• Αρχική
Ορισμός Το βουβωνικό άλγος αναφέρεται σε δυσφορία στην περιοχή μεταξύ του τέλους της κοιλιάς και της αρχής των ποδιών. Το άρθρο αυτό εστιάζεται στο βουβωνικό άλγος στους άντρες. Εναλλακτικές Ονομασίες Πόνος – βουβωνική χώρα, πόνος στην κατώτερη κοιλιακή χώρα, πόνος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, περινεϊκό άλγος Γενικές Πληροφορίες Στους άντρες, οι όροι "βουβωνική χώρα" και "όρχεις" χρησιμοποιούνται εναλλακτικά σε κάποιες περιπτώσεις. Αλλά το αίτιο που προκαλεί πόνο στο ένα δεν θα προκαλέσει απαραίτητα πόνο και στο άλλο. Αίτια Κοινά αίτια βουβωνικού άλγους στους άντρες περιλαμβάνουν: •    Μεγεθυμένοι λεμφαδένες•    Επιδιδυμίτιδα (φλεγμονή της επιδιδυμίδας)•    Κήλη•    Φλεγμονή του παχέος ή του λεπτού εντέρου•    Νεφρόλιθος•    Όγκος κυττάρων Leydig (όγκος του όρχι)•    Μυϊκή κόπωση•    Ορχίτιδα (φλεγμονή όρχεως)•    Επιφανειακή δερματική λοίμωξη•    Συστροφή όρχεως•    Ουρολοίμωξη Τα κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν: οξύ πόνο, διόγκωση, ο μωλωπισμός, σακατεύω δυσφορία.  Οικιακή Περίθαλψη Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την υποκείμενη πάθηση. Ακολουθήστε τις συστάσεις του γιατρού σας. Καλέστε το γιατρό σας αν: •    Έχετε επίμονο και ανεξήγητο βουβωνικό άλγος, ιδιαίτερα εάν ο πόνος είναι καυστικός•    Ο πόνος επηρεάζει μόνο ένα όρχι για περισσότερο από 3 ώρες•    Έχουν συμβεί φυσικές μεταβολές στην περιοχή, όπως μια ορχική μάζα ή αποχρωματισμός του δέρματος•    Υπάρχει αίμα στα ούρα Οι διαγνωστικές εξετάσεις που μπορεί να εκτελεστούν περιλαμβάνουν:•    Την λήψη του ατομικού και ιατρικού ιστορικού•    Την κλινική εξέταση που θα περιλαμβάνει εξέταση της βουβωνικής χώρας. Μια κρυφή κήλη μπορεί να εντοπιστεί στους άντρες εισάγοντας ένα δάκτυλο στο άνω τμήμα του οσχέου και ζητώντας από τον ασθενή να βήξει. Ο βήχας αυξάνει την πίεση στην κοιλιά και σπρώχνει το έντερο στο άνοιγμα της κήλης.•    Οι διαγνωστικές εξετάσεις που μπορεί να εκτελεστούν περιλαμβάνουν:•    Αιματολογικές εξετάσεις, όπως γενική αίματος ή λευκοκυτταρικός τύπος•    Υπέρηχος ή άλλη ακτινολογική εξέταση•    Ανάλυση ούρωνΑνάπαυση και Παγοκύστες μπορεί να ανακουφίσουν πολλές φορές τον πόνο και το οίδημα. Αποφύγετε επιβαρυντικές δραστηριότητες, και, αν χρειαστεί, ζητήστε ιατρική βοήθεια. Η θεραπεία είναι ανάλογη του αιτίου που προκαλεί τον βουβωνικό πόνο, Έτσι βασικό ρόλο έχει η σωστή αξιολόγηση για να βρεθεί το αίτιο και να γίνει η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Ορισμός Ο βλεφαρόσπασμος (όταν το μάτι πεταρίζει) είναι μια επαναληπτική, ανεξέλεγκτη κίνηση ή σπασμός που,  συνήθως, συμβαίνει στο επάνω βλέφαρο του ματιού.Οι συσπάσεις των βλεφάρων (βλεφαρόσπασμος), συνήθως, επηρεάζουν τους μυς των ματιών και των δύο οφθαλμών. Αν έχετε βλεφαρόσπασμο, μπορεί μια ακούσια κίνηση να επαναλαμβάνεται κάθε λίγα δευτερόλεπτα για ένα λεπτό ή δύο.Αυτή η μικρή μορφή της σύσπασης είναι ανώδυνη και ακίνδυνη. Συνήθως, φεύγει από μόνη της, αλλά μπορεί να είναι αρκετά ενοχλητική. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν οι σπασμοί είναι αρκετά ισχυροί ώστε να κλείνουν τελείως τα βλέφαρα και μετά να ξανανοίγουν.Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι συσπάσεις των ματιών είναι περισσότερο ενοχλητικές. Μερικοί άνθρωποι έχουν σπασμούς που συμβαίνουν συχνά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα συμπτώματα μπορεί να επαναλαμβάνονται για μέρες, εβδομάδες ή ακόμη και μήνες. Αυτό μπορεί να προκαλέσει πολλή συναισθηματική δυσφορία και να παρέμβει και στην ποιότητα της ζωής.Στην πιο σοβαρή μορφή της, η οποία είναι σχετικά σπάνια, ο βλεφαρόσπασμος μπορεί να γίνει χρόνιος. Μπορεί να προκαλέσει και αλλαγή στο μέγεθος του ανοίγματος του ματιού και σοβαρό πρόβλημα όρασης. Εναλλακτικές Ονομασίες Βλεφαρικός σπασμός, σπασμός - βλέφαρο Αίτια Οι συσπάσεις των βλεφάρων μπορεί να είναι ένδειξη παθήσεων των ματιών, όπως:•    Βλεφαρίτιδα (φλεγμονή των βλεφάρων)•    Ξηροφθαλμία•    Ευαισθησία στο φως Πολύ σπάνια, μπορεί να είναι σημείο διαταραχών του νευρικού συστήματος ή του εγκεφάλου:•    Παράλυση του Bell•    Δυστονία•    Νόσου του Parkinson•    Σύνδρομο TouretteΟι συσπάσεις των βλεφάρων μπορεί, επίσης, να είναι μια παρενέργεια ορισμένων φαρμάκων. Τα πιο συνήθη  φάρμακα που κάνουν σύσπαση βλεφάρων είναι αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ψύχωσης και της επιληψίας. Συμπτώματα Επιπρόσθετα στους επαναλαμβανόμενους, μη ελεγχόμενους σπασμούς του βλεφάρου (συνήθως του άνω βλεφάρου), μπορεί να εμφανίζετε ευαισθησία στο φως ή να έχετε θολή όραση. Αντιμετώπιση Ο βλεφαροσπασμός συνήθως εξαφανίζεται χωρίς αντιμετώπιση. Στο μεταξύ, τα ακόλουθα μπορεί να βοηθήσουν:•    Κοιμηθείτε περισσότερο.•    Καταναλώστε λιγότερη καφεΐνη.•    Λιπάνετε το μάτι σας με οφθαλμικές σταγόνες.Εάν ο σπασμός είναι σοβαρός, οι μικρές ενέσεις βουτυλινικής τοξίνης μπορούν προσωρινά να θεραπεύσουν τους σπασμούς. Πρόγνωση Η πρόγνωση εξαρτάται από τον συγκεκριμένο τύπο ή αίτιο τους βλεφαροσπασμού. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι σπασμοί σταματούν συνήθως μέσα σε μία εβδομάδα. Πιθανές Επιπλοκές Η μόνιμη οφθαλμική βλάβη από μη αντιληπτό τραυματισμό του κερατοειδή είναι πιθανή αλλά σπάνια. Πότε να Επικοινωνήσετε με το Γιατρό εάν έχετε: Σύσπαση που διαρκεί για περισσότερο από μία εβδομάδαΣύσπαση που κλείνει εντελώς ένα βλέφαροΣπασμούς που αφορούν άλλους μυς του προσώπουΕρυθρότητα, οίδημα στο μάτιΠτώση άνω βλεφάρου

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Ορισμός Τα περισσότερα εξογκώματα στο βλέφαρο είναι κριθαράκια. Το κριθαράκι είναι ένας φλεγμαίνων σμηγματογόνος αδένας στο χείλος του βλεφάρου, στο σημείο όπου η βλεφαρίδα συναντά το βλέφαρο. Το χαλάζιο και η κριθή (κριθαράκι) είναι δυό πολύ συχνές φλεγμονές των αδένων των βλεφάρων για τις οποίες καταλήγουμε στον οφθαλμίατρο. Η έγκαιρη επίσκεψη στον ειδικό και η σωστή θεραπεία, μας αποτρέπουν από την ταλαιπωρία του πόνου και την πιθανή χειρουργική αφαίρεση για αισθητικούς λόγους αν παραμείνουν για καιρό. Το χαλάζιο (κύστη μεϊβομιανού αδένα) είναι μια χρόνια λιποκοκκιωματώδης φλεγμονώδης βλάβη που προκαλείται από την απόφραξη των στομίων των αδένων και τη λίμναση των σμηγματωδών εκκρίσεων. Έτσι δημιουργείται σιγά σιγά μια κύστη που εντοπίζεται συνήθως στο άνω ή στο κάτω βλέφαρο. Ασθενείς με ροδόχρου ακμή ή σμηγματορροϊκή δερματίτιδα έχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν χαλάζιο και ενδεχομένως πολλαπλά ή υποτροπιάζοντα χαλάζια.Η κριθή μπορεί να είναι είτε εσωτερική είτε εξωτερική. Η εσωτερική κριθή είναι ένα μικρό απόστημα που προκαλείται από οξεία σταφυλοκοκκική λοίμωξη των μεϊβομιανών αδένων, ένω η εξωτερική κριθή (κριθαράκι) είναι ένα οξύ μικρό σταφυλοκοκκικό απόστημα του θυλάκου μιας βλεφαρίδος και του αντίστοιχου αδένα του Zeis και του Moll. Πως ξεχωρίζει το χαλάζιο από την κριθή ("κριθαράκι"); Το χαλάζιο μερικές φορές συγχέεται με την κριθή ("κριθαράκι") η οποία επίσης εμφανίζεται σαν ογκίδιο στο βλέφαρο. Η κριθή είναι οξεία μόλυνση του θύλακα της βλεφαρίδας και σχηματίζει ένα κόκκινο, επώδυνο ογκίδιο κοντά στο χείλος του βλεφάρου. Το χαλάζιο συνήθως αποτελεί αντίδραση σε περίκλειστες λιπαρές εκκρίσεις και δεν οφείλεται σε βακτηρίδια, αν και η θέση που βρίσκεται μπορεί δευτερευόντως να επιμολυνθεί. Τα χαλάζια τείνουν να εμφανίζονται μακριά από το βλεφαρικό χείλος σε αντίθεση με την κριθή και τείνουν να κορυφώνονται προς το μέσα μέρος ή ρινικό τμήμα του βλεφάρου. Καμιά φορά ένα χαλάζιο μπορεί να προκαλέσει αιφνίδιο οίδημα σε όλη την έκταση του βλεφάρου. Αίτια Το κριθαράκι προκαλείται από βακτήρια του δέρματος που εισέρχονται στους σμηγματογόνους αδένες του βλεφάρου, οι οποίοι παρέχουν λίπανση στο δακρυϊκό υμένιο. Τα κριθαράκια είναι παρόμοια με τα σπυράκια της κοινής ακμής, που εμφανίζονται σε άλλα σημεία του δέρματος. Μπορεί να έχετε περισσότερα από ένα κριθαράκι σε μια δεδομένη στιγμή.Τα κριθαράκια αναπτύσσονται μέσα σε λίγες ημέρες και μπορεί να έχουν έκκριμα και να επουλωθούν αυθόρμητα. Ένα κριθαράκι μπορεί να γίνει χαλάζιο - αυτό συμβαίνει όταν ένας φλεγμαίνων σμηγματογόνος αδένας αποφράσσεται πλήρως. Εάν ένα χαλάζιο γίνει αρκετά μεγάλο, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην όραση.Εάν έχετε βλεφαρίτιδα (δείτε ερυθρότητα οφθαλμού), είναι περισσότερο πιθανό να βγάλετε ένα κριθαράκι.Άλλα πιθανά βλεφαρικά εξογκώματα περιλαμβάνουν:Ξανθέλασμα - επηρμένες κίτρινες κηλίδες στα βλέφαρα που μπορεί να εμφανιστούν με την ηλικία. Είναι αβλαβή, αν και σε κάποιες περιπτώσεις αποτελούν σημείο υψηλής χοληστερόλης.Θηλώματα - ροζ ή στο χρώμα του δέρματος εξογκώματα. Είναι αβλαβή, αλλά μπορούν να μεγαλώσουν αργά επηρεάζοντας την όραση, ή προκαλούν κοσμητικό πρόβλημα. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορούν να αφαιρεθούν χειρουργικά.Κύστες - μικροί, γεμάτοι υγρό σάκοι που επηρεάζουν την όραση. Συμπτώματα εμφανίζονται σαν φλεγμονώδεις διογκώσεις του βλεφάρου. Το βλέφαρο έχει οίδημα, είναι κόκκινο ενώ πονάει έντονα ειδικά στην πίεση. Μπορούν να αφορούν το πάνω ή κάτω βλέφαρο, στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό του. Αν η φλεγμονή είναι μεγάλη, τότε το βλέφαρο τείνει να κλείσει ενώ το βάρος της κύστης που που δημιουργείται σε μεγάλα χαλάζια μπορεί να προκαλέσει και θολή όραση λόγω του αστιγματισμού που προκαλεί πιέζοντας τον κερατοειδή. Στο κριθαράκι μπορεί να είναι εμφανές ένα άσπρο σημείο, που αποδεικνύει ότι υπάρχει πύον. Εξετάσεις και Δοκιμασίες Ειδικές εξετάσεις συνήθως δεν είναι απαραίτητες.Πως θεραπεύεται η κριθή;Εσωτερική:Διατομή και απόξεση μπορεί να απαιτηθεί στις περιπτώσεις που παραμένει υπολειμματικό ογκίδιο μετά την υποχώρηση της οξείας λοίμωξης. Εξωτερική:Δεν απαιτείται στην πλειονότητα των περιπτώσεων, επειδή η κριθή συνήθως απορροφάται αυτόματα ή παροχετεύεται προς τα εμπρός, κοντά στη ρίζα της βλεφαρίδος.Θερμά επιθέματα μπορεί να αποδειχθούν ωφέλιμα σε βαριές περιπτώσεις.Η αφαίρεση της βλεφαρίδος που σχετίζεται με τον πάσχοντα θύλακο μπορεί να επιταχύνει την παροχέτευση του πύου.Συστηματική αντιβίωση μπορεί να είναι απαραίτητη όταν υπάρχει βαριά προδιαφραγματική κυτταρίτιδα κόγχου.Oταν είναι μικρό το χαλάζιο και χωρίς συμπτώματα, μπορεί να εξαλειφθεί χωρίς θεραπεία. Αν είναι μεγάλο, μπορεί να θολώνει την όραση λόγω παραμόρφωσης του σχήματος του ματιού. Τοπικές οφθαλμικές αλοιφές και κολλύρια με αντιβιοτικό ή με μικτή χρήση τοπικής κορτιζόνης είναι η κύρια θεραπεία. Είναι σημαντικό να ξεκινήσουμε την θεραπεία αμέσως διότι αν η φλεγμονή γίνει χρόνια τότε μπορεί να δημιουργήσει μια πλήρη κύστη η οποία δεν θεραπεύεται με φαρμακευτική αγωγή αλλά με χειρουργική αφαίρεση. Ετσι αν το χαλάζιο δεν έχει περάσει μετά από 3 ή 4 εβδομάδες, τότε η χειρουργική αφαίρεση για αισθητικούς κυρίως λόγους μπορεί να λάβει χώρα. Επομένως, τα χαλάζια μπορεί να αντιμετωπισθούν με μία ή με συνδυασμό των παρακάτω μεθόδων:Αντιβιοτικά ή συνδυασμοί με στεροεδή τοπικά κολλύρια την ημέρα και αλοιφή το βράδυ για μερικές ημέρες.Θερμά επιθέματα 
Τα θερμά επιθέματα μπορεί να εφαρμοσθούν με ποικίλους τρόπους. Ο απλούστερος είναι να κρατήσουμε μια καθαρή πετσέτα βουτηγμένη στο ζεστό νερό πάνω στα κλειστά βλέφαρα για 5-10 λεπτά , 3-4 φορές την ημέρα. Ξαναβρέχουμε κάθε φορά την πετσέτα ώστε να τη διατηρούμε αρκετά θερμή. Τέλος, στεγνώνουμε με απαλές κινήσεις τα βλέφαρα και σκουπίζουμε κάθε ίχνος από πύο ή άλλο έκκριμα με καθαρή γάζα την οποία αλλάζουμε σε κάθε σκούπισμα.Μασάζ του αδένα χαλαρά και περιοδικά, σε συνδυασμό με φαρμακευτική θεραπεία και θερμά επιθέματα.Χειρουργική εκτομή του χαλάζιου. Όταν το χαλάζιο δεν υποχωρεί με όλα τα παραπάνω προχωρούμε σε χειρουργική επέμβαση η οποία δεν απαιτεί παραμονή στο νοσοκομείο. Μετά την ενστάλαξη αναισθητικών σταγόνων, θα σας γίνει μια αναισθητική ένεση κάτω από το δέρμα, δίπλα στην κύστη, προκειμένου να μην αισθανθείτε πόνο. Το αίσθημα που θα νιώσετε είναι ανάλογο με την ένεση που σας κάνει ο οδοντίατρος. Στη συνέχεια, ο χειρουργός θα γυρίσει το βλέφαρο και από μια μικρή κάθετη τομή που θα κάνει στο εσωτερικό του βλεφάρου αφαιρεί το περιεχόμενο της κύστης μαζί με μέρος του τοιχώματος. Τέλος, τοποθετείται στο μάτι ένα οφθαλμικό κάλυμμα με πίεση, το οποίο θα πρέπει να μείνει τουλάχιστο για τις επόμενες 6 ώρες. Μετά την αφαίρεση του οφθαλμικού καλύμματος, μπορείτε να πλύνετε το μάτι σας με μια καθαρή βαμβακερή πετσέτα ή γάζα βρεγμένη με δροσερό νερό, το οποίο προηγουμένως έχετε βράσει, προκειμένου να το καθαρίσετε από πιθανά υπολείμματα αίματος ή άλλων εκκρίσεων. Ίσως παρατηρήσετε μια μελανιά στο μάτι σας, η οποία όμως μέσα στις επόμενες ημέρες θα εξαφανισθεί. Ο γιατρός σας θα σας δώσει αντιβιοτικές σταγόνες ή αλοιφή την οποία θα πρέπει να χρησιμοποιείτε 4 φορές την ημέρα για τουλάχιστον μία εβδομάδα.Τα χαλάζια συνήθως απαντούν ικανοποιητικά στη θεραπεία αν και ορισμένα άτομα είναι επιρρεπή σε υποτροπές. Τότε απαιτείται επαναλαμβανόμενη θεραπεία και σχολαστικότερος έλεγχος για αιτιολόγηση των υποτροπών. Αν ένα χαλάζιο επανεμφανισθεί στην ίδια θέση τότε ο οφθαλμίατρος θα ζητήσει βιοψία για τον αποκλεισμό σοβαρότερων προβλημάτων.Τέλος, συχνές υποτροπές αποτρέπονται με τη χορήγηση διορθωτικών γυαλιών σε άτομα που ενώ έχουν υπερμετρωπία ή προχωρημένη πρεσβυωπία δε φορούν γυαλιά.Τα κριθαράκια συχνά βελτιώνονται αυθόρμητα. Ωστόσο, μπορεί να υποτροπιάσουν. Η έκβαση είναι συνήθως καλή με απλή αντιμετώπιση. Πιθανές Επιπλοκές •    Υποτροπή•    Εξάπλωση της λοίμωξης σε άλλα τριχοθυλάκια•    Εξάπλωση της λοίμωξης στον ιστό του βλεφάρου (κυτταρίτιδα βλεφάρου) Πότε να Επικοινωνήσετε με το Γιατρό Καλέστε το γιατρό σας εάν:•    Έχετε πρόβλημα με την όρασή σας.•    Το βλεφαρικό εξόγκωμα επιδεινώνεται ή δεν βελτιώνεται μέσα σε μία ή δύο εβδομάδες αυτοφροντίδας.•    Το βλεφαρικό εξόγκωμα ή εξογκώματα γίνονται πολύ μεγάλα ή επώδυνα.•    Έχετε μια φλύκταινα στο βλέφαρο.•    Έχετε σχηματισμό εφελκίδων ή φολίδων στα βλέφαρα.•    Ολόκληρο το βλέφαρο είναι ερυθρό ή το ίδιο το μάτι είναι ερυθρό.•    Έχετε ιδιαίτερη ευαισθησία στο φως ή έχετε υπερβολική δακρύρροια.•    Ένα κριθαράκι εμφανίζετε αμέσως μετά την επιτυχή αντιμετώπιση ενός άλλου.•    Το βλεφαρικό εξόγκωμα αιμορραγεί. Πρόληψη Να πλένετε πάντα τα χέρια σας πριν αγγίξετε το δέρμα γύρω από το μάτι. Εάν έχετε ευπάθεια σε κριθαράκια, μπορεί να βοηθήσει το να καθαρίζετε προσεκτικά το περίσσιο σμήγμα από τα άκρα των βλεφάρων.

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Ορισμός Η βήχας είναι ένας σημαντικός τρόπος να διατηρήσετε το λαιμό και τους αεραγωγούς σας καθαρούς. Ωστόσο, ο υπερβολικός βήχας μπορεί να υποδεικνύει μια υποκείμενη νόσο ή διαταραχή.είναι συχνό σύμπτωμα ποικίλων παθήσεων. Δεν είναι νόσος. Αποτελεί ένα αντανακλαστικό, που εκδηλώνεται με επαναλαμβανόμενη εισπνοή και βίαιη εκπνοή, με πίεση του αέρα. Στον βήχα, η εισπνοή κρατά συνήθως πάνω από 2 δευτερόλεπτα, ενώ η βίαιη εκπνοή κρατά κάτω από ένα δευτερόλεπτο και ενίοτε είναι πολλαπλή και βίαιη σαν ριπή όπλου. Κατά κανόνα ο βήχας, ιδίως ο παροξυσμικός, συνοδεύεται από δακρύρροια (έκκριση δακρύων), και πόνο στην κοιλιά, αλλά δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που δημιουργεί προβλήματα στο μυοσκελετικό σύστημα όπως:•    Κήλη Δίσκου Οσφύος από έντονο βήχα .•    Ρήξεις μεσοπλευρίων μυών ή πλευρικών χόνδρων από έντονο βήχα.•    Αυτόματα κατάγματα πλευρών σε έδαφος Οστεοπόρωσης από έντονο βήχα.•    Ρήξεις κοιλιακών μυών, από έντονο βήχα, αλλά ακόμα και•    Επιπλοκές του βήχα στά υπόλοιπα συστήματα έχουν επίσης αναφερθεί: Βουβωνοκήλη, Κοιλιοκήλη, Υπόσφαγμα οφθαλμού από έντονο βήχα, ρήξη εγκεφαλικού ανευρύσματος, ρήξη εγκεφαλικού αγγείου, Πρόπτωση αιμορροΐδων από έντονο βήχα, κλπ Αίτια •    Αλλεργίες : Αλλεργίες ανώτερου (ρινίτις, ιγμορίτις) και κατώτερου αναπνευστικού (άσθμα)•    Ατμοσφαιρική ρύπανση και κάπνισμα: Το κάπνισμα καθώς και το καυσαέριο μπορεί να προκαλέσουν βήχα.•    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση χαρακτηρίζεται από την επιστροφή υγρών και περιεχομένου από το στομάχι πίσω προς τον οισοφάγο. Οφείλεται σε ανεπάρκεια του κάτω οισοφαγικού σφιγκτήρα. Η πάθηση αυτή προκαλεί ξηρό βήχα, καούρα, άσχημη μυρωδιά αναπνοής, δυσκολίες κατάποσης.•    Ιογενείς και μικροβιακές λοιμώξεις. Ο συχνός και έντονος βήχας συνήθως δείχνει την ύπαρξη μιαςλοίμωξης, όπως κοινό κρυολόγημα, γρίππη, φαρυγγίτις, τραχειίτις, ιογενής βρογχίτις, βρογχιολίτις, πνευμονίτις (πνευμονία). Πολλά βακτήρια και ιοί επωφελούνται από το να προκαλούν στον ξενιστή το σύμπτωμα του βήχα καθώς βοηθάει στην εξάπλωσή τους σε νέους ξενιστές. Ο βήχας μπορεί να είναι οξύς εάν διαρκεί για λιγότερο από δυο εβδομάδες, υποξύς εάν διαρκέσει από τρεις ως οκτώ εβδομάδες και χρόνιος εάν διαρκέσει για περισσότερο από οκτώ εβδομάδες. Τις περισσότερες φορές ο βήχας είναι οξύς και προκαλείται από κάποια λοίμωξη του αναπνευστικού.•    Καρκίνος του πνεύμονα. Ο καρκίνος του πνεύμονα προκαλεί χρόνιο βήχα, συνήθως ξηρό, πόνο στο θώρακα, δυσκολίες αναπνοή, απώλεια βάρους, ενίοτε αιμόπτυση, κλπ.•    Κοκύτης. Ο κοκύτης παρουσιάζει τελευταία αύξηση. Μπορεί να προσβάλει βρέφη και μικρά παιδιά αλλά, τελευταία, φαίνεται ότι η συχνότητά του στους ενήλικες αυξάνεται.•    Κυστική ίνωση των πνευμόνων. Η κυστική ίνωση των πνευμόνων είναι σπάνια κληρονομική χρόνια πάθηση.•    Λαρυγγίτιδα. Η λαρυγγίτιδα είναι συνήθως ιογενής και σπανιότερα βικροβιακή. Στα παιδιά δημιουργεί χαρακτηριστικό βήχα που θυμίζει γάβγισμα σκύλου. Εκτός από το βήχα, η λαρυγγίτιδα συνοδεύεται από βήχα, αλλοίωση της φωνής, βραχνάδα, στένωση του λάρυγγα και δυσκολίες στην αναπνοή. Εκδηλώνεται κυρίως σε βρέφη και μικρά παιδιά.•    Ξένο σώμα στο αναπνευστικό σύστημα: Ο βήχας μπορεί να προκληθεί από την εισχώρηση φαγητού στην τραχεία αντί για τον οισοφάγο, κάτι το οποίο προκαλείται σε ασθενείε που έχουν πρόβλημα με την επιγλωττίδα και δυσκολίες στην κατάποση. Τα μικρά παιδιά συχνά καταπίνουν ή εισπνέουν μικρά αντικείμενα που "σφηνώνουν" στήν τραχεία ή σε βρόγχο. Ο βήχας είναι ο μηχανισμός της προσπάθειας του οργανισμού να αποβάλλει το ξένο σώμα, αλλά δεν είναι πάντα κατορθωτό αυτό. Τότε χρειάζεται βρογχοσκόπηση.•    Ογκοι των πνευμόνων και του υπεζωκότος. Πρόκειται για καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους.•    Οξεία πνευμονική εμβολή. Η οξεία πνευμονική εμβολή εκδηλώνεται με αιφνίδια ταχυκαρδία, πόνο στο στήθος, βήχα και δύσπνοια. Συνήθως πρόκειται για άτομα σε Κλινοστατισμό (=παρατεταμένη ξάπλα) ή χειρουργημένα πρό ημερών[8]•    Παθήσεις ρινός και παραρρινικών κοιλοτήτων. Πρόκειται για χρόνιες φλεγμονές, εκβλαστήσεις, ξένα σώματα.•    Παθήσεις φάρυγγος και λάρυγγος. Τέτοιες παθήσεις είναι η μακρά σταφυλή, η υπερτροφίααμυγδαλών, η χρόνια φαρυγγίτις καπνιστών, η οξεία και χρόνια λαρυγγίτις, τα νεοπλάσματα του λάρυγγος, η σύφιλη του λάρυγγος, η φυματίωση του λάρυγγος[6].•    Παθήσεις των πνευμόνων. Τέτοιες παθήσεις είναι η βρογχίτιδα, η πνευμονία, το εμφύσημα, η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), η Φυματίωση, το πνευμονικό απόστημα, η γάγγραινα του πνεύμονα, οι μυκητιάσεις του πνεύμονος, ο εχινόκκοκος του πνεύμονα, η πνευμονική εμβολή, ηατελεκτασία, οι κύστεις των πνευμόνων, οι όγκοι του πνεύμονα, οι πνευμονοκονιάσεις (ασβέστωση, σιλίκωση, κλπ), οι αλλοιώσεις από καρδιοπάθειες[6].•    Παθήσεις του υπεζωκότος. Τέτοιες παθήσεις είναι η πλευρίτιδα, το εμπύημα και όγκοι, όπωςμεσοθηλίωμα, κλπ.•    Παθήσεις του μεσοθωρακίου: Τέτοιες παθήσεις είναι το αορτικό ανεύρυσμα, η λεμφαδενίτιδα από φυματίωση, η λεμφαδενίτιδα από λέμφωμα Hodgkin, η λεμφαδενίτιδα από λεμφοσάρκωμα, και άλλοι όγκοι.•    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Η ανεπάρκεια αυτή προκαλεί βήχα, δύσπνοια, κούραση καιοιδήματα των κάτω άκρων. Το οξύ πνευμονικό οίδημα είναι η ακραία επείγουσα έκφρασή της.•    Παραρρινοκολπίτιδες. Πρόκειται για ιογενείς και μικροβιακές ιγμορίτιδες και άλλες παραρρινοκολπίτιδες.•    Παρενέργειες φαρμάκων ΑCE (AMEA). Τα φάρμακα της ομάδας ΑΜΕΑ (Αναστολείς Μετατρεπτικού Ενζύμου Αγγειοτενσίνης, αγγλικά: Αngiotensin Converting Enzyme Inhibitors), έχουν σε ποσοστό 2%-10% μιά σημαντική παρενέργεια (ανεπιθύμητη ενέργεια), το βήχα. Τέτοια είναι τα γνωστά φάρμακαRamipril (Triatec, της Sanofi Aventis) και Quinapril (Accupron, της Pfizer). Αν και ο επίμονος βήχας ως παρενέργεια αντιϋπερτασικών κυμαίνεται στατιστικά μεταξύ του 2%-10%, εν τούτοις δεν διαγιγνώσκεται εύκολα (μόνο δι΄ αποκλεισμού). Εχουν αναφερθεί περιπτώσεις ασθενών που ταλαιπωρήθηκαν με "βήχα αγνώστου αιτιολογίας" διάρκειας 6 μηνών, με εξετάσεις, αντιβιοτικά, εισπνεόμενα, αξονικές τομογραφίες, βρογχοσκοπήσεις, κλπ, και τελικά έγιναν καλά σε ένα 24ωρο, μόλις κάποιος γιατρός σκέφθηκε να διακόψει το αντιϋπερτασικό ή να το αντικαταστήσει με άλλης ομάδας•    Φυματίωση πνευμόνων. Η φυματίωση προκαλεί δεκατική πυρετική κίνηση, χρόνιο παραγωγικό βήχα και πόνο στο θώρακα με απώλεια βάρους. Σπάνια παρατηρείται και αιμόπτυση.•    Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) (χρόνιος επίμονος βήχας). Ο χρόνιος επίμονος βήχας, με μεγάλη παραγωγή φλεγμάτων, μπορεί να είναι ένδειξη χρόνιας αποφρακτικής νόσου των πνευμόνων. Η ομάδα αυτή των ασθενειών των πνευμόνων είναι η τέταρτη συχνότερη αιτία θανάτων. Στις χρόνιες αποφρακτικές νόσους των πνευμόνων περιλαμβάνονται η χρόνια βρογχίτιδα, και το εμφύσημα. Η κυριότερη αιτία των παθήσεων αυτών είναι το κάπνισμα.•    Ψυχογενής βήχας. Πέραν του ψυχογενούς βήχα, που είναι ξηρός βήχας, υπάρχει και ο "βήξ ως καθ έξιν σπασμός" (τικ), επίσης μικρός επαναλαμβανόμενος ξηρός βήχας, ιδίως σε Stress και αμηχανία. Βέβαια δεν αποτελεί ιατρικό θέμα ο λεγόμενος κοινωνικός βήξ, που αφορά ομιλητές σε αμηχανία, ή άτομα που δίνουν συνέντευξη και έχουν τράκ. Στον χρόνιο βήχα, στατιστικά, εάν ο ασθενής δεν είναι καπνιστής και έχει καθαρή ακτινογραφία θώρακος, τότε οι δυο συνηθέστεροι λόγοι είναι το άσθμα και η γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος, χωρίς να αποκλείεται ο καρκίνος του πνεύμονα (χρειάζεται αξονική τομογραφία). Τα άλλα αίτια είναι η χρόνιαβρογχίτιδα, η καρδιακή ανεπάρκεια καθώς και η λήψη διαφόρων φαρμάκων όπως ΑΜΕΑ. Οικιακή Περίθαλψη Δεδομένου ότι ο βήχας είναι φυσικό αντανακλαστικό, συχνά οι γιατροί δεν συνιστούν την καταστολή του, επειδή ο βήχας διευκολύνει την απόχρεμψη πτυέλων. Ωστόσο πολλές φορές ο βήχας μπορεί να είναι τόσο έντονος που να χρήζει άμεσης αντιμετώπισης, ώστε έστω να κοιμηθεί ο ασθενής. Η θεραπεία στοχεύει τις περισσότερες φορές στο αίτιο παρά στο ίδιο το σύμπτωμα, για παράδειγμα ο γιατρός μπορεί να προτείνει την προσωρινή ή και μόνιμη διακοπή του καπνίσματος.•    Εάν έχετε έναν ξηρό βήχα, δοκιμάστε σταγόνες ή καραμέλες για το βήχα. ΠΟΤΕ μην τα δίνετε σε παιδιά μικρότερα των 3 ετών, καθώς μπορούν να προκαλέσουν πνιγμονή.•    Χρησιμοποιήστε έναν υγραντήρα ή κάνετε ένα γεμάτο ατμούς ντους. Και τα δύο αυξάνουν την υγρασία στον αέρα και μπορούν να μαλακώσουν ένα ξηρό λαιμό.•    Να πίνετε αρκετά υγρά. Τα υγρά βοηθούν στη ρευστοποίηση της βλέννας στο λαιμό σας, κάνοντας πιο εύκολη την απόχρεμψή της. Καλέστε το γιατρό σας εάν έχετε: •    Δύσπνοια ή δυσκολία στην αναπνοή•    Εξάνθημα ή διόγκωση προσώπου ή λαιμού με δυσκολία κατάποσης Καλέστε το γιατρό σας εάν έχετε: •    Βίαιο βήχα που ξεκινά ξαφνικά•    Υψίσυχνο ήχο (καλείται συριγμός) όταν εισπνέετε•    Βήχα που παράγει αίμα•    Πυρετό (μπορεί να υποδεικνύει βακτηριακή λοίμωξη που απαιτεί αντιβιοτικά)•    Παχύρρευστα, οσμηρά, κιτρινοπράσινα φλέματα (μπορεί να υποδεικνύουν μια βακτηριακή λοίμωξη)•    Ιστορικό καρδιοπάθειας, διόγκωση των ποδιών ή ένα βήχα που επιδεινώνεται όταν ξαπλώνετε (μπορεί να υποδεικνύει συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια)•    Έκθεση σε κάποιον με φυματίωση•    Ακούσια απώλεια βάρους ή νυχτερινή εφίδρωση (μπορεί επίσης να υποδεικνύει φυματίωση)•    Βήχας που διαρκεί περισσότερο από 10-14 ημέρες•    Βήχας σε βρέφος μικρότερο των 3 μηνών  διαγνωστικές εξετάσεις•    Βρογχοσκόπηση•    Σπινθηρογράφημα πνευμόνων•    Δοκιμασίες της πνευμονικής λειτουργίας•    Ανάλυση των πτυέλων (εάν ο βήχας παράγει πτύελα)•    Ακτινογραφία του θώρακα Πρόληψη •    Μην καπνίζετε και αποφύγετε το παθητικό κάπνισμα.•    Εάν έχετε εποχικές αλλεργίες όπως αλλεργική ρινίτιδα, παραμείνετε σε εσωτερικούς χώρους τις ημέρες με υψηλό φορτίο αερομεταφερόμενων αλλεργιογόνων. Εάν είναι δυνατό διατηρήστε τα παράθυρα κλειστά και χρησιμοποιήστε ένα κλιματιστικό. Αποφύγετε τους ανεμιστήρες που τραβούν αέρα από έξω. Κάντε ντους και αλλάξτε τα ρούχα σας όταν επιστρέφετε από έξω.•    Εάν έχετε αλλεργίες όλο το χρόνο, καλύψτε τα μαξιλάρια και το στρώμα με καλύμματα έναντι των ακάρεων, χρησιμοποιήστε έναν ιονιστή αέρα και αποφύγετε τα κατοικίδια και άλλους πυροδοτικούς παράγοντες.

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Ορισμός Η άφθα είναι μια ζυμομυκητίαση του βλεννογόνου που επενδύει το στόμα και τη γλώσσα.Η θεραπεία μιας άφθας σπάνια απαιτεί ιατρική αντιμετώπιση. Συνήθως θεραπεύονται μόνες τους μέσα σε λίγες ημέρες. Είναι απαραίτητη βέβαια η καλή στοματική υγιεινή για να αποφευχθεί η μόλυνση τους.Χρειάζεται να απευθυνθούμε σε ένα οδοντίατρο, ή ιατρό για βοήθεια όταν:• Η άφθα δεν δείχνει να επουλώνεται μετά την παρέλευση 2 εβδομάδων.• Η άφθα ή άφθες είναι μεγάλες και πολύ επώδυνες.Αν κάποιος εμφανίσει άφθες μια-δυο φορές, είναι πολύ πιθανόν ότι αυτές θα επανεμφανιστούν αρκετές φορές στο μέλλον. Οι συμβουλές που ακολουθούν μπορούν να βοηθήσουν ίσως όχι για να αποκλείσουν εντελώς την επανεμφάνιση τους αλλά τουλάχιστον να τη καθυστερήσουν και να μειώσουν την συχνότητα της.Σωστή στοματική υγιεινή – Το τακτικό βούρτσισμα των δοντιών με μια μαλακή οδοντόβουρτσα και η χρήση οδοντικού νήματος καθημερινά κρατάνε το στόμα καθαρό και μειώνουν την πιθανότητα μικροβιακών μολύνσεων που μπορεί να πυροδοτήσουν τη δημιουργία άφθας.Αποφυγή τραυματισμών του βλεννογόνου – Προσπαθείστε να προστατεύσετε το εσωτερικό του στόματος από μικροτραυματισμούς που μπορεί να εξελιχθούν σε άφθες :Χρησιμοποιείτε μαλακή οδοντόβουρτσα και προσέξτε να μην τραυματίζετε τα ούλα, το μάγουλο ή τον ουρανίσκο όταν βουρτσίζετε ή χρησιμοποιείτε οδοντικό νήμα.•    o    Μην μιλάτε όταν μασάτε. Εκτός από ένδειξη ευγένειας, μειώνει τον κίνδυνο να δαγκώσετε και να πληγώσετε κατά λάθος τα χείλη, μάγουλο, ή γλώσσα.o    Μην δαγκώνετε τα χείλη σας από συνήθεια ή λόγω άγχους.o    Αποφεύγετε σκληρές και αιχμηρές τροφές.o    Επισκεφθείτε τον οδοντίατρο σας για να εξομαλύνει τυχόν μυτερά σημεία των φυσικών δοντιών, σφραγισμάτων ή στεφανών.o    Αν φοράτε σιδεράκια για ορθοδοντική θεραπεία καλύψτε τα μυτερά σημεία με το ειδικό κερί για να μην πληγώνουν τα μάγουλα.o    Δίαιτα – Αποφύγετε τροφές που ερεθίζουν το στόμα όπως έντονα καρυκεύματα ή όξινες τροφές και ποτά. Λαμβάνετε επαρκείς ποσότητες βιταμίνης Β12, φολικού οξέως, σιδήρου.o    Χρήση οδοντόκρεμας χωρίς SLS, άν έχετε ιστορικό δημιουργίας αφθώνo    Μείωση του άγχους Εναλλακτικές Ονομασίες Καντιντίαση - στοματική, στοματική άφθα, μυκητίαση - στόμα Αίτια Η άφθα προκαλείται από μορφές ενός μύκητα που ονομάζεται Candida. Ένα μικρό ποσό του μύκητα ζει στο στόμα το περισσότερο διάστημα. Συνήθως διατηρείται υπό έλεγχο από το ανοσοποιητικό σύστημα και άλλους τύπους μικροβίων που ζουν επίσης φυσιολογικά στο στόμα.Ωστόσο, όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι αδύναμο, ο μύκητας μπορεί να αυξηθεί, οδηγώντας σε έλκη στο στόμα και τη γλώσσα. Τα ακόλουθα αυξάνουν επίσης τις πιθανότητες ανάπτυξης άφθας:•    Η λήψη στεροειδών φαρμάκων•    Η HIV λοίμωξη ή το AIDS•    Η χημειοθεραπεία για καρκίνο ή φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα μετά από μεταμόσχευση οργάνου•    Η πολύ μεγάλη ή μικρή ηλικία•    Η φτωχή υγείαΗ άφθα παρατηρείται συχνά σε βρέφη. Δεν θεωρείται παθολογική στα βρέφη εκτός και εάν διαρκεί περισσότερο από λίγες εβδομάδες.Η Candida μπορεί επίσης να προκαλέσει μυκητίαση του κόλπου.Τα άτομα που έχουν διαβήτη και υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι περισσότερο πιθανό να εκδηλώσουν άφθα, διότι η περίσσεια σακχάρου στο σίελο λειτουργεί ως τροφή για την Candida. Η λήψη υψηλών δόσεων αντιβιοτικών ή η λήψη αντιβιοτικών για μεγάλο διάστημα αυξάνει τον κίνδυνο για άφθα. Τα αντιβιοτικά σκοτώνουν κάποια από τα "καλά" βακτήρια, που βοηθούν στον περιορισμό της Candida.Τα άτομα που έχουν οδοντιστοιχίες με κακή εφαρμογή είναι επίσης πιο πιθανό να εκδηλώσουν άφθα. Συμπτώματα Η άφθα εμφανίζεται ως λευκές, βελούδινες βλάβες στο στόμα και τη γλώσσα. Κάτω από το λευκό υλικό, υπάρχει ερυθρός ιστός που αιμορραγεί εύκολα. Η βλάβες μπορούν να αυξηθούν αργά σε αριθμό και μέγεθος. Θεραπεία Πριν τη χορήγηση θεραπείας για τις άφθες, ο οδοντίατρος ή ο ειδικός στοματολόγος κατ’ αρχήν θα επιβεβαιώσει ότι πρόκειται περί αφθών και όχι άλλης πάθησης. Κατόπιν και με βάση το ιστορικό, την κλινική εικόνα, και τυχόν εξετάσεις που θα συστήσει θα διαγνώσει τα πιθανά αίτια και θα συστήσει την ανάλογη θεραπευτική αγωγή.Η αντιμετώπιση της αφθώδους στοματίτιδας συνίσταται στην εξάλειψη των παραγόντων που πυροδοτούν την δημιουργία των αφθών, στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην συντόμευση του χρόνου επούλωσης τους. Γενικά για τη αντιμετώπιση του πόνου από τις άφθες συνιστάται:Αν ο πόνος είναι πολύ ενοχλητικός πάρτε ένα παυσίπονο ή κάντε επάλειψη με κάποιο από τα ειδικά αναλγητικά gel που υπάρχουν στα φαρμακεία.Χρησιμοποιείστε ένα αντιμικροβιακό στοματικό διάλυμα που ανακουφίζει από τον πόνο, προστατεύει από περαιτέρω μόλυνση και επιταχύνει την επούλωση.Σε σοβαρές περιπτώσεις που έχουμε άφθες που πονάνε ή τσούζουν πολύ μπορεί να απαιτηθεί για την αντιμετώπιση του πόνου η χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων όπως: τοπικά αναισθητικά σαν την λιδοκαίνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ή τοπικά κορτικοστεροειδή. Αν υπάρχει σοβαρός κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να συνταγογραφηθεί και κάποιο αντιβιοτικό σκεύασμα. Οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή για τις άφθες θα πρέπει να λαμβάνεται μόνον μετά από σύσταση του ιατρού ή οδοντιάτρου. Για επίμονες άφθες μπορεί να γίνει καυτηριασμός τους με laser, προσφέροντας ανακούφιση από τον πόνο και γρηγορότερη επούλωση.

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο