Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012 15:15

Φίλμορ, Μίλαρντ

Written by
Rate this item
(0 votes)
Φίλμορ, Μίλαρντ (Millard Fillmore, Λοκ, Νέα Υόρκη 1800 – Μπάφαλο, Νέα Υόρκη 1864). Αμερικανός πολιτικός, 13ος πρόεδρος των ΗΠΑ (1850-53). Σπούδασε νομικά και ξεκίνησε να ασκεί τη δικηγορία, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με την πολιτική, προσχωρώντας αρχικά στο Κόμμα των Αντιμασόνων. Το 1828 εξελέγη στο κοινοβούλιο της πολιτείας της Νέας Υόρκης, διατελώντας μέλος του έως το 1831. Στη συνέχεια προσχώρησε στο Κόμμα των Ουίγων, ως υποψήφιος του οποίου εξελέγη στο αμερικανικό Κογκρέσο (1833-35 και 1837-43). Το 1844 απέτυχε να εκλεγεί κυβερνήτης της πολιτείας της Νέας Υόρκης, αλλά το 1847 εξελέγη οικονομικός ελεγκτής της πολιτείας αυτής, ενώ τον επόμενο χρόνο εξελέγη αντιπρόεδρος του προέδρου Ζάκαρι Τέιλορ. Στην αρχή της θητείας του ήρθε αρκετές φορές σε σύγκρουση με τον πρόεδρο, υποστηρίζοντας στο θέμα της δουλείας τη συμβιβαστική πρόταση του Χένρι Κλέι. Όταν πέθανε ο Τέιλορ, το 1850, ο Φ. τον αντικατέστησε στην προεδρία και προώθησε τις απόψεις του για τη δουλεία ψηφίζοντας νόμο για τους φυγάδες δούλους, σύμφωνα με τον οποίο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να βοηθά στη σύλληψή τους. Ο Φ. ισχυριζόταν ότι δεν συμφωνούσε με το καθεστώς της δουλείας, αλλά πίστευε ότι ο καιρός δεν ήταν ακόμη κατάλληλος για την κατάργησή της, με αποτέλεσμα να προβεί σε αυτή την παραχώρηση προς τις πολιτείες του Νότου, η οποία άμβλυνε για μικρό χρονικό διάστημα τις αντιθέσεις, που τελικά οδήγησαν στον Αμερικανικό εμφύλιο. Η κίνησή του αυτή, όμως, αποτέλεσε παράλληλα και την πολιτική του καταδίκη, καθώς επικρίθηκε έντονα στις πολιτείες του Βορρά, με αποτέλεσμα να μην είναι υποψήφιος του κόμματός του στις προεδρικές εκλογές του 1852. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου ήταν υπέρ των Ενωτικών, αλλά παράλληλα ασκούσε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση Λίνκολν για τις επιλογές της.
Read 323 times

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.