Ορισμός
Η λοιμώδης μονοπυρήνωση είναι ένα κλινικό σύνδρομο που προκαλείται από τον ιό Epstein-Barr  (EBV) ο οποίος ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών. Είναι ιός  ιδιαίτερα κοινός στους εφήβους και τα παιδιά, και οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν προσβληθεί κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
 
Στους ενήλικες μεταδίδεται δια μέσω του φιλιού, γι' αυτό έχει πάρει και το κοινό όνομα «η ασθένεια του φιλιού». Στα παιδιά μεταδίδεται είτε από τον οικογενειακό περίγυρο είτε από το σίελο των συμμαθητών τους.
Αίτια
Η μονοπυρήνωση μεταδίδεται συχνά μέσω του σάλιου και της στενής επαφής. Είναι γνωστή ως "νόσος του φιλιού" και εμφανίζεται πιο συχνά στις ηλικίες μεταξύ 15 και 17 ετών. Ωστόσο, η λοίμωξη μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία.
Η λοιμώδης μονοπυρήνωση είναι μία ιογενής λοίμωξη που οφείλεται στον ιό Epstein - Barr (EBV), ο οποίος έλαβε το όνομα του από τους ερευνητές που τον ανακάλυψαν στα μέσα της δεκαετίας του '60.
Η ταυτότητα του ιού
Ο ιός αυτός ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών και εκτός της λοιμώδους μονοπυρήνωσης φαίνεται ότι συμμετέχει στην παθογένεια δύο σπάνιων μορφών κακοήθειας, του λεμφώματος Burkitt και του καρκίνου του ρινοφάρυγγα. Ο EBV είναι από τους συχνότερους ιούς και υπολογίζεται ότι στις ΗΠΑ 50% των παιδιών ηλικίας έως 5 ετών και 95% των ενηλίκων έως 40 ετών έχουν προσβληθεί από αυτόν. Ο ιός προσβάλλει όλες τις ηλικίες αλλά συχνότερα νοσούν άτομα ηλικίας 10-35 ετών και ειδικότερα οι έφηβοι. Εμφανίζεται ως μικροεπιδημίες ή ατομικά περιστατικά και πιστεύεται ότι μεταδίδεται με το σίελο. Ο χρόνος επώασης είναι συνήθως 7-14 ημέρες για τις μικρότερες ηλικίες και μπορεί να φτάσει τις 30-50 ημέρες για τους ενήλικες. Εάν η νόσος διαρκέσει περισσότερο από 6 μήνες τότε μιλάμε για χρόνια λοίμωξη από EBV. Λέγεται, χωρίς να έχει αποδειχθεί, ότι ο ιός αυτός μπορεί να είναι το αίτιο του συνδρόμου χρόνιας κόπωσης. Όπως αναφέρθηκε ήδη η νόσος μεταδίδεται με τις εκκρίσεις του στόματος και του φάρυγγα (σίελος) ατόμου που φέρει τον ιό. Έτσι, το φίλημα και πρακτικές όπως η χρησιμοποίηση κοινών ποτηριών, μαχαιροπήρουνων και οδοντόβουρτσας μπορεί να μεταδώσουν τον ιό. Ειδική θεραπεία για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση δεν υπάρχει. Η νόσος είναι καλοήθης και υποχωρεί από μόνη της. Αντιβίωση δεν συνιστάται μιας και τα αντιβιοτικά δεν δρουν στους ιούς. Στις σπάνιες περιπτώσεις βαρύτατης συμπτωματολογίας ή επιπλοκών, μπορεί να χορηγηθεί κορτιζόνη για μικρό διάστημα. Εάν συνυπάρχει σπληνομεγαλία τότε συνιστάται ο ασθενής να αποφεύγει την έντονη καταπόνηση και άσκηση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ρήξη του οργάνου, έως την πλήρη ανάρρωση του.