Δευτέρα, 05 Μαρτίου 2012 02:26

Ρεν

Written by
Rate this item
(0 votes)
Ρεν (Rennes). Πόλη (206.229 κάτ. το 1999) της βορειοδυτικής Γαλλίας, πρωτεύουσα του νομού Ιλ-ε-Βιλέν και του διαμερίσματος της Βρετάνης. Είναι χτισμένη στην κοιλάδα που φέρει το όνομά της, στη συμβολή των ποταμών Ιλ και Βιλέν. Αποτελεί σημαντικό βιομηχανικό κέντρο και στην περιοχή λειτουργούν αυτοκινητοβιομηχανίες, κλωστοϋφαντουργεία, εργοστάσια παραγωγής χημικών προϊόντων, γεωργικών μηχανημάτων και ηλεκτρονικών, βιομηχανίες τυποποίησης και μεταποίησης τροφίμων, καθώς και διυλιστήρια πετρελαίου. Παράλληλα, είναι το κύριο εμπορικό, διοικητικό και πνευματικό κέντρο της Βρετάνης. Φιλοξενεί δύο πανεπιστήμια, μουσεία, βιβλιοθήκες και την έδρα της αρχιεπισκοπής.
Λόγω της σχεδόν ολοσχερούς καταστροφής της από πυρκαγιά το 1720, σώζονται ελάχιστα κτίρια προγενέστερα του 18ου αι. Από αυτά ξεχωρίζουν το δικαστικό μέγαρο Palais de Justice (= Παλάτι της Δικαιοσύνης), το οποίο χτίστηκε τον 17ο αι. και αποτέλεσε την έδρα του κοινοβουλίου της Βρετάνης από το 1618 έως το 1655, και η Εκκλησία της Παναγίας, κτίριο γοτθικού ρυθμού του 14ου αι. με προσθήκες του 17ου. Ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Πέτρου, που ανοικοδομήθηκε τον 19ο αι. (ολοκληρώθηκε το 1844) και διατηρεί ορισμένα τμήματα του ναού που καταστράφηκε το 1720.

Ιστορία. Κατά τους τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες στην περιοχή κατοικούσε ο κελτικός λαός των Ριεδόνων, οι οποίοι είχαν εκεί την πρωτεύουσά τους, Κοντάτε (Condate). Ύστερα από την ήττα του Γαλάτη ηγεμόνα Βερκινγκετόριξ από τον Ιούλιο Καίσαρα (52 π.Χ.), η πόλη κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, οι οποίοι τη μετονόμασαν σε Σίβιτας Ριεντόνουμ (Civitas Riedonum) και την κατέστησαν πρωτεύουσα διοικητικής περιφέρειας της επαρχίας της Λουγδουνησίας.
Από τον 5ο έως τον 8ο αι. μ.Χ. εγκαταστάθηκαν στην περιοχή –όπως και στην υπόλοιπη Βρετάνη– Κέλτες από τη Βρετανία, οι οποίοι εγκατέλειψαν τη νήσο, εξαιτίας της εισβολής των Αγγλοσαξόνων. Μετά την κατάρρευση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας προσαρτήθηκε στο βασίλειο των Φράγκων και παρέμεινε υπό την πλήρη κυριαρχία τους έως το 846, όταν η Βρετάνη έγινε αυτόνομο δουκάτο με τη Ρ. ως πρωτεύουσα. Αν και αποδυναμωμένη από δυναστικές έριδες και εμφύλιους πολέμους ανάμεσα στους δούκες της Ρ. και της Ναντ, η Βρετάνη διατήρησε την ανεξαρτησία της έως τον 16ο αι., αντιστεκόμενη στους διάφορους εισβολείς, και η Ρ. αναπτύχθηκε σε σπουδαίο εμπορικό και διοικητικό κέντρο, εναλλασσόμενη ως πρωτεύουσα του δουκάτου με τη Ναντ. Ως μεγαλύτερη απειλή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η πολιορκία της πόλης κατά τις αρχές του Εκατονταετούς πολέμου από τον δούκα του Λέστερ, η οποία αντιμετωπίστηκε από τον Γάλλο ιππότη Γκεσλέν (1356-57).
Το 1514 η Βρετάνη ενώθηκε με τη Γαλλία και η Ρ. ορίστηκε πρωτεύουσα και από το 1551 έδρα του κοινοβουλίου της αυτόνομης πλέον περιοχής. Δέκα χρόνια αργότερα το κοινοβούλιο μεταφέρθηκε στη Ναντ, αλλά επανήλθε το 1618. Το 1720 η πόλη καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς από πυρκαγιά και ξαναχτίστηκε επάνω σε σχέδια του προσωπικού αρχιτέκτονα του Λουδοβίκου ΙΕ’, Ζακ Γκαμπριέλ, και του Ιζάκ Ρομπλέν. Το 1735 έγινε έδρα πανεπιστημίου και εξελίχθηκε και σε μορφωτικό κέντρο της περιοχής, ενώ κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης ήταν η μόνη πόλη της Βρετάνης που έμεινε πιστή στη Δημοκρατία από την αρχή έως το τέλος.
Κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο εγκαταστάθηκε εκεί η γερμανική διοίκηση κατοχής της Βρετάνης. Η πόλη υπέστη σημαντικές καταστροφές από συμμαχικούς βομβαρδισμούς κατά την προετοιμασία της απόβασης της Νορμανδίας και απελευθερώθηκε τον Αύγουστο του 1944.
Read 279 times

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.