Δευτέρα, 05 Μαρτίου 2012 03:02

Ροσάνο

Written by
Rate this item
(0 votes)
Ροσάνο (Rossano). Πόλη (35.835 κάτ. το 2001) της νότιας Ιταλίας, στην επαρχία Κοζέντσα της Καλαβρίας. Είναι χτισμένη σε απόσταση περίπου 7 χλμ. από τη δυτική ακτή του κόλπου του Τάραντα και, χάρη στα ιστορικά της μνημεία, αποτελεί αξιόλογο τουριστικό προορισμό. Η οικονομία της, πάντως, βασίζεται στη γεωργία και στη γύρω αγροτική περιοχή καλλιεργούνται κυρίως ελαιόδεντρα και αμπέλια.
Η πόλη διατηρεί πολλά μνημεία της βυζαντινής εποχής, μεταξύ των οποίων η εκκλησία του Αγίου Μάρκου, κτίσμα του 10ου αι., και η γοτθικού ρυθμού εκκλησία του Αγίου Βερναρδίνου. Ιδιαίτερης ομορφιάς είναι και η εκκλησία της Θεοτόκου του Πατίριου, η οποία χτίστηκε τον 12ο αι. Στο μουσείο του Ρ. φυλάσσεται μεταξύ άλλων και ο περίφημος βυζαντινός κώδικας του 6ου αι. (Codex Rossanensis), που περιλαμβάνει τα ευαγγέλια του Ματθαίου και του Μάρκου εμπλουτισμένα με μικρογραφίες, έργο που αποδίδεται από ορισμένους μελετητές σε εργαστήριο της Κωνσταντινούπολης και από άλλους σε εργαστήριο της Αλεξάνδρειας.

Ιστορία. Ρωμαϊκή αποικία με την ονομασία Ροσκιάνουμ (Roscianum), το Ρ. αντιμετώπισε με επιτυχία το 410 την πολιορκία των Βησιγότθων του Αλάριχου Α’ (395-410), αλλά μετά την κατάλυση του Δυτικού Ρωμαϊκού κράτους πέρασε αρχικά υπό τον έλεγχο του Οδόακρου (476-493) και στη συνέχεια κατακτήθηκε από τους Οστρογότθους του Θεοδώριχου (471-526). Το 541 λεηλατήθηκε από τους Γότθους του Τωτίλα και ανακτήθηκε τελικά το 549 από τον στρατηγό του αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Ιουστινιανού Α’, Βελισάριο.
Τα επόμενα χρόνια η πόλη αναδείχθηκε σε σημαντικό κέντρο του βυζαντινού πολιτισμού, αντιστεκόμενη με επιτυχία στις επιδρομές των Σαρακηνών κατά τον 9ο και τον 10ο αι. Το 982 κατακτήθηκε προσωρινά από τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Όθωνα Β’ της Σαξονίας, αλλά τον επόμενο χρόνο την ανακατέλαβαν οι Βυζαντινοί και έμεινε υπό τον έλεγχό τους έως τα μέσα του 11ου αι., όταν και πέρασε μαζί με τις υπόλοιπες βυζαντινές κτήσεις της νότιας Ιταλίας στην κυριαρχία του Νορμανδού κατακτητή Ροβέρτου Γυϊσκάρδου.
Η πόλη διατήρησε τον ελληνικό της χαρακτήρα για πολλούς αιώνες μετά τη νορμανδική κατάκτηση και είναι χαρακτηριστικό ότι έως τα τέλη του 16ου και τις αρχές του 17ου αι. η λειτουργία στις εκκλησίες γινόταν στα ελληνικά. Στις 24 Απριλίου 1836 υπέστη εκτεταμένες ζημιές από καταστροφικό σεισμό, ενώ το 1860 κατελήφθη από τον Τζουζέπε Γκαριμπάλντι κατά την κατάλυση του βασιλείου των Δύο Σικελιών και τη δημιουργία της ενωμένης Ιταλίας.
Read 347 times

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.