Παρασκευή, 02 Μαρτίου 2012 18:53

Ρεμπό, Αρτίρ

Written by
Rate this item
(0 votes)
Ρεμπό, Αρτίρ (Jean Nicolas Arthur Rimbaud, Σαρλβίλ, Αρδένες 1854 – Μασσαλία 1891). Γάλλος ποιητής. Ο πόθος της ελευθερίας και η τραγική ανησυχία που θα κυριαρχούσαν στη ζωή και στην ποιητική του εμπειρία του προαναγγέλθηκαν πολύ πρώιμα. Το 1870 δημοσίευσε σε ένα περιοδικό την πρώτη του ποιητική σύνθεση και τον ίδιο χρόνο εγκατέλειψε για πρώτη φορά την οικογένειά του. Επέστρεψε λίγο αργότερα, αλλά το 1871 έφυγε ξανά και βρέθηκε στο Παρίσι κατά τους μήνες της Κομούνας, στην οποία προσχώρησε με ενθουσιασμό. Στη γαλλική πρωτεύουσα συνδέθηκε με αρκετούς ποιητές, μεταξύ των οποίων ήταν ο Τεοντόρ ντε Μπανβίλ, ο Σαρλ Κρo και ο Πολ Βερλέν. Ο τελευταίος, μάλιστα, εγκατέλειψε την οικογένειά του για να τον ακολουθήσει στις περιπλανήσεις του στην Αγγλία και στο Βέλγιο (1872-73)· το σκάνδαλο ξέσπασε, όταν ο Βερλέν, ύστερα από μια φιλονικία, τραυμάτισε τον φίλο του, πυροβολώντας τον από κοντά, και καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση.
Παράλληλα με πολλά ποιήματα, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν τα Οι εφτάχρονοι ποιητές, Οι πρώτες μεταλήψεις, Φωνήεντα, Το μεθυσμένο καράβι κ.ά., ο Ρ. συνέθεσε δύο συλλογές με πεζοτράγουδα που αποτελούν το πιο εντυπωσιακό μέρος του έργου του: Μία περίοδος στην κόλαση (1873), που έχει τον χαρακτήρα εξομολόγησης και της οποίας η δημοσίευση (με έξοδα του συγγραφέα) περιορίστηκε σε ελάχιστα αντίτυπα, και Οι επιφωτισμοί, που γράφτηκε το 1874 και εκδόθηκε μόλις το 1886. Στις σελίδες αυτές η εξέγερση του Ρ. εναντίον κάθε κομφορμισμού και πειθαρχίας –θρησκευτικής, ηθικής ή κοινωνικής– και η ασυγκράτητη δίψα του για νέες εμπειρίες εκφράζονται με μια τολμηρότατη σύνθεση εικόνων, με μια εκπληκτική γλώσσα που σπάει όλα τα λεκτικά παραδεδεγμένα. Ο Ρ. οδηγεί μέχρι τις ακραίες της συνέπειες την ποιητική των συμβολιστών. Σύμφωνα με τα λόγια του: «ο ποιητής γίνεται οραματιστής χάρη σε ένα μακρόχρονο, τεράστιο και δικαιολογημένο ξεχαρβάλωμα όλων των αισθήσεών του». Αυτή η μέθοδος έκφρασης γεννιέται στα σύνορα της τρέλας και της απελπισίας.
Στα είκοσί του χρόνια, ο Ρ. απαρνήθηκε οριστικά τη λογοτεχνία, επειδή συνειδητοποίησε το γεγονός ότι είχε εξαντλήσει το ποιητικό του μήνυμα. Ταξίδεψε –συχνά με τα πόδια– στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Αυστρία και στο Βέλγιο, σπούδασε ξένες γλώσσες (ιδιαίτερα γερμανικά, ρωσικά και αραβικά) και ακολούθησε το 1876 μέχρι την Ινδονησία τον αποικιακό ολλανδικό στρατό. Λιποτάκτησε και επέστρεψε σύντομα στην Ευρώπη, όπου έμεινε στην Κολονία και στη Βρέμη, εργάστηκε ως διερμηνέας σε ένα τσίρκο στη Σουηδία και στη Δανία, επισκέφθηκε αργότερα τη Ρώμη, πήγε στην Κύπρο και από εκεί ταξίδεψε στην Αίγυπτο, στο Άντεν και στην Αιθιοπία, όπου έκανε εμπόριο καφέ και όπλων (για τον ηγεμόνα των Σόα, Μενελίκ) και επιχείρησε μια σημαντική εξερεύνηση στα υψίπεδα του Ογκαντέν, η αναφορά για την οποία δημοσιεύτηκε από τη Γεωγραφική Εταιρεία το 1884. Το 1891, σοβαρά άρρωστος, επέστρεψε στη Γαλλία, όπου πέθανε λίγους μήνες αργότερα.
Το έργο του Ρ., που δεν μπορεί να κριθεί χωριστά από τη ζωή του, μαζί με το αντίστοιχο του Μποντλέρ, του Λοτρεαμόν και του Μαλαρμέ, επηρέασε μεγάλο μέρος της σύγχρονης ποίησης. Η πρώτη ολοκληρωμένη συλλογή των ποιημάτων του εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, το 1895.
Read 528 times

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.