Δευτέρα, 05 Μαρτίου 2012 12:42

Ρωμαίος και Ιουλιέτα

Written by
Rate this item
(0 votes)
Ρωμαίος και Ιουλιέτα (αγγλ. Romeo and Juliet). Τραγωδία του Γουίλιαμ Σαίξπηρ. Γράφτηκε την περίοδο 1594-95 και θέμα της είναι ο παράφορος έρωτας δύο νέων, που καταλήγει στην αυτοκτονία τους, εξαιτίας της διαμάχης των οικογενειών τους. 
Ο Άγγλος δραματουργός πιθανότατα εμπνεύστηκε από το ποίημα Η τραγική ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας (1562) του Άρθουρ Μπρουκ, το οποίο αποτελούσε διασκευή του διηγήματος του Λουίτζι ντα Πόρτο Ιστορία μιας ανακτηθείσας νουβέλας για δύο ευγενείς εραστές, που είχε συμπεριληφθεί στη συλλογή διηγημάτων του Ματέο Μπαντέλο, που κυκλοφόρησε το 1554 με τίτλο Διηγήματα. Σύμφωνα, μάλιστα, με τους ιστορικούς της λογοτεχνίας η «ανακτηθείσα νουβέλα» του Λουίτζι ντα Πόρτο ήταν ένα διήγημα του 1476 του Ιταλού συγγραφέα Μασούκιο Σαλερνιτάνο. Ο Σαίξπηρ, όμως, στο έργο του κατόρθωσε με το κείμενό του να ζωντανέψει τους χαρακτήρες και να δημιουργήσει ένα μνημείο για τον έρωτα, με τους δύο πρωταγωνιστικούς ήρωες να μετατρέπονται από το κοινό σε διαχρονικό σύμβολο των άτυχων εραστών.
Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται στην ιταλική πόλη Βερόνα, όπου δύο αριστοκρατικές οικογένειες, οι Μοντέγοι και οι Καπουλέτοι (βλ. λ.), βρίσκονταν σε διαμάχη, με αποτέλεσμα αρκετές φορές μέλη τους να διαπληκτίζονται ή ακόμη και να συμπλέκονται στους δρόμους της πόλης. Ύστερα από μία τέτοια συμπλοκή στην αρχή του έργου, ο δήμαρχος της Βερόνα ανακοινώνει ότι θα επιβληθούν αυστηρότατες ποινές –ακόμη και θάνατος– σε όποιον από τις δύο οικογένειες διαταράξει ξανά την τάξη. Στη συνέχεια, οι Καπουλέτοι διοργανώνουν έναν χορό μεταμφιεσμένων, ώστε να γνωρίσει η Ιουλιέτα τον Πάρη, ο οποίος είχε εκδηλώσει το ενδιαφέρον του να την παντρευτεί. Στον χορό πηγαίνει μεταμφιεσμένος και ο Ρωμαίος, ο οποίος έχει ένα αίσθημα για την ανιψιά του Καπουλέτου, Ροζαλίντα, την οποία όμως ξεχνά γρήγορα μόλις γνωρίζει την Ιουλιέτα. Οι δύο νέοι ερωτεύονται και αποφασίζουν να παντρευτούν χωρίς τη συγκατάθεση των γονιών τους, οι οποίοι θα προσπαθούσαν να τους αποτρέψουν. Στο εγχείρημά τους βρίσκουν αρωγό την παραμάνα της Ιουλιέτας και τον ιερέα Λαυρέντιο, ο οποίος τελεί κρυφά το μυστήριο με την προσδοκία ότι ο γάμος τους θα συμφιλιώσει τις δύο οικογένειες. Την επόμενη μέρα, όμως, ο Ρωμαίος και ο φίλος του Μερκούτιος συναντούν στην αγορά τον ανιψιό των Καπουλέτων, Τυπάλδο, ο οποίος τους προκαλεί και σκοτώνει τον Μερκούτιο, αλλά στη συνέχεια σκοτώνεται και ο ίδιος από τον Ρωμαίο, ο οποίος αισθάνεται συντριβή για τον χαμό του φίλου του και παράλληλα αποτροπιασμό του για το ότι σκότωσε τον εξάδελφο της αγαπημένης του. Για την πράξη του αυτή ο δήμαρχος της Βερόνα τον εξορίζει από την πόλη, αναγνωρίζοντάς του το ελαφρυντικό ότι εκδικήθηκε τον χαμό του φίλου του. Η Ιουλιέτα ζητά για μία ακόμη φορά τη βοήθεια του ιερέα Λαυρέντιου, ώστε να αποφύγει τον γάμο με τον Πάρη, που έχουν κανονίσει οι γονείς της, και παράλληλα να βρεθεί ξανά με τον Ρωμαίο, ο οποίος έχει καταφύγει στη Μάντοβα. Ο Λαυρέντιος της δίνει ένα ελιξίριο, το οποίο θα της προκαλέσει νεκροφάνεια για 42 ώρες, και τη συμβουλεύει να το πάρει λίγο πριν από τον γάμο της με τον Πάρη. Η οικογένειά της θα την κήδευε στην οικογενειακή κρύπτη, όπου θα ερχόταν ο Ρωμαίος, ειδοποιημένος από τον ίδιο, για να την πάρει και να ζήσουν μαζί στη Μάντοβα. Το σχέδιο, όμως, δεν πραγματοποιείται σωστά, καθώς ο αγγελιοφόρος του Λαυρέντιου δεν κατορθώνει να ειδοποιήσει τον Ρωμαίο, μια και η Μάντοβα βρισκόταν σε καραντίνα. Ο ερωτευμένος νέος μαθαίνει ότι η αγαπημένη του έχει πεθάνει και αγοράζει δηλητήριο για να αυτοκτονήσει επάνω στον τάφο της και να βρεθεί μαζί της μετά θάνατον. Στην κρύπτη των Καπουλέτων συναντά τον Πάρη, τον οποίο σκοτώνει σε μονομαχία, και στη συνέχεια παίρνει το δηλητήριο και αυτοκτονεί. Λίγο μετά ξυπνά η Ιουλιέτα και βλέποντας τι συνέβη αυτοκτονεί κι εκείνη. Τα σώματά τους ανακαλύπτονται από έναν υποκόμη και οι δύο οικογένειες συναντιούνται στο νεκροταφείο με τον Λαυρέντιο και τον δήμαρχο της πόλης και, αφού πληροφορούνται τι έχει διαδραματιστεί, συμφιλιώνονται εις μνήμη των δύο άτυχων νέων.
Το έργο –που παγκοσμίως είναι από τα πλέον πολυπαιγμένα– συγκίνησε και εξακολουθεί να συγκινεί το κοινό. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (μεταξύ των οποίων και τα ελληνικά) και έχουν γίνει πολυάριθμες διασκευές του τόσο για το θέατρο όσο και για την όπερα, για το μπαλέτο, αλλά και για τον κινηματογράφο. Μεταξύ άλλων, αποτέλεσε τη βασική πηγή έμπνευσης για τις όπερες Οι Καπουλέτοι και οι Μοντέγοι (1830) του Βιντσέντσο Μπελίνι και Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1876) του Σαρλ Γκουνό· για το μπαλέτο Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1938) του Σεργκέι Προκόφιεφ· για το μιούζικαλ West Side Story (1957) του Τζερόμ Ρόμπινς σε μουσική του Λέοναρντ Μπερνστάιν, το οποίο γυρίστηκε και κινηματογραφική ταινία το 1961 με σκηνοθέτη τον Ρόμπερτ Γουάιζ, κερδίζοντας 10 βραβεία Όσκαρ· για τις κινηματογραφικές ταινίες Ρωμαίος και Ιουλιέτα (Romeo and Juliet, 1968) του Φράνκο Τζεφιρέλι, που κέρδισε δύο βραβεία Όσκαρ, Ρωμαίος και Ιουλιέτα (Romeo + Juliet, 1996) του Μπαζ Λέρμαν, που προτάθηκε για ένα βραβείο Όσκαρ, Ερωτευμένος Σαίξπηρ (Shakespeare in Love, 1998) του Τζον Μάντεν, που κέρδισε επτά βραβεία Όσκαρ κ.ά. Έχει εμπνεύσει, επίσης, πλήθος γλυπτών, ζωγραφικών και μουσικών έργων, μεταξύ των οποίων η χορωδιακή συμφωνία Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1839) του Λουί Εκτόρ Μπερλιόζ κ.ά.
Read 1501 times

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.