Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012 15:58

Βάρμους, Χάρολντ

Written by
Rate this item
(0 votes)
Βάρμους, Χάρολντ (Harold Varmous, Νέα Υόρκη 1939 – ). Αμερικανός μικροβιολόγος γιατρός. Σπούδασε ιατρική στα πανεπιστήμια Χάρβαρντ και Κολούμπια, όπου ανακηρύχθηκε καθηγητής μικροβιολογίας και ανοσολογίας το 1979. Το ερευνητικό του ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στη συμπεριφορά των ρετροϊών, και πιο συγκεκριμένα στον κύκλο ζωής τους, στη φύση και στην προέλευση των γονιδίων μετάπλασης, καθώς και στη δυνατότητά τους να προκαλούν γενετική αλλαγή. Από το 1984 συνεργάστηκε με τον Μάικλ Μπίσοπ στο μεγαλύτερο μέρος του έργου του. Αργότερα ασχολήθηκε με τις αιμοσφαιρινοπάθειες, τη δράση των γλυκοκορτικοειδών και τον ιό της ηπατίτιδας Β. 
Τιμήθηκε επανειλημμένα για τις εργασίες του, συχνά μαζί με τον Μπίσοπ, με αποκορύφωμα το βραβείο Νόμπελ φυσιολογίας και ιατρικής του 1989 που μοιράστηκαν, για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με την κυτταρική προέλευση των ογκογονιδίων και των ρετροϊών. Συγκεκριμένα, βραβεύτηκαν για την ταυτοποίηση μιας μεγάλης οικογένειας γονιδίων που ελέγχουν τη φυσιολογική ανάπτυξη και τη διαίρεση των κυττάρων. Διαταραχές σε ένα ή περισσότερα από τα αποκαλούμενα ογκογονίδια μπορεί να οδηγήσουν σε μετατροπή ενός φυσιολογικού κυττάρου σε ογκοκύτταρο και να προκληθεί καρκίνος. Οι δύο ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν ογκογόνο ρετροϊό για να ταυτοποιήσουν τα ογκογονίδια που ελέγχουν τη φυσιολογική ανάπτυξη στα κύτταρα. Το 1976 ανακοίνωσαν ότι τα ογκογονίδια στον ιό δεν αντιπροσωπεύουν ένα γνήσιο γονίδιο του ιού, αλλά γονίδιο του φυσιολογικού κυττάρου που ο ιός ενσωμάτωσε κατά τον πολλαπλασιασμό του μέσα στο κύτταρο και εξακολουθεί να έχει από τότε. Μέχρι τώρα έχουν βρεθεί περισσότερα από 40 διαφορετικά ογκογονίδια, που βοήθησαν στη μελέτη τόσο της φυσιολογικής ανάπτυξης όσο και της ογκογένεσης. Ο καρκίνος δεν είναι μεταδοτική νόσος. Παρ’ όλα αυτά λοιμώδεις παράγοντες, όπως ιοί, μπορεί να συμμετέχουν στην πρόκληση καρκίνου. Με τη χρήση των ρετροϊών ταυτοποιήθηκαν τα περισσότερα ογκογονίδια. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι ρετροϊοί διαδραματίζουν έναν σχετικά μικρό ρόλο στην ανάπτυξη καρκίνου υπό φυσιολογικές συνθήκες. Το μόνο γνωστό παράδειγμα στον άνθρωπο είναι ο HTLV-1 που σχετίζεται με λεμφώματα τα οποία εμφανίζονται στην Ιαπωνία. Άλλα είδη ιών που συμβάλλουν στην ανάπτυξη όγκων στον άνθρωπο έχουν DNA ως γενετικό υλικό, για παράδειγμα, ο ιός των κονδυλωμάτων και ο ιός Epstein-Barr που ενοχοποιούνται (πάντα σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες) για την ανάπτυξη καρκίνου στον τράχηλο της μήτρας και λεμφώματος Burkitt στην Αφρική ή ρινοφαρυγγικού καρκινώματος στην Ασία, αντιστοίχως.
Read 349 times

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.