Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012 06:22

Ιωσήφ

Written by
Rate this item
(0 votes)
Ιωσήφ (Josef). Όνομα δύο αυτοκρατόρων της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

1. Ιωσήφ Α’ (Βιέννη 1678 – 1711). Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (1705-11). Γιος του Λεοπόλδου Α’, έγινε βασιλιάς της Ουγγαρίας (1687), βασιλιάς των Ρωμαίων (1690) και τελικά αυτοκράτορας. Κατέστειλε την επανάσταση της Ουγγαρίας και πήρε μέρος στον πόλεμο της ισπανικής διαδοχής. Δεν είχε καλές σχέσεις με τον πάπα και τους Ιησουίτες. Υπέγραψε συμφωνία με τον Κάρολο ΙΒ’ της Σουηδίας προς όφελος των προτεσταντών (1707).

2. Ιωσήφ Β’ (Βιέννη 1741 – 1790). Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (1765-90). Ήταν γιος του Φραγκίσκου Α’ της Λορένης-Τοσκάνης και της αυτοκράτειρας Μαρίας-Θηρεσίας της Αυστρίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, με τη βοήθεια του καγκελάριου Κάουνιτς, προσάρτησε στην Αυστρία τη Γαλικία (1772, έπειτα από την πρώτη διανομή της Πολωνίας) και τη Βουκοβίνα (1775), αλλά απέτυχε να κάνει το ίδιο και με τη Βαυαρία. Το ενδιαφέρον του Ι. επικεντρώθηκε στην εσωτερική αναδιοργάνωση του κράτους του: στα πλαίσια αυτών των προσπαθειών του οργάνωσε ένα απολυταρχικό και συγκεντρωτικό κράτος, έναν αξιόμαχο στρατό και μια καλά οργανωμένη γραφειοκρατία. Συνεπής, εξάλλου, με τις αντιλήψεις του για την πεφωτισμένη μοναρχία κατάργησε τη δουλοπαροικία και τα φορολογικά προνόμια του κλήρου και των ευγενών, επέβαλε την ενοποίηση της νομοθεσίας (καταργώντας έτσι τις τοπικές διαφορές των διαφόρων τμημάτων της αυτοκρατορίας) και μεταρρύθμισε το εκπαιδευτικό σύστημα, γεγονός που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις εναντίον του, κυρίως στην Ουγγαρία και στο Βέλγιο. Η δραστικότερη αλλαγή που επέβαλε αφορούσε τα προνόμια της Εκκλησίας και προέβλεπε την πλήρη υποταγή, εκτός από το πνευματικό και δογματικό πεδίο, της Εκκλησίας στο Κράτος. Πιστός σε αυτές τις αρχές, παραχώρησε ελευθερία κινήσεων μόνο στα θρησκευτικά τάγματα που επιδείκνυαν κοινωνικό έργο. Την εκκλησιαστική πολιτική του καταπολέμησε σφοδρά, όπως ήταν φυσικό, ο πάπας, με θετικά για την Εκκλησία αποτελέσματα. Από τα υπόλοιπα μέτρα που έλαβε ο Ι. είναι σημαντικό το διάταγμα για ανεξιθρησκία (1781), με το οποίο παραχωρούσε στους Διαμαρτυρόμενους και στους Ορθόδοξους ελευθερία στην άσκηση της λατρείας τους, καθώς και το διάταγμα με το οποίο καθιστούσε τη γερμανική επίσημη γλώσσα της αυτοκρατορίας (1784).
Read 267 times

More in this category: « Ιωσήφ Ιωσήφ »

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.