Ορισμός
Με τον όρο εμβοή εννοούμε την αντίληψη κάποιου ήχου κατά την απουσία ενός ηχητικού ερεθίσματος. Η πάθηση αυτή προσβάλει τους ανθρώπους από την αρχαιότητα, ενώ η πρώτη της περιγραφή εμφανίστηκε ήδη το 2500 π.χ. στους πάπυρους του Ebers.  
Παρά τις πρόσφατες εξελίξεις στην έρευνα των εμβοών, πολλές φορές οι θεράποντες ιατροί δίνουν λάθος πληροφορίες στους ασθενείς τους, λέγοντάς τους ότι δεν υπάρχει καμία θεραπεία ή ότι πρέπει να μάθουν να ζουν με το πρόβλημα αυτό. Παρά το γεγονός ότι πράγματι δεν υπάρχει θεραπεία για πολλούς τύπους εμβοών, κάτι ανάλογο με πολλές άλλες ασθένειες συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, υπάρχουν διάφοροι μέθοδοι αντιμετώπισης των εμβοών, που συχνά πετυχένουν ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα και  προσφέρουν σημαντική ανακούφιση σ’ αυτά τα άτομα.
Οι εμβοές μπορεί να ταξινομηθούν σε εμβοές ήπιας και σοβαρής μορφής. Οι ήπιας μορφής είναι μερικές φορές αντιληπτές από τον ασθενή περιστασιακά ή μόνο όταν βρίσκεται σε ήσυχο περιβάλλον και συνήθως δεν δημιουργούν ιδιαίτερο πρόβλημα. Οι σοβαρής μορφής αποτελούν ένα πολύ ενοχλητικό σύμπτωμα, το οποίο συχνά επηρεάζει την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Σε ορισμένους ασθενείς, οι εμβοές μπορεί να σχετίζονται με υπερακουσία (μειωμένη ανοχή σε ήχους), η οποία να είναι επίσης ένα πολύ ενοχλητικό σύμπτωμα.
Εναλλακτικές Ονομασίες
Κουδούνισμα στα αυτιά, θόρυβοι ή βόμβος στα αυτιά
Γενικές Πληροφορίες
Η εμβοή είναι συνηθισμένη. Σχεδόν όλοι βιώνουν μια ήπια μορφή εμβοής κάποια στιγμή που διαρκεί λίγα λεπτά. Ωστόσο, η διαρκής ή υποτροπιάζουσα εμβοή δημιουργεί άγχος και μπορεί να εμποδίζει τη συγκέντρωση ή τον ύπνο.
Αίτια
Στην πλειοψηφία των ασθενών που πάσχουν από εμβοές συνυπάρχει μία βαρηκοΐα, παρόλο που πολλοί άλλοι παράγοντες και κλινικές καταστάσεις μπορεί να είναι υπεύθυνες για το σύμπτωμα αυτό. Σε μία μελέτη, ποσοστό 75% των ασθενών με εμβοές είχαν κατά μέσο όρο απώλεια ακοής 30 dB μεταξύ των συχνοτήτων από 3 έως 8 kHz. Η συχνότητα των εμβοών αντιστοιχεί συνήθως στην συχνότητα της απώλειας ακοής. Η έκθεση σε θόρυβο αποτελεί μία κοινή αιτία πρόκλησης εμβοών. Άλλες αιτίες είναι: η πρεσβυακουσία, η νόσος του Menière, η χρόνια ωτίτιδα, ηωτοσκλήρυνση, τα ακουστικά νευρινώματα, οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, και οι κακώσεις της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Οι εμβοές επίσης μπορεί να αποτελούν σύμπτωμα δυσλειτουργίας της κροταφογναθικής άρθρωσης, συνδυαζόμενο με ύπαρξη αισθήματος πληρότητας του αυτιού, πόνο/ δυσανεξία, ευαισθησία κατά την πίεση της πάσχουσας άρθρωσης
Φάρμακα που περιέχουν ασπιρίνη και αντιφλεγμονώδεις ουσίες μπορεί να προκαλέσουν εμβοές ή να επιτείνουν τις ήδη υπάρχουσες. Ορισμένοι ασθενείς δεν γνωρίζουν ότι λαμβάνουν ένα φαρμακευτικό προιόν που περιέχει ασπιρίνη. Διεγερτικές ουσίες όπως η καφεΐνη, που περιέχεται στον καφέ, στην κόλα και στο τσάι όπως επίσης και η νικοτίνη, μπορεί επίσης να επιτείνουν τις εμβοές.
Οικιακή Περίθαλψη
Η εμβοή μπορεί να καλυφθεί από ανταγωνιστικούς ήχους:
•    Μουσική σε χαμηλή ένταση, ρολόγια που χτυπούν ή άλλοι ήχοι μπορεί να σας βοηθήσουν να μην προσέχετε την εμβοή.
•    Η εμβοή γίνεται συχνά περισσότερο αντιληπτή όταν πηγαίνετε για ύπνο, επειδή το περιβάλλον είναι πιο ήσυχο. Οποιοσδήποτε ήχος στο δωμάτιο, όπως ένας υγραντήρας, μηχάνημα λευκού θορύβου ή πλυντήριο πιάτων, μπορεί να βοηθήσει στην κάλυψη της εμβοής και την κάνει λιγότερο εκνευριστική.
Βρείτε τρόπους να χαλαρώνετε. Το στρες δεν προκαλεί εμβοή αλλά το αίσθημα άγχους μπορεί να την επιδεινώσει.
Αποφύγετε την καφεΐνη, το αλκοόλ και το κάπνισμα.
Να κοιμάστε αρκετά. Προσπαθήστε να κοιμάστε με το κεφάλι ανυψωμένο. Αυτό μειώνει τη συμφόρηση στο κεφάλι και οι θόρυβοι μπορεί να γίνουν λιγότερο αξιοπρόσεκτοι.
Προστατέψτε τα αυτιά και την ακοή σας από περαιτέρω βλάβη. Αποφύγετε τα θορυβώδη μέρη και ήχους. Χρησιμοποιήστε ωτασπίδες εάν τις χρειάζεστε.
Καλέστε το γιατρό σας εάν:
•    Οι ήχοι ξεκίνησαν μετά από τραυματισμό στο κεφάλι.
•    Οι θόρυβοι σχετίζονται με άλλα ανεξήγητα συμπτώματα όπως ζαλάδα, αίσθημα ανισορροπίας, ναυτία ή εμετό.
•    Ακούτε ανεξήγητους ήχους που σας ενοχλούν ακόμα και μετά από τα μέτρα αυτοβοήθειας.
Τι να Περιμένετε κατά την Επίσκεψη στο Γιατρό
Ο γιατρός θα σας εξετάσει, εκτελώντας μια κλινική εξέταση, που θα περιλαμβάνει έλεγχο των αυτιών σας. Μπορεί να σας γίνουν ερωτήσεις, όπως:
•    Πως είναι ο ήχος που ακούτε;
•    Είναι ο ήχος παλμικός ή ρυθμικός;
•    Συμμετέχει το ένα ή και τα δύο αυτιά;
•    Τι άλλα συμπτώματα έχετε;
Μπορεί να εκτελεστούν οι ακόλουθες διαγνωστικές δοκιμασίες:
•    Ακοολογία/ακοομετρία για έλεγχο απώλειας της ακοής
•    Αξονική τομογραφία κεφαλής
•    Μαγνητική τομογραφία κεφαλής
•    Αγγειογραφία
•    Ακτινογραφίες της κεφαλής
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙΣ
Η θετική στάση και συμπαράσταση του θεράποντος γιατρού είναι ζωτικής σημασίας. Τα αρνητικά σχόλια, όπως «Δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να γίνει και πρέπει να μάθετε να ζείτε με αυτό», δεν έχουν καμία απολύτως θέση, αντενδείκνυνται και καταδικάζονται. Αυτή η απαράδεκτη έκφραση από το γιατρό έχει συχνά μία απίστευτα αρνητικά επίπτωση στους ασθενείς αυτούς και μπορεί να επιφέρει περαιτέρω απογοήτευση, κατάθλιψη και επιδείνωση των εμβοών.  
Η πλειονότητα των πασχόντων από εμβοές δεν βιώνουν ούτε κατάθλιψη ούτε ενόχληση από το πρόβλημά τους. Οι ασθενείς όμως που συνήθως παραπονιούνται για τις εμβοές τους πάσχουν συχνά ήδη από κατάθλιψη.  Σε άτομα με εμβοές που αναπτύσσουν  κατάθλιψη, συνιστάται να χορηγούνται αντικαταθλιπτικά. Οι πάσχοντες πρέπει να κατανοήσουν ότι η κατάθλιψη μειώνει τον ουδό της αντίληψης των εμβοών και ότι η αποτελεσματική θεραπεία της, όχι μόνο τους κάνει να αισθάνονται καλύτερα, αλλά συχνά μειώνει και την αντίληψη των εμβοών. Άλλες συνυπάρχουσες παθήσεις, όπως η υπνική άπνοια πρέπει να διαγνωστούν και να αντιμετωπισθούν ανάλογα.
Η συζήτηση των εργαστηριακών αποτελεσμάτων με τον ασθενή είναι πολύ σημαντική και εφόσον κάθε σοβαρό νόσημα έχει αποκλειστεί, ο ασθενής πρέπει να ενημερωθεί κατάλληλα. Αναφερόμενοι στη βασική λειτουργία του μηχανισμού ακοής του αυτιού  με την επίδειξη σχεδιαγραμμάτων και τη χρήση όσο το δυνατόν απλοϊκής ορολογίας, ο ασθενής μπορεί να βοηθηθεί πάρα πολύ. Οι ασθενείς με πρόσφατη εκδήλωση εμβοών θα πρέπει να πληροφορούνται ότι το σύμπτωμα αυτό μειώνεται σε ένταση τις περισσότερες φορές με την πάροδο του χρόνου και ότι μόνο σε ένα μικρό ποσοστό περιστατικών εμμένει ή και αυξάνει σε ένταση. Πολλοί ασθενείς ανησυχούν ιδιαίτερα, γιατί έχουν την εντύπωση ότι πάσχουν από μία σοβαρή ασθένεια, όπως ένα όγκο εγκεφάλου ή νιώθουν ότι θα χάσουν πλήρως την ακοή τους. Άλλοι στεναχωριούνται λόγω πρόκλησης αϋπνίας ή αδυναμίας πνευματικής συγκέντρωσης με αντίκτυπο στην εργασία τους. Πιστεύεται ότι σε πολλούς ασθενείς με εμβοές υπάρχει ένας «φαύλος κύκλος» μεταξύ των εμβοών και του φόβου/ άγχους, που προκαλείται από αυτές και ότι το τελευταίο μπορεί να είναι υπεύθυνο της αύξησης του επιπέδου της αντίληψης και της διάρκειας των εμβοών. Είναι αξιοσημείωτο το υψηλό ποσοστό των ασθενών, ιδιαίτερα εκείνων που πάσχουν από μία ήπια μορφή, που βρίσκει άμεση ανακούφιση μετά από την ενημέρωση για την καλοήθη φύση του προβλήματός τους. Με τον τρόπο αυτό πολλοί από τους παραπάνω πάσχοντες σταματούν να ψάχνουν για περαιτέρω ιατρική βοήθεια. Οι ασθενείς ενημερώνονται για την αποφυγή έκθεσης σε έντονο θόρυβο και την λήψη ερεθιστικών ουσιών, όπως η καφεΐνη και η νικοτίνη. Είναι επίσης σημαντική η υπενθύμιση ότι η καφεΐνη δεν περιέχεται μόνο στον καφέ, αλλά επίσης και στο τσάι, την κόλα και τη σοκολάτα. Πρέπει να αποφεύγεται η λήψη φαρμακευτικών σκευασμάτων που περιέχουν ακετυλοσαλικυλικό οξύ και τα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Επίσης είναι χρήσιμες οι τεχνικές ηχοκάλυψης στο σπίτι, όπως ένας εφυγραντήρας δωματίου, η απαλή μουσική ή η ρύθμιση της βελόνας του ραδιοφώνου μεταξύ των σταθμών και η παραγωγή ενός θορύβου ευρέως φάσματος.
Οι δύο πιο διαδεδομένες τεχνικές για την αντιμετώπιση των εμβοών σήμερα είναι η ηχοκάλυψη (masking) και ηθεραπεία επανεκπαίδευσης για τις εμβοές (Tinnitus retraining therapy - TRT). Η πρώτη τεχνική εφαρμόστηκε από τον Dr. Vernon, ενώ η δεύτερη από τον Dr. Jastreboff. Παρακάτω ακολουθεί μία περίληψη ων τεχνικών αυτών, καθώς και περιγραφή άλλων τεχνικών που αναφέρονται στη διεθνή βιβλιογραφία.
Η χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, όπως η νορτριπτυλίνη (Pamelor) και η αμιτριπτυλίνη (Elavil) είναι ωφέλιμη στους ασθενείς που πάσχουν από σοβαρής μορφής εμβοών. Έχει αναφερθεί ότι η παρουσία αϋπνίας σε άτομα με εμβοές αποτελεί το καλύτερο προγνωστικό στοιχείο ανταπόκρισης στη θεραπεία με νορτριπτυλίνη. Παρόλα αυτά, πρέπει να είναι κανείς ενήμερος ότι η οικογένεια των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών μπορεί μερικές φορές να επιδεινώσει τις εμβοές.
Η χορήγηση μελατονίνης, 3 mg προ του ύπνου, έχει αποδειχθεί ευεργετική σε δύο μελέτες, μία ανοικτή προοπτική και μία ακόμη προοπτική, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή και με έλεγχο του placebo μελέτη. Διαπιστώθηκε ότι το όφελος ήταν μεγαλύτερο στους ασθενείς με υψηλά σκορ εμβοών και συνυπάρχουσα αϋπνία.
Η απραζολάμη (Xanax) έχει επίσης ευεργετική δράση κατά των εμβοών. Έχει προταθεί μία δόση έναρξης 0,5 mg πριν από τη νυχτερινή κατάκλιση για χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων, που ακολουθείται από 0,5 mg 2 φορές ημερησίως για 2 εβδομάδες και τέλος μία δόση συντήρησης 0,5 mg 3 φορές ημερησίως. Το σκεύασμα Xanax XR έχει ημίσεια ζωή 12 ωρών, ώστε η λήψη 0,5 mg το πρωί και 1 mg προ του ύπνου μπορεί να προσφέρει ανακούφιση για 24 ώρες. Αφού ο ασθενής βιώσει για μία χρονική περίοδο 4 ή 5 μηνών ανακούφιση από τις εμβοές του, αρχίζει μία προοδευτική μείωση της δοσολογίας του φαρμακευτικού σκευάσματος μέχρι την ανεύρεση μίας κατώτερης, αλλά αποτελεσματικής δοσολογίας. Εάν η απραζολάμη δεν αποδειχθεί αποτελεσματική για τον έλεγχο των εμβοών δεν πρέπει να διακόπτεται άμεσα η λήψη της, αλλά σταδιακά ώστε να αποφευχθούν συμπτώματα στέρησης. Τέλος, η απραζολάμη έχει βρεθεί ότι είναι εξίσου αποτελεσματική και για τη θεραπεία της υπερακουσίας. Θεωρούμε ότι η απραζολάμη πρέπει να χορηγείται μόνο στους ασθενείς στους οποίους απέτυχαν όλες οι άλλες μέθοδοι αντιμετώπισης των εμβοών, όπως η ηχοκάλυψη και η θεραπεία επανεκπαίδευσης.
Η ενδοτυμπανική έγχυση γενταμυκίνης και στεροειδών μπορεί να είναι ωφέλιμη για τη θεραπεία των εμβοών σε ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Menière. Η ενδοτυμπανική γενταμυκίνη στους ασθενείς αυτούς έχει αναφερθεί ότι προκαλεί μείωση των εμβοών σε ποσοστό 65% των περιστατικών.
Σε μία διπλή-τυφλή μελέτη μέτα-ανάλυσης με τυχαίο placebo διαπιστώθηκε ότι η χορήγηση της ουσίας gingko biloba ήταν αναποτελεσματική.