Ορισμός
Το ήπαρ (συκώτι) είναι ένα ζωτικό όργανο που βρίσκεται στο δεξιό άνω τμήμα της κοιλιακής χώρας. Έχει πολλές λειτουργίες και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό, στη σύνθεση παραγόντων πήξης του αίματος για τον έλεγχο αιμορραγιών, στην παραγωγή ουσιών απαραίτητων στη μάχη κατά των λοιμώξεων καθώς και στην απομάκρυνση τοξικών ουσιών και φαρμάκων από τον οργανισμό. Εάν το ήπαρ προσβληθεί από ιούς ή υποστεί βλάβη από άλλα αίτια όπως τοξίνες, φάρμακα, αλκοόλ, αναπτύσσεται φλεγμονή (ερεθισμός) και νέκρωση, κατάσταση η οποία ονομάζεται ηπατίτιδα.  Οι πιο γνωστοί ιοί ηπατίτιδας, είναι οι Α, Β, C, D και Ε. Εκτός από τους παραπάνω ιούς ηπατίτιδας υπάρχουν και κάποιοι άλλοι ιοί που δεν προσβάλλουν αποκλειστικά το ήπαρ, αλλά μπορεί να προκαλέσουν ηπατίτιδα ταυτόχρονα με προσβολή και άλλων οργάνων του ανθρώπου και χαρακτηρίζονται ως ηπατοτρόποι ιοί.
Αίτια
Η ηπατίτιδα μπορεί να προκληθεί από:
•    Κύτταρα του ανοσοποιητικού που επιτίθενται στο ήπαρ και προκαλούν αυτοάνοση ηπατίτιδα.
•    Λοιμώξεις από ιούς (όπως η ηπατίτιδα Α, Β και C), βακτήρια ή παράσιτα
•    Ηπατική βλάβη από αλκοόλ, δηλητηριώδη μανιτάρια ή άλλα δηλητήρια
•    Φάρμακα, όπως μια υπερβολική δόση ακεταμινοφαίνης, που μπορεί να είναι θανατηφόρος
Για περισσότερες πληροφορίες για τα αίτια και τους παράγοντες κινδύνου για τους διάφορους τύπους ηπατίτιδας, δείτε επίσης:
•    Αλκοολική ηπατίτιδα
•    Αυτοάνοση ηπατίτιδα
•    Παράγοντας Δ (ηπατίτιδα Δ)
•    Ηπατίτιδα προκαλούμενη από φάρμακα
•    Ηπατίτιδα Α
•    Ηπατίτιδα Β
•    Ηπατίτιδα C
Ηπατοπάθεια μπορεί επίσης να προκληθεί από κληρονομούμενες διαταραχές, όπως κυστική ίνωση ή αιμοχρωμάτωση, μια πάθηση που προκαλείτε από περίσσεια σιδήρου στο σώμα (ο περίσσιος σίδηρος εναποτίθεται στο ήπαρ).
Τα υπόλοιπα αίτια περιλαμβάνουν τη νόσο Wilson.
Συμπτώματα
Πώς αναπτύσσεται η οξεία ηπατίτιδα;
Η οξεία ηπατίτιδα εμφανίζεται λίγες εβδομάδες έως μήνες μετά την είσοδο του ιού της ηπατίτιδας στο ανθρώπινο σώμα. Τα κύρια συμπτώματα είναι: έντονη αδυναμία, καταβολή, ανορεξία, ναυτία, έμετοι, διάρροιες, μυαλγίες, αίσθημα βάρους στο δεξιό άνω τμήμα της κοιλιάς, αρθραλγίες, πονοκέφαλος, πυρετός, αποστροφή στο κάπνισμα, ενώ κάποιοι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν:
 ίκτερο (κιτρινίζουν)
 σκοτεινόχρωμα ούρα (σαν κονιάκ)
 αποχρωματισμό κοπράνων (σα στόκος)
Πολλά άτομα με ηπατίτιδα Β ή C δεν έχουν συμπτώματα όταν μολύνονται αρχικά. Ωστόσο, μπορούν να αναπτύξουν ηπατική ανεπάρκεια αργότερα. Εάν έχετε οποιονδήποτε παράγοντα κινδύνου για οποιονδήποτε τύπο ηπατίτιδας, θα πρέπει να εξετάζεστε τακτικά.
Διαγνωστικές εξετάσεις
Μια κλινική εξέταση μπορεί να δείξει:
•    Μεγεθυμένο και ευαίσθητο ήπαρ
•    Υγρό στην κοιλιά (ασκίτης), που μπορεί να μολυνθεί
•    Κιτρίνισμα του δέρματος
Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει εργαστηριακές εξετάσεις για να διαγνώσει και παρακολουθήσει την ηπατίτιδα, περιλαμβανομένου:
•    Υπέρηχο κοιλίας
•    Αυτοάνοσους δείκτες
•    Ορολογική εξέταση για ιούς ηπατίτιδας
•    Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας
•    Βιοψία ήπατος για διερεύνηση για ηπατική βλάβη
•    Παρακέντηση εάν υπάρχει υγρό στην κοιλιά
Αντιμετώπιση
τα συνήθη εργαστηριακά ευρήματα των ασθενών με ιογενή ηπατίτιδα.
Υπάρχουν δύο ειδών αιματολογικές εξετάσεις για την ηπατίτιδα :
 α) μη ειδικές εξετάσεις που αφορούν τη λειτουργία του ήπατος όπως :
Ανεύρεση αυξημένης τιμής ενζύμων (αμινοτρανσφεράσες ή τρανσαμινάσες), που σε περίπτωση βλάβης του ήπατος απελευθερώνονται σε μεγάλες ποσότητες στην κυκλοφορία του αίματος, οδηγώντας σε σημαντική αύξηση των τιμών τους (έως και μεγαλύτερες του δεκαπλάσιου του φυσιολογικού σε οξεία ηπατίτιδα).
Ανεύρεση αυξημένης τιμής χολερυθρίνης, που δίνει την χαρακτηριστική κίτρινη χροιά στα μάτια και στο δέρμα (ίκτερος) Η ανεύρεση αυξημένων τρανσαμινασών ή χολερυθρίνης, δε σημαίνει υποχρεωτικά ιογενή ηπατίτιδα και συχνά ο ασθενής χρειάζεται να υποβληθεί σε σειρά εργαστηριακών εξετάσεων για τη διερεύνηση του αιτίου της ηπατικής βλάβης
β) ειδικές εξετάσεις που αφορούν στην ανίχνευση των ιών: οι εξετάσεις αυτές ανιχνεύουν είτε ειδικά τμήματα των ιών (αντιγόνα), είτε αντισώματα έναντι αυτών, που παράγει ο οργανισμός σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης της λοίμωξης.
Ο γιατρός θα συζητήσει μαζί σας τις πιθανές επιλογές αντιμετώπισης, ανάλογα με το αίτιο της ηπατοπάθειας. Ο γιατρός μπορεί να σας συστήσει μια δίαιτα υψηλή σε θερμίδες, εάν χάνετε βάρος

Ο ιός της ηπατίτιδας Β μεταδίδεται:

με σεξουαλική επαφή, χωρίς χρήση προφυλακτικού, με άτομο που έχει μολυνθεί με τον ιό
με την κοινή χρήση συριγγών ή άλλων εργαλείων για την προετοιμασία υλικού για τη χρήση ενδοφλεβίων ναρκωτικών
από μολυσμένη μητέρα σε παιδί κατά τον τοκετό (κάθετη μετάδοση)
με την κοινή χρήση προσωπικών αντικειμένων (ξυραφάκια, οδοντόβουρτσα, νυχοκόπτες)
χρήση ενδοφλεβίων ναρκωτικών
με τρύπημα με μολυσμένη βελόνα ή αιχμηρό αντικείμενο (π.χ. συνήθης τρόπος μετάδοσης σε προσωπικό νοσοκομείου ή κατά την εκτέλεση τατουάζ)
με μεταγγίσεις αίματος ή παραγώγων του (εξαιρετικά σπάνια πια λόγω του συστηματικού ελέγχου στις αιμοδοσίες)
Ο ιός της ηπατίτιδας Β δεν μεταδίδεται με: νερό, τροφή, σκεύη μαγειρικά ή εστιάσεως
Πώς εξελίσσεται η ηπατίτιδα Β;
Το χρονικό διάστημα από τη στιγμή της μόλυνσης μέχρι την εμφάνιση συμπτωμάτων, κυμαίνεται από 45-180 ημέρες (περίοδος επώασης). Οξεία ηπατίτιδα με εμφάνιση ικτέρου, συμβαίνει σε <10% των παιδιών ηλικίας κάτω των 5 ετών και σε 30-50% των ενηλίκων, ενώ οι υπόλοιπες περιπτώσεις δεν εμφανίζουν κανένα σύμπτωμα. Ως χρόνιος φορέας ηπατίτιδας Β ορίζεται κάποιος που συνεχίζει να έχει τον ιό στο αίμα του για διάστημα μεγαλύτερο από 6 μήνες. Ένας φορέας συνήθως δεν έχει συμπτώματα, αλλά παραμένει μολυσμένος με τον ιό για χρόνια και έχει την ικανότητα να μεταδώσει τον ιό και σε άλλους. Όλοι οι χρόνιοι φορείς πρέπει να παρακολουθούνται δια βίου, γιατί ένα ποσοστό αυτών έχει αυξημένο πολλαπλασιασμό του ιού και αναπτύσσει χρόνια ηπατίτιδα. Η χρόνια ηπατίτιδα μπορεί να οδηγήσει μετά από πολλά χρόνια σε κίρρωση και ηπατοκυτταρικό καρκίνο. Η ταυτόχρονη κατάχρηση αλκοόλ είναι παράγοντας που επιταχύνει την εξέλιξη της ηπατικής νόσου προς κίρρωση.
Πιθανές Επιπλοκές
•    Καρκίνος του ήπατος
•    Ηπατική ανεπάρκεια
•    Μόνιμη ηπατική βλάβη, που ονομάζεται κίρρωση
Οι άλλες επιπλοκές περιλαμβάνουν:
•    Οισοφαγικούς κιρσούς που μπορεί να αιμορραγούν
•    Αυθόρμητη βακτηριακή περιτονίτιδα (επιμολυσμένο υγρό στην κοιλιά)
Αναζητήστε ιατρική βοήθεια άμεσα εάν:
•    Έχετε συμπτώματα από υπερδοσολογία ακεταμινοφαίνης ή άλλων φαρμάκων - μπορεί να χρειάζεστε πλύση στομάχου
•    Κάνετε αιματέμεση
•    Έχετε αιματηρά ή μαύρα κόπρανα
•    Έχετε σύγχυση ή παραλήρημα
Καλέστε το γιατρό σας εάν:
•    Έχετε οποιοδήποτε σύμπτωμα ηπατίτιδας ή πιστεύεται ότι έχετε εκτεθεί σε ηπατίτιδα Α, Β ή C.
•    Δεν μπορείτε να κρατήσετε φαγητό στο στομάχι εξαιτίας υπερβολικού έμετου. Μπορεί να πρέπει να σας χορηγηθούν θρεπτικά ενδοφλέβια.
•    Νιώθετε άρρωστος και έχετε ταξιδέψει σε Ασία, Αφρική, Νότιο Αμερική ή Κεντρική Αμερική.