούνσρικ, υψώνονται τα όρη Χαρτ, τα οποία αποτελούν την άμεση συνέχιση προς βορρά του συγκροτήματος των Βοσγίων, που βρίσκονται στο γαλλικό έδαφος. Κυριότερος ποταμός του κρατιδίου είναι ο Ρήνος, που διαρρέει την περιοχή από ΝΑ προς ΒΔ, αποτελώντας σημαντικό τμήμα της μεθορίου με το ομόσπονδο κρατίδιο Έσεν και ολόκληρη τη μεθόριο με το ομόσπονδο κρατίδιο Μπάντεν-Βυρτεμβέργη. Ιδιαίτερα σημαντικός είναι και ο παραπόταμός του Μοζέλας, ο οποίος διαρρέει το κρατίδιο από ΝΔ προς ΒΑ και εκβάλλει στον Ρήνο στην Κόμπλεντς. Άλλοι σημαντικοί ποταμοί είναι ο Αρ και ο Ζάαρ.
Το κλίμα είναι ημιηπειρωτικό με δροσερά καλοκαίρια, ψυχρούς χειμώνες και άφθονες βροχοπτώσεις, ιδιαίτερα στα ορεινά. Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στη γεωργία (σιτάρι, σίκαλη, βρόμη, πατάτες, ζαχαρότευτλα, καπνός και κυρίως αμπέλια, ιδιαίτερα στη νότια πλευρά του Ραϊνγκάου και στις κοιλάδες του Ρήνου, του Μoζέλα και του Αρ), στην κτηνοτροφία βοοειδών, χοίρων και προβάτων, στην παραγωγή και κατεργασία ξυλείας και στη βιομηχανία, που είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη στη μεταποίηση και τυποποίηση τροφίμων (ζάχαρη, οινοποιία, αλευροποιία) και στους τομείς της μεταλλομηχανουργίας, της παραγωγής χημικών προϊόντων, πλαστικών και υαλικών και της υφαντουργίας.
Κυριότερες πόλεις, εκτός από την πρωτεύουσα Μάιντς, είναι οι Λουντβιχσχάφεν, Κόμπλεντς, Τρίερ και Βορμς (βλ. αντίστοιχα λήμματα). Εξάλλου, στη δυτική όχθη του Ρήνου βρίσκεται η Σπάγιερ, παλαιά πόλη, γνωστή για τον ρομανικό καθεδρικό ναό της, στον οποίο έχουν εναποτεθεί τα λείψανα οκτώ αυτοκρατόρων, και έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Προστατευόμενος τόπος έχει χαρακτηριστεί εξάλλου από την ΟΥΝΕΣΚΟ και η κοιλάδα του μέσου Ρήνου, σε μήκος περίπου 65 χλμ., το μεγαλύτερο μέρος των οποίων βρίσκεται εντός της Ρ.-Π. με τα κάστρα, τις ιστορικές της πόλεις και τις εκτεταμένες εκτάσεις αμπελώνων.

    Ιστορία. Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως ευρήματα που δείχνουν ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή πριν από τουλάχιστον 100.000 χρόνια. Κατά τη νεολιθική περίοδο, μεταξύ 3000 και 1800 π.Χ. εγκαταστάθηκαν εκεί κελτικοί (γαλατικοί) και γοτθικοί (γερμανικοί) πληθυσμοί, που υπέκυψαν στη ρωμαϊκή εισβολή κατά τον 1ο αι. π.Χ. και η περιοχή αποτέλεσε σχεδόν για 500 χρόνια έδαφος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Η κατάλυση του Δυτικού Ρωμαϊκού κράτους έφερε τη Ρ.-Π. αρχικά υπό τον έλεγχο του βασιλείου των Φράγκων και αργότερα υπό την Αγία Ρωμαϊκή (Γερμανική) αυτοκρατορία. Η διάσπαση της τελευταίας οδήγησε στη διάσπαση και της περιοχής της Ρ.-Π. σε πολλές μικρές ανεξάρτητες ηγεμονίες και, παρά την πρόσκαιρη επανένωσή τους υπό την κεντρική διοίκηση της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας την εποχή του Φρειδερίκου Α’ Μπαρμπαρόσα (1155-90), υπήρξε νέα διάσπαση κατά τον 13ο αι. με το Παλατινάτο του Ρήνου να διοικείται ουσιαστικά από τη Βαυαρία και από τις υπόλοιπες ηγεμονίες να ξεχωρίζουν τα δουκάτα της Τρίερ (ελλ. Τρεβήροι) και του Μάιντς (Μαγεντία). Οι θρησκευτικές διαμάχες του 16ου και 17ου αι., με αποκορύφωμα τον Τριακονταετή πόλεμο (1618-48), διατήρησαν την πολυδιάσπαση της περιοχής με αυξανόμενες όμως τις γαλλικές βλέψεις. Την περίοδο των Ναπολεόντειων πολέμων τα εδάφη δυτικά του Ρήνου πέρασαν τελικά υπό γαλλική κυριαρχία, ενώ αυτά ανατολικά του ποταμού ενσωματώθηκαν στην Ομοσπονδία της Ρήνου. Μετά την ήττα του Ναπολέοντα η περιοχή μοιράστηκε από το συνέδριο της Βιέννης (1814-15) ανάμεσα στην Πρωσία, στη Βαυαρία και στην ηγεμονία του Έσεν-Ντάρμσταντ.
Ύστερα από τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο, με τη συνθήκη ειρήνης των Βερσαλιών (1919), η περιοχή συμπεριελήφθη στην αποστρατικοποιημένη ζώνη και παρέμεινε κατεχόμενη από συμμαχικά στρατεύματα έως το 1930. Το 1936 ο Χίτλερ διέταξε την επαναστρατικοποίησή της και με την πράξη αυτή σηματοδότησε την απαρχή μιας σειράς ενεργειών που τελικά οδήγησαν στην κήρυξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου το 1939. Το ομόσπονδο κρατίδιο δημιουργήθηκε το 1946 κατά την αναδιοργάνωση του γερμανικού κράτους (ως Δυτική Γερμανία τότε) μετά τον πόλεμο.
    Read 337 times

    Leave a comment

    Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.